Chapter 22

661 Words

RAINE’s POV Dinala ko sa aking dibdib ang kaliwa kong kamay. Ambilis ng t***k ng puso ko. Nasa tabi ko si Erica na tahimik na umiiyak. Napatingin ako kay Tristan at Vince na walang humpay sa paglalakad ng pabalik-balik sa labas ng operating room sa SCU Hospital. Gusto kong matawa nang muntik pa silang magkabanggaan dahil pareho silang nakatungo at may malalalim na iniisip. Kung hindi lang kami nasa isang napakaseryosong sitwasyon ngayon, kakantyawan ko sila. Napapikit ako nang maramdaman ko ang kirot ng aking kanang balikat. Natamaan ito ng bala mula sa baril ni Anthony. Buti na lang at hindi masiyadong bumaon ang bala kundi nasa loob din ako tiyak ng operating room ngayon. Dapat nagpapahinga na ako sa sarili kong silid pero nagpilit ako kay Tristan na maghintay sa resulta ng operation n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD