Prologue
Zero POV
Antagal Kong Nagintay para makita ka ng
buhay ngayong nalaman ko na ang katotohanan
Hinding Hindi na kita iiwan pang muli
-Mirkzan
Paulit ulit ang mga salitang binanggit nga sakin Hindi ko na halos lubos maisip Kong ano ang mangyayari sa buhay ko matapos mangyari ang dapat Hindi mabuong damdamin
"Mirkz" sambit na naman ng isip ko
Lagi ko nalang biglaang naiisip siya ewan ko kung bakit biglang ang lakas ng t***k ng puso ko para akong hinihingal na Hindi maintindihan
"Sya nalang palagi kailan pa kaya hihinto tung puso at isip ko sa pag aalala sayo palagi nalang ganito Hindi ka naman sumusulpot mahal ko sana naman maisip mo na andito ako laging sumusuporta sayo "
"Hinding Hindi Kita pababayaan Zero tandaan mo yan hanggat may hininga ako't nabubuhay Zero mamahalin at paka mamahalin kita mahal ko "
"Huwag mokong talikuran zero mahal kita at wala nang iba pa !"
" Mahal kita Zero !!!!!"
Sigaw ng Lalakeng malabo ang mukha habang ako ay tumatakbo mabilis akong
nakarating sa kotse at sumakay
"Nouji dalee!! Paandarin Mona ! Noujiiiiii!"
"I'm sorry Zero pero Hindi ako payag Sa plano mo "
"Nouji ! Umalis kana dito kung ayaw mokong tulungan alis!"
"Zero Pe-pero---"
Agad Kong naitulak ang lalaking medyo may kalabuan ang mukha at kinuha ang baril Sa aking bulsa sabay paputok Sa kanya sa ulo
"Patawad Nouji "
Ang tanging nasambit ko kasabay ng pag papaandar ko ng kotse at pasibad na umalis
Mabilis Kong minaneho ang sasakyan nang nakita ko ang lalakeng Malabo ang mukha na sumusunod Sa akin
Nilingon ko sya ngunit Hindi ko nakita ang papasalubong na truck na bumangga sa kotse sinasakyan ko at ---
*Kringggggg kringgggg*
Tunog nang alarm clock
"Hays umaga na naman zero " sambit ko Sa isipan ko
Agad akong bumangon at naligo
Habang naliligo naiisip ko na naman ang weird na panaginip ko
Araw - araw ata nanaginip ako ng weird
Well, sabi naman ng doktor ganun talaga pag may amnesia napapaginipan daw ang mga lost memories ??
Pagkatapos kung maligo agad akong nag bihis at dumiretso sa walk in closet ko
Oo pang mayaman tung bahay ko kaso Hindi ko matandaan kung bakit
Sayang lang talaga tung bahay may amnesia ung may ari hayss...
Pagkatapos kung magbihis agad Kong sinuot ang uniform ng aming school
Kitang kita naman ang logo ng "Steinfield University " Sa uniform ko
Balita nila sakin mayaman daw tung school na papasukan ko TSS..aanhin pa Hindi ko naman maalala
Pagkatapos ng pag aayos ko nag paalam nako Kay Aling Muring isa Sa mga katulong daw ng pamilya naming mga Del Carmen
Pagkapasok ko Sa paaralan ay napailing nalang ako ...
"Sana Maalala ko na ang Lahat "