Eos's POV
Nang maiuwi ako ng mga kaibigan ko ay mabuti na lang at wala ang mga kapatid ko kung hindi ay pati sila ay mag-aalala pa.
Iniwan ko muna sila sa sala at naligo na ako. Nakatulala lang ako at hindi ko maiwasang mag-alala sa kung paano na naman kami. Panigurado na iyong pahuling bayad sa akin eh maipangba-bayad ko lang ng utang.
Napahinga ako ng malalim at tinapos na ang pagligo ko. Nagpalit na din ako ng damit at binalika ang mga kaibigan ko na nasa sala at parehong walang imik.
"Pasensya na sa abala sa inyong dalawa. Sorry din kung napag-alala ko kayo." pinaglaruan ko ang mga daliri ko habang nakatingin sa kanila.
Napabuntong hininga sila at tinitigan ako.
"Kung hindi pa kami nakita ni Ms. Barbara eh hindi pa namin malalaman na mawawalan ka pala ng trabaho. Anong balak mo n
