Ako, Ikaw at si Mrs. Santiago

Perfect Strangers

All went well between her and Carlos. Magkasundo sila sa lahat ng bagay. Sinusundo sya papasok at pauwi pag weekdays sa work at pag weekends nag cha chat sila. Nagsi share ng pics and all. Minsan nagtatawagan. Sa gabi habang nakaupo sa marmol na balustrada ng balkonahe si Sam at umiinom ng San Mig light kasama pusa nya, nakatingala sya sa ulap. Full moon nuon. Nag video call si Carlos. Nagtinginan lang sila pareho. Nasa may bintana si Carlos at umiinom ng Red Horse. Hindi sila nag uusap ngunit mga t***k ng puso nila ang tanging maririnig nung moment na yun. Both of them nakatingin sa buwan.

“Alam mo yung kantang “Perfect Strangers ni Neil Sedaka, Carlos?”

“Hindi, anong era ba yan?” natatawang tanong ni Carlos. Makaluma kasi taste ni Sam.

“1976 Carlos pero sobrang ganda. Pakinggan natin ha.”

Maganda nga ang kanta, may kurot. Parang kurot na nadarama ni Carlos sa puso para kay Melissa ngunit unti unting nawawala dahil kay Sam. Tinitingnan ni Carlos si Sam habang nakikinig sila ng musika Maaliwalas mukha nito. Chinita, maninipis mga labi, kamukha ni Melissa.

 *****

Nang gabing yun hindi alam ni Carlos sino ang nasa isip nya. Si Melissa o si Sam. Magkaparehas sila ni Sam. Mabait, palabiro, masarap kausap, pag tumatawa lalong gumaganda. Pinagkaiba lang nila, si Sam may dimple sa right cheek. Si Melissa wala. Emotional at transparent si Sam, si Melissa parang bato minsan at enigmatic. Magkasin tangkad sila at magkaparehas ng hubog ng katawan. Twelve years ang tanda sakin ni Melissa. Nineteen lang ako nang magsimula sa Aroma and Blend Cafe. Assistant palang ako ng mga barista nuon. Nasa Emerald Avenue pa kami nuon sa mismong baba ng Emerald Mansion building Ortigas. Kasama ko na nuon si Mam Melissa. Manager namin sya. Palangiti sya at maputi. Singkit mga mata, slim at matangkad. Nuon pa man may namuo nang paghanga sa puso ko ngunit hindi ko binigyan ng pansin pagkat para sakin sya ang boss ko. Napag alaman ko din na nakatira sya sa Bagong Ilog kaya’t sumasabay kami pauwi. Most of the time closing ako kaya ginagabi na kami pareho ng uwi. Minsan niyaya nya ako sa apartment nya. Katamtaman lang ang pad nya. Kumpleto sya ng gamit.  Niyaya nya akong mag dinner at pagkatapos ay nag inuman kami. Pinag usapan namin kanyang partner, anak nyang babae si Cindy at buhay probinsya. Hindi gaanong kalakihan ang sahod ng lalake sa trabaho nya as Public School teacher sa probinsya kaya kinailangan ni Melissa na lumuwas ng Maynila para makatulong pinansyal at para maitaguyod ang anak.

One weekend ay nagpasama si Melissa sakin sa Bulacan. Summer ng 2006 nuon. Pag uwi namin galing Bulacan ay dumerecho muna ako sa bahay ni Melissa at duon naghapunan. Habang lumalalim ang gabi palalim ng palalim din conversation namin. Napaiyak sya sa nangyayari sa buhay nya. Feeling nya trapped sya at kailangan nyang maging matapang para kay Cindy. Habang umiiyak sya, nakatingin lamang ako sa kanya at wala ako magawa. In an impulse niyakap ko sya at hinalikan sa labi. Hindi na ako umuwi sa bahay ng gabing yun.

Lihim ang relasyon naming pagka’t napaka komplikado. Sabay kaming na assign sa Metrowalk Aroma and Blends Cafe at na promote ako bilang Supervisor at trainor. Sa kanya na ako umuuwi at minsan sumasama ako sa Malolos Bulacan. Madalas tatlo or apat kaming pupunta sa kanila para hindi mahalata ng kanyang mga kapatid, kamag anak at lalo na nga kanyang kinakasama. Naging close sakin si Cindy. Sampung taon na sya kaya’t hindi maiwasan ang crush crush. Minsan masakit sa part ko na ipakilala na kaibigan ni Melissa ngunit siguro hanggang duon lang papel ko. Dalawang beses na nagbuntis si Mel at dalawang beses din syang nakunan dahil sa kumplikasyon sa matres. “Buntisin ako sayo, Carlos.” Pagnako confine sya sa ospital sinasamahan ko sya. Duon ako natutulog. Kami lamang dalawa at walang dapat na makaalam.

Kahit patago ang relasyon namin, masaya kami. Siguro dahil bestfriends din kami kaya alam namin ang weakness ng isa’t isa. Nung mag apat na buwan na kami, hindi na sya umuwi ng Bulacan kaya't madalas sa apartment nya kami sa Bagong Ilog tumatambay. Mag iisang taon na kami bilang secret lovers when she made a decision. Lahat kami nabigla. Nag resign sya sa kumpanya, iniwan nya kinakasama nya’t anak nya at sumama sa isang lalake na hindi namin  kilala. Actually, kilala ko sya pagka’t regular namin sya na customer. Loans Manager sya sa isang malaking bangko sa Ortigas at masugid na manliligaw nya. Sumama sya sa taong to at tinalikuran kami lahat. Nagpa assign ang lalake sa Batangas branch. Napalayu sya sakin.

Hindi ko sya ma contact. Kahit anong text at call na ginawa ko wala talaga. Natuto akong magbisyo. Napahilig ako sa pag inum ng alak at napahilig din ako sa babae. I drowned myself from liquor to forget her. But to no avail. Hanggang sa dumating sa buhay ko si Yujin. Isang Korean customer na nakatira sa Renaissance building. Fifteen years older sya sakin, maganda, galante at lonely. Husband nya nasa Korea at andito sya sa pilipinas dahil kailangan nyang samahan dalawa nyang anak na nag aaral ng English. Mahilig sya sa coffee Americano at sa s*x. Napaka ingay nya sa kama at shibal sya ng shibal. Naka isang taon din relasyon namin at kinailangan na nyang umuwi ng Korea. Hindi naman ako nabakante pagkat dumating sa buhay ko si Jasmin. Si Jasmin ay kahera sa grocery ng isang mall at kakilala ni nanay. Me tatlong anak at separada. Fifteen years din gap namin at sya na ata ang pinaka wild ko na partner. Lahat ng posisyon sa kama Sutra kabisado. Hindi din sya discreet at kahit sa publiko pag trip nya, game sya. Sa kanya din ako tumagal.

Umabot ng two years ang relasyon namin ni Jasmin. Nakatira sya sa Boni Avenue Mandaluyong kaya’t bihira na ako makauwi samin. That year, nag decide ako kumuha ng crash course na Computer Programming sa Tesda. Masyado akong na busy nuon. Pinagsabay ko ang tatlo. Si Jasmine, pag aaral ko at trabaho. Nung magtu two years na kami ni Jasmin buntis na sya kay Daniel. 

Si Jackie at Felix ay mga kasabayan ko sa Aroma and Blends sa Emerald Avenue pa alam nila lahat ng nangyari sa amin ni Melissa. Sila ang mga taong kahit alam nilang mali, tinutolerate nila dahil kaibigan nga kami. Despite everything, hindi pa rin sila nagkukulang ng paalala.

January 2009 two years after namin hindi nagkaroon ng communication ni Melissa ng magkaroon ng konting pagsasalo sa bahay ni Felix. Buntis si Alma, asawa ni Felix. Naka motor ako nun. Pagpasok ko ng bahay nila Felix, si Melissa ang una kong nakita. Napakaganda parin nya. Mahaba na buhok nya abot hanggang bewang. Casual lang usapan namin. Buhay sa Batangas at ang hindi nya pagkakaroon ng anak kay Anton. Anthony Diaz-Santiago ang pangalan ng asawa nya. Puring puri ako ni Melissa, malaki daw pinagbago ko. Sinabi ko magiging ama na ako. Nagbago itsura nya habang panay kantyaw naman mga kaibigan ko. Tinatanong nila kelan ako papakasal sabi ko ala pa sa plano. Lumalalim na ang gabi at na realize ko hindi ko na kaya umuwi sa sobrang kalasingan. Naghanap ako ng isang kwarto at nahiga. Dko namalayan may pumasok na babae sa kwarto. Hinalikan ako sa labi at ng imulat ko mga mata ko, si Melissa. Nakangiti sya at sa dilaw na ilaw na nag illuminate sa loob nga kwarto na tumatama sa buhok nya at maganda nyang mukha, para syang anghel na nakahubad na nakapatong sa akin. Nabuhay ang p*********i ko at naganap ang matagal ko ng kinasabikan, ang makaniig sya muli. Nakailang ulit kami ngunit hindi kami mahinto hanggang sa bumukas ang ilaw at tumambad sa amin ang gulat na mukha ng mag asawa. “Ma’am Mel, Carlos mas maigi pa siguro umuwi na kayo. Me motor ka naman Carlos, ihatid mo si Mam.” Hindi makatingin sa amin na sambit ni Felix. Dali dali kaming nagbihis at lumabas ng kwarto. Humingi ako ng paumanhin sa mag asawa at lumabas na kami ng gate.

 “Hindi to dapat na nangyari Carlos. Hindi to dapat na nangyari at hindi na to dapat na maulit.” Galit na paninisi sakin ni Melissa.

“Melissa hindi ko naman gusto mga nangyari. Nagpapahinga lang ako sa kwarto.” Sagot ko.

“Bakit kasi ako parati, Carlos. Bakit ako parati. Ako mauna mag make ng move, parati sa kwarto ko, sa bahay ko, sa lugar ko. Ni minsan hindi ko naranasan yung galing sayo. Pati ba naman dito, palpak pa. Hiyang hiya ako sa mga nangyari. Hindi dapat nila malaman relasyon natin eh. So now alam na nila kasi caught red handed tayo pareho.” Nalilisik mga mata ni Mel saglit pero maganda parin sya. Natatawa ako habang tinitignan ko sya sa side mirror. Imbes na ihatid ko sya sa terminal, dinala ko sya sa motel. Four hours kami dun, habang lumiliyad katawan nya sa sarap at panay ungol nya, tinatanong ko sya parati kung ginawa ba sa kanya ni Anton mga ginagawa ko sa kanya. Lahat ng posisyon ginawa ko sa kanya at naubos ang apat na oras sa pagtampisaw sa nakaw na sandali. Everytime she reached her peak, I always asked her if she loves me. Habang nasa ibabaw ko sya at hinahalikan ko ang mainit at mahalimuyak na leeg ni Mel, pabulong kong tinatanong uli kung mahal nya ako, ang tanging sagot nya sakin, “ang sarap mo, Carlos.” Nasa motor na kami at papunta na kami sa terminal nang natanong ko kung bakit hindi sya umuwi ng maaga kahapon. Sagot nya nag away sila ni Anton.

Pagbaba nya sa motor, “Seryoso ako Carlos. Hindi na to dapat na maulit pa. Kaibigan lamang turing ko sayo. Kahit kailan hindi kita pwedeng ibigin. Walang dapat na makaalam sa nangyari sa atin maliban na lamang kina Jackie, Alma at Felix. Kaibigan mo mga kapatid ko at anak ko pati dati kong kinakasama. Hinding hindi nila to dapat malaman, naiintindihan mo ako Carlos?” Hindi ako naka imik. Tinignan ko sya habang palayo papunta sa bus ticket booth. Hanggang kailan ako magsisinungaling para sayo, Melissa. Dumiretso ako sa trabaho. Dun na ako nag shower. Pinagod ko sarili ko sa galit ko sa sarili ko. Hindi ako kumain at hindi ako huminto sa kakatrabaho hanggang sa nawalan ako ng malay.