Yol boyu sessizlik hakimdi arabada. Genç kadın şaşkınlığını üzerinden bir türlü atamıyordu. Ondan her fırsatta nefret ettiğini göstermekten çekinmeyen adam az önce kendisi ile ilgilenmiş hatta 'karım' demişti. Bu değişimin sebebimi merak ediyordu.
Barlas karısının bu ani değişim karşısında afalladığını göre biliyordu. İçten içe gülse de bunu dışarı pek yansıtmıyordu. Düz bir surat ifadesi ile sürüyordu arabayı. Bundan sonra ona iyi davranacaktı. Elinden geldiği kadar. En azından görmezden gelmeyecekti.
Öğrendikleri onu değişmeye zorluyordu. Zaten sayamadığı kadar kırmıştı emanet kalbini. Derin nefes alıp direksiyonu sıkıca kavradı. Az daha güç sarf etse kırılacaktı zavallı dilsiz ağızsız direksiyon.
◆◆◆◆◆
Hastaneye vardıklarında arabadan inip koşarak içeri girdi Feriha. Bir an önce ark
