Chapter 3
451 Words
" Dianne, look! Nakatingin sayo ang cute na lalaki. Type ka ata " sabi ng kaibigan niyang si Shane.
" Sino ba yan? " tanong niya rito.
" He is our new classmate! " excited na sagot nito.
" Ah.." sagot at tiningnan ang sinasabi nitong cute na guy. Kumaway at ngumiti ang lalaki sa kanila pero inirapan niya ito. Gwapo naman ito pero hindi niya ipagpapalit si Joffer.
" Grabe ka! Cute naman ang guy ba't mo inirapan? Kung ayaw mo, balato mo na lang sa akin! " pabirong saad ni Shane.
" Alam mo, puro ka kalokohan! Pwes ikaw ang bahala. " sagot niya.
Naglalakad siya pauwi nang may tumawag sa kanya at saka huminto siya para makita kung sino ang tumatawag. Ang nabungaran niya, ang nagpapacute sa kanya kanina.
" In fairness this guy was cute like Joffer" sabi niya sa isipan. " Paano mo nalaman pangalan ko? " tanong niya rito.
" Siyempre, nagtanong-tanong! " nakangiting sagot nito
" Ah.. ano bang kailangan mo? " muling tanong niya.
" Well, gusto lang kitang maging kaibigan. It seems kasi na mabait ka! " sagot nito.
" Ba't ako pa? "
" Kasi nga parang mabait ka at saka maganda pa! " sagot ng lalaki.
Alam ba nang lalaking to ang pinagsasabi sa kanya? Ngayon nga ay sinusungitan niya ito tapos sasabihin pa nitong mabait siya. Wala naman siyang problema sa sinabi nitong maganda siya dahil iyon ang totoo pero ang mabait? Ewan.
" By the way, I'm John! " pakilala nito sa sarili
" Ah..ok. Alam mo naman ang pangalan ko. So, hindi ko na kailangan pang sabihin sa iyo and by the way I have to go, Bye! " sabi niya at saka tumalikod.
"SA BAHAY NINA JOFFER"
" Oh, Dianne! I have to go in Hongkong. My mother was sick and she needed me ! " sabi ni Joffer.
" I hope tita will be okay! I will pray for her and I promise. " sincere na sagot niya.
" Thanks Dianne, I'll be in Hongkong for just one month! I Would stay there for good!" wika nito.
" One month? " di napigilang tanong niya.
" Yes, alam mo mamimiss talaga kita! Payakap nga " sagot nito at niyakap siya ng mahigpit.
" Mamimiss din kita at ingat ka dun " sabi niya rito na umiiyak na at para bang isang taon itong mawawala sa kanya.
" Oh, naiyak kana. Isang buwan lang naman ako mawawala and I promise I'll be back! " sabi nito na pigil ang pag-iyak.
" Siguro dahil hindi lang ako sanay na mawawalay tayo sa isa't-isa!!! "sagot niya.
" Ako din. " sagot nito at muling niyakap siya ng mahigpit.
- Writer
