RAINE’s POV
Haay! Ang cute, cute, cute, cute, cute, cute ng baby ko. Hindi nakakasawang pagmasdan ang bawat kilos niya, 'yung paghikab niya sa cute niyang bibig, pagpikit at pagmulat niya ng mga cute niyang mga mata, 'yung paggalaw niya sa mga braso at cute niyang mga daliri, pati 'yung pagsipa ng mga cute niyang binti -- lahat cute sa anak ko. May magsabi lang na hindi, naku makakasapak ako.
Simula nang ipanganak ko siya, sa kanya na umiikot ang mundo ko. Sa umagang pagmulat ko ng mga mata at sa gabing pagpikit ko sa mga ito, siya ang pinakaunang gusto kong makita. Wala nang iba pa. Konting ingay na gawin niya, natataranta na ako. Hindi pa lang siya umiiyak, pinapatahan ko na.
Exaggerated?! Hindi, ah. Hmp! Kung 'di lang ako natatakot na malamog eh oras-oras ko siyang binubuhat, hinehel
