RAINE’s POV
"Raine," napasulyap ako kay Jacob nang marinig ko ang pagtawag niya.
Pinilit kong tumayo kahit may kirot pa rin sa balikat ko. Hindi man lang nagising si Tristan na nakadayukyok sa gilid ng higaan ko. Tss. Tulog mantika.
"Jacob," nginitian ko siya nang makalapit ako sa higaan niya.
Umupo ako sa gilid nito bago sinabing, "Thank you."
"I'll do it again kung mangyayari ulit iyon."
Gumanti siya ng ngiti ngunit agad din siyang napangiwi dala marahil ng p*******t ng mga sugat niya.
"Halah, sandali tatawag ako ng nurse."
Nataranta ako nang makita ko ang pagpikit niya. Patayo na sana ako ngunit pinigilan niya ang kamay ko.
"Mamaya na. Usap muna tayo."
Pinagbigyan ko siya kaya muli kong inayos ang pagkakaupo ko.
Matagal kaming nagtitigan.
"I miss you, Raine. Alalang-alal
