-Gökhan Karaca-
Sabah Gönül gelip benimle konuşunca, akşama eve gitme kararı aldım. Hem bende biraz dinlenmiş olurum. İşlerimi bitirip çıktım. Evin önüne gelip, arabayı park edip inince Özlem'i gördüm. Yanıma geldi bana selam verdi.
"Gökhan abi, iyi akşamlar nasılsın?"
"İyim canım. Sen nasılsın.?"
"Bende iyim. İşte Gülsüm ablayla yoğun bir şekilde çalışmaya devam."
"Ne güzel, Allah kolaylık versin."
"Sağol abi. Şey...Gökhan abi, ablamla hiç konuştunuzmu?"
"Yok abicim, konuşmadık. Konuşacak birşey kaldımıki. Biliyorum karşındaki kişi ablan ama, o beni terkedip gitti. Çok kızgınım Özlem. Ben bunların hiç birini haketmedim."
"Gökhan abi, ablam bazı şeylere mecbur kaldı."
"Ne mecburu abicim. İtalya'ya gitmenin nesi mecburiyetdi?"
"Neyse, boşver abi. Görüşürüz. İyi akşamlar." deyip, e
