Tahir bir atmaca gibi gözlerini Hatice'ye dikmişti. O konağa girdiği anda, bardağını masaya sert bir şekilde bıraktı ve ayağa kalktı.
Ali telaş içinde hemen arkasına geçti. Sanki tıfıl boyuyla Tahir'i gizleyebilecekmiş gibi konağa girdiğini kimse görmesin diye çabalıyordu. "Ağam, ağam nereye? Yapma etme!" diye fısıldadı.
Ama Tahir dinlemiyordu. Hatice'nin Kaymakam'a olan sıcacık gülüşleri beynini sarmıştı. Adımları hızlandı, gözleri konağın kapısına kilitlendi.
Hatice konağın büyük salonundan geçerken vücudunu saran ateşle başındaki yazmayı attı. Saçları omuzlarına döküldü. Nefes almaya çalışıyordu ama içindeki sıcaklık geçmiyordu.
Mutfağa girdi. Hızla bir bardak su aldı. Bardağı dudaklarına götürdü, sanki ateşini söndürecekmiş gibi içti.
Ama tam o anda...
Gözlerini çevirdiğinde mut
