สรุปแล้วฉันก็ต้องยอมไปอยู่กับเขาที่คอนโด คุณท่านเรียกให้แม่กับฉันเข้าไปพบ โดยที่มีคุณคิมอยู่ในนั้นด้วย
"เอาหล่ะ คิมดูแลปั้นหยาให้ดีด้วย ลูกเขามีพ่อมีแม่ อย่าเอานิสัยเดิมๆ มาใช้ แล้วอย่าลืมที่สัญญาไว้กับฉัน" คุณท่านเอ่ยขึ้นมา อยากรู้จังว่าคุณคิมให้สัญญาอะไรไว้กับคุณท่าน
"ครับพ่อ"
"คุณคิมคะฝากหยามันด้วยนะคะ ฉันก็มีมันคนเดียวนี่แหละค่ะ "
"ครับป้าสายใจ ผมสัญญาว่าจะดูแลหยา ไม่ต้องห่วงนะครับ" คุณคิมพูดขึ้น แต่สายตาเขายังมองมาที่ฉัน
"แล้วจะย้ายไปเมื่อไหร่หล่ะ"
"พรุ่งนี้ครับพ่อ เพราะผมต้องรีบเคลีย์งานให้เสร็จก่อนฝึกงาน"
.........................
วันต่อมา
ฉันเก็บเสื้อผ้าและของใช้เอาไปเท่าที่จำเป็น ฉันสังเกตสีหน้าของแม่จะดูเศร้าๆ ไปนะ ทีแบบนี้หล่ะมาทำเศร้านะแม่ ยัดเยียดลูกสาวให้ไปอยู่กับผู้ชายมันน่าตีจริงๆ เลย เฮ้อ แต่มันก็รู้สึกใจหายอยู่นะ พอฉันเก็บของเสร็จแม่ก็เดินมาส่่งฉันที่ตึกใหญ่
"เอ
