Hakkâri Devlet Hastanesi – Onkoloji Bölümü
Koridorun soğuk beyaz ışıkları Mert’in yorgun yüzünü aydınlatıyordu. Hastane kokusu, İdâl’in burnunu sızlatıyordu. Kardeşinin kemoterapiye başlayacağı o gün, her şey daha ağır, daha boğucu geliyordu. Karnını koruyarak sandalyeye oturdu, elini Mert’in zayıf bileğine koydu.
Mert, zoraki bir gülümsemeyle ablasına döndü. “Ağlama, İdâl. Bak, güçlü duruyorum.”
İdâl, gözlerini kaçırdı. “Ben ağlamıyorum, Mert,” dedi, sesi titreyerek. “Sadece keşke elimden daha fazlası gelseydi.”
Tam o sırada, hastane kapısının önünde bir kargaşa yaşandı. Ayak sesleri yankılandı, insanlar merakla dönüp bakıyordu. İdâl başını kaldırıp koridora doğru baktığında, gözleri büyüdü.
Dijvar, arkasında bir grup insanla beraber hastane kapısından içeri giriyordu. Hastane korido
