Taş kulübenin soğuk duvarları, onların yasaklı arzularının sessiz tanığı olmuştu. Şehriban Hanım, planlarının kusursuz biçimde şekillendiğinden emin olmanın verdiği rahatlıkla derin bir nefes aldı. Yavaşça ayağa kalktı, bedeninde geçen gecenin izleri, ruhunda ise tehlikeli bir tatmin duygusu vardı. Kahya’nın gözlerine bakarak, dudaklarının kenarında kurnaz bir tebessümle fısıldadı:
“Şimdi gitmem gerek. Benden sonra gel. Artık buluşurken daha dikkatli olmalıyız.”
Kahya, pos bıyıklarını burarak, sevgi dolu bir dokunuşla “Merak etme sevgilim. Sen haber edinceye kadar hiçbir şey yapmam,” dedi. Gözleri, kadına duyduğu tutkuyla parlıyordu.
Şehriban Hanım’ın parmakları, Kahya’nın bıyıklarında nazikçe dolaştı, sanki bir kediyi okşar gibi. “Sana doyamıyorum,” dedi, sesi arzu ve güçle doluydu.
K
