-Gökhan Karaca-
Gizem'i havaalanında uğurladıktan sonra, ofise geldim. Odamda sessizce ağlamaya başladım. Gizem'in resmine baka, baka geçip giden yıllarımıza yandım. Nasıl unutucam ben onu, hiç bir fikrim yok. Bu kadar büyük bir acıyı neden bana bırakıp gitti.
Bir haftadır, bam başka bir kişi olup çıktım. Tek normal olan, Gizem'in arkasından deli gibi içmem. Sürekli kadınlarla yatıp, kalkmaya başladım. Gizem'i unutmak istiyorum ama olmuyor. Bu şekilde davranarak unutulur mu onuda bilmiyorum.
Sosyal medya hesabımdan, Gizem'le olan resimlerimi sildim. Profilimi herkese açık yapıp, Gizem'i arkadaş listemden çıkarttım. Ama eminim, Gizem her türlü profilime bakacak. Bir sürü kız profili ekledim. Nerdeyse hepsiyle mesajlaşmaya başladım.
Sözde amacım, hastanede Gizem'e çektiğim restin hakkını
