SA SUMUNOD na araw isinama siya ni Aristhon sa tabi ng ilog para magpicnic. Hindi niya ito maintindihan dahil nakuha pa nitong gawin ang bagay sa kabila ng mga nangyayari. Ang kinaiinisahan niya pa nang sandaling iyon habang nakuapo siya sa inilatag na sapin ay ang nakaposas niya pa ring mga kamay. Magkatagpo ang kaniyang mga paa't nahihirapan siyang naupo sapagkat nanakita ang kaniyang tumbong sa makailang ulit na pagangkin sa knaiya ni Aristhon. Hindi niya makuhang hangaan ang nasa paligid niya. Tahimik sa dakong iyon kaya maririnig nang malinaw ang pag-agos ng tubig sa ilog. Sinasabayan iyon ng paghuni ng mga ibon.
Naroon si Aristhon sa sigang ginawa ni Mikal nag-iihaw ng isdang dinala ng mga ito. Ilang dipa ang layo ng mga ito sa kaniya kaya tanging ang nagagawa niya ay pagmasdan ang
