Katulad ng palagi kong nakasanayan, nandito na naman ako sa kwarto ko at nagmumukmok. Umiiyak at napapagod habang gumagawa ng mga activities sa school.
Tuwing naaalala ko ang nangyari sa amin ni Aila, hindi ko mapigilan ang sarili kong maiyak. Tapos palagi ko pa siyang nakikita sa frame ko sa tabi ng kama. It was our first picture together. Naalala ko pa nung kay Papa pa kami naka tira, kahit na mahirap pa kami noon? Hindi niya pa rin ako iniwan.
Siya lang yata ang nag tagal sa mga naging kaibigan ko. Inaamin ko na maingay akong tao pero never akong magsasalita pag dating sa mga bagay na nakaka sakit sa akin.
Parang mas gusto ko na akin na lang lahat ng problema ko dahil ganoon din naman. Masasaktan pa rin naman ako at wala din namang magbabago. Kaya mas okay na rin ‘yung ganito.
B
