Melda hanım hazır olan kahvaltı sofrasına baktı. Her şey hazırdı. Memnun bir mırıldanma döküldü dudaklarından. Jale mutfaktan çıkıp elindeki börekleri masaya koydu. O sırada merdivenlerden inen Melek`in neşeli sesini duydular. Melda hanım gülümseyerek gelinine baktı. Keyfi yerindeydi. Bu iyiydi işte. Dünki hali gözünün önüne geldikçe kötü oluyordu. Elinden bir şey gelmemekle birlikte müdahele edemiyordu olanlara. Her ne kadar acı çekse de artık bu evde hamile bir kadın vardı ve o bunu kabullenmek zorundaydı.
“Günaydın anne. Günaydın teyze” dedi her iki kadına hitaben.
“Günaydın kızım. Hayırdır pek neşelisin bugün” dedi Melda hanım. Melek gülümseyerek Jale`ye baktı.
“Bilmem mutluyum sebebi yok” dedi. Jale aferin der gibi kafasını salladı. Jale dün hastanede dünyası başına yıkı
