1 AY SONRA...
“Bence bu, hem seni de açtı. Yavuz abi de bayılacak.”
“Sırtı açık değil o kadar değil mi?”
“Hayır değil elbette gayet yerinde.”
Aslı, kabindeki koltuğa oturduğunda soluğunu bıraktı. İki ayakları bir pabuca girmişti. Yavuz ile uçurumda buluşup sonunda kavuştuklarından bu yana o hiçbir şeye yetişemiyordu. Yavuz allem etmiş kallem etmiş bu bir ay içinde onu evlenmeye ikna etmişti. Zaman değerliydi. Kaybetmek istemiyordu.
Elif, arkadaşının yanına otururken omuzu ile dürttü.
“Elit oluyoruz.”
O an bir aydınlanma yaşayan Aslı genç kadına döndü.
“Harbi lan.”
Saçlarını omuzundan geri savuran Elif “Valla bebeğim ben dedeyim sen torun. Kıdem farkı var aramızda.” derken yüzünü komik şekillere sokuyordu. Kıkırdayan genç kız ise “Aptal şey” diyor omuzu ile dürtüyordu. Ardınd
