Tahir dışarıda, dağ evinin önündeki büyük kayanın üzerine oturmuştu. Başını avuçlarının arasına almış, öylece kara kara düşünüyordu. Hatice’nin ağlaması onu sarsmıştı. Beklemediği kadar derinden hemde.
Ama aynı anda, içinin bir yerinde çocukça bir mutluluk kıpırdanıyordu. Az önce sevdiği kadını öpmüştü. Bu düşünce aklına düştü. Hatice’nin ürkekçe titreyen dudakları gözünün önüne geldi. İstemeden parmakları kendi dudaklarına dokundu; sanki o anı yeniden yaşamak ister gibi.
Sonra derin bir nefes aldı. Başını iki yana salladı.
Bu düşüncelerden arınmalıydı. Çünkü o öpücüğün devamını hayal etmek, onu daha büyük deliliklere sürüklüyordu. Bedeni de ruhu da bu kadın için yanıyordu...
Bir süre öylece oturdu. Serin hava, düşüncelerini biraz törpüledi. Ardından yavaşça ayağa kalktı, kapıyı açtı v
