Deli Tahir, reddedilmenin iliklerine kadar işleyen öfkesiyle, adımlarını sertçe yere vura vura tapunun kapısından içeri daldı. Omuzları gergin, çenesi kilitliydi; belli ki içindeki fırtına hâlâ dinmemişti. Hatice ise onun bu hoyrat yürüyüşüne sinirle karşılık verircesine, dişlerini sıkarak birkaç adım gerisinden ilerliyordu.
Tapunun kapısında Ali bekliyordu. Tahir’i görür görmez yüzü aydınlandı, hiç duraksamadan yanına koştu.
“Hoş geldin Ağam, Nerede kaldın ya?” dedi nefes nefese. “Vazgeçtin sandım. Kaç saat oldu ayrılalı?”
Tahir, bakışlarını bile tam çevirmeden tersledi onu.
“Geldim işte. Boş laf yapma,” dedi sertçe. “Hadi, girelim içeri.”
Ali sustu, laubali neşesini bir kenara bırakıp Tahir’in peşine takıldı. İkisi birlikte içeri girerken Hatice de vakit kaybetmeden arkalarından gir
