Meryem'in anlatımı..
Yaşamla ölüm arasında o, ince çizgiyi bugün bir kez daha gördüm.
Ellerime doğan küçük bir bebek, aslında hayatın sadece bir nefese bağlı olduğunu kanıtlar gibiydi.
Bir nefes… bazen verilmeyen bir söz kadar eksik, bazen de geciken bir sevgi kadar ağır.
Ellerim hâlâ titriyordu. Kulaklarımdaysa onun sesi. Bir çok insandan duymuştum eksikliğimi. Ama yüzbaşından duyduğum kadar sarsmamıştı hiç.
İnsanların iması ve bakışlarına alışıktım. Benim kalbimde büyük bir yıkım vardı zaten. Şimdi yüzbaşından duyduğum sözlerle yerle bir olacak değildim.
Evin kapısını açıp içeri girdi girmez annemle karşılaştım. Sanki benim gelişimi dört gözle beklemiş. Kollarını birbirine bağlamış gözlerini üzerime dikmişti.
Annemin bakışlarında bir sorgu vardı, hem de kelimesiz.
“Yine mi?”
