Kabanata 5

2450 Words
His face is dark and it's scary. I can also feel Kuya Leon stiffened from those gaze. Slowly he came near me. Still nakayakap parin ang isang kamay ko kay Kuya. I was stunned. "Let go or this asshole will regret holding you." Agad akong bumitaw. He is scary. Scarier than Lolo Emilio. "Damn, Solana. What did you do to this iron guy. You're really are something sunshine." Bulong ni kuya bago niya ako bitawan. He raised his hand at unti-unting lumapit kay Kale. May binulong din siya kay Kale pero ang mata nang kausap niya ay nasa akin. Not minding Kuya Leon's whisper. " I was worried Solana." Kale's deep voice is something when he whisper to me. Damn. It always give me chills and something that will make my heart beat faster. He hold my hand at hinila ako paalis sa lugar na yon. My heart beats even louder when our hands touched. "I need a cardio check up." bulong ko sa sarili ko. I am afraid he might hear it cause he's so close to me. Holding me near to him while entering his restaurant. Wala na dun sa office niya ang mga kalalakihan na nandito kanina. Probably ay pinaalis niya o umalis dahil umalis din naman siya sa office niya. " Why did you run?" He's eyes raking my being. Not taking of his eyes off me. Para niya akong kakainin nang buhay. Jusko pwede din naman. "I... don't know. I'm sorry sir." He's face grew darker. Nagalit ba siya sa sagot ko? Dahil nautal ako? Ano bang problema niya kasi. Nkakatakot ang paninitig na binibigay niya. "Stop calling me sir, sunshine." He's slowly coming at me. Paatras naman ako nang paatras. A hard thing stop me from backing. Wala na akong maatrasan. What I smell is pure danger. Ano bang nangyayare sa buhay mo Solana Evangeline! "Now can you tell me what are you doing with Leon in those dark alley. Cause I can't understand and I didn't like what I saw." gripping my slender hips in his embrace using his right hand. " I..." Hindi ko pwedeng sabihin kong bakit. " I am a territorial man sunshine. I don't like seeing my property being held. It makes me wanna cut off his arms and head. The most painful way possible." Our faces now are only inches apart. His claiming me. I don't want it. I'll have to find another job as soon as possible. Before I could respond his lips crashed in mine. Marking his territory. He bit my lower lip. "Ahh" He smirked and entered his tongue finding. I don't know how to respond. I am knew to this. Why did I let him? I DON'T KNOW. "Now, remember it. You're mine now, sunshine." I am more than doomed. Sa restaurant ay hindi ako makapag focus buti nalang walang kahit sinong pasaway na customer ngayon. His lips still lingering in mine. Kaya wala akong nagawang trabaho sa araw na ito. Second day. Here I am thinking about how our boss kissed me. I cannot stop thinking about it cause it's my first kiss. I am twenty five and have no experience. I am proud. But different images of us in Kale's office can't get out my head. Naked. Both. " Kung ano-anong iniisip mo jan, Sol. You're new here but you've never done anything. " I remember her from her profile. Karen Cruz. A c*m Laude graduate. Her hair is short. It's dyed with red. She's wearing a glasses. "I'm sorry Karen. I'll just go to the kitchen." Aalis nako nang hawakan niya ang braso ko at diniinan iyon. She smirked when she saw it's bruising. " Wag mong lalandiin si Sant. " Gusto kong umirap dahil sa sinabi niya. Who does she think she is. Gusto kong itanong sa kanya yan. Instead I looked at her and smile at her. " It's Sir Sant for you, Karen." makaasta siya ih wala pa siya sa kalingkingan nang kuko ko! Hmm Hindi ako naging Marques para magpaapi sa katulad niya. How dare she hold and bruised me. Kumuha ako nang ice pack sa kitchen ref nang makita kong nandun si Kale. Wearing his chef uniform. Damn hottie. His eyes meet mine and bumababa yon sa hawak kung ice pack. "What the hell happened with that sunshine?" He ran off to me displacing his spatula at hand. " This... is nothing Kale." His menacing eyes is raking at me darkly. " Pinalinis ko nga at halos pinabaliktad ang buong Cuisanart para hindi ka malamokan at maalikabokan. Damn." He is sexy. Lalo na pag nanagalog. He's checking my arm at patuloy sa pagmumura. "You're sexy pag nagtatagalog ka." Bumalik ang tingin niya sa akin at agad din naman yung iniwas. He's ear become red. "Wala lang talaga to Kale. You should not wo---- halaa anong amoy yun Kale?.... Yung niluluto mo nasusunog." "Damn." Kawawang beef patty. Tinapon niya nalang yun sa trash bin at pinatay ang lutuan. "Hahaha yan kasi oa." "Shut up and go to the office, sunshine. I'll bring the first aid." Tinaasan ko lang siya nang kilay. " Come on babe. Just go." Nanlaki ang mata ko at agad na lumabas sa kitchen. Gagong Kale yun. Papatayin nanaman ang puso ko. Jusko baka may sakit na nga ako sa puso. Lolo help! Here I am thinking about unholyness again. I cannot stop it all that is left to me is thoughts of the two of us. What the heck! Am I sexually frustrated? I have never been this p*****t. Not until Kale. Napapalala ko sa paglalayas tss. Bumukas ang pinto and inilabas nuon ang taong kanina ko pa iniisip. Holding a first aid kit in his hand. Pinaupo niya ako sa may couch nang office namin. Malamig ang pagdampi nang cold compress sa braso ko pero tila ba nag iinit ang katawan ko. I have been staring at Kale's face. His lucious lips is inviting me. Nakabukas pa ang tatlong butones nang polo niya at hindi iyon nakatulong sa pagpipigil ko. "You're sweating babe. Masakit ba ang braso mo." "This is nothing Kale." "Damn." "That's not nothing baby. Look at your arms it will surely bruise." His deep voice lingers in my ears. Bawat pagsasalita niya ay saulo ko ang pagbukas nang bibig niya. I don't know but his voice seems seductive. Tila ba ay napansin niyang kanina ko pa tinitignan ang mga labi niya ay naging madilim nanaman ang mga titig niya sa akin. This time its not because his mad but because desire is all over his eyes now. " Kale." "Baby" His lips meet mine. His kiss is slow but he is dominating my lips. Claiming it all like his life depends on it. His kisses streamed down my neck as a soft moan escaped from my lips." Stop me or I can never will." Natauhan ako sa sinabi niya. We just met and here I am willing to give my everything for him. And for what? Lust? Damn. I pushed him as I shake my head for disapproval. Or is it. " You're one hell of a pain, sunshine." Matapos mangyari yun ay nag pasya akong umuwi agad. Kinabukas ay nag absent ako para humanap nang ibang trabaho. Three out of ten companies and establishments na pinasokan ko ay hindi nagtanong tungkol sa last name ko. Lahat nang tatlong yun ay puro may connection si Kale. Naglalakad ako sa side walk nang makatanggap ako nang tawag mula sa isang unknown number. Sa pag aakalang isa iyong sa mga inapplyan ko ay sinagot ko iyon agad. 0991******* " YOU WILL COME TO MY OFFICE OR YOU WILL NOT BE ABLE TO WALK. " That roaring and deep voice is the voice that is making my spine shiver right now. " What happened to you? Did I do something wrong? Is it about what I did yesterday? Come on sunshine answer me." Kunot ang noo niya pero salungat naman nun ang mga salitang sinasabi niya. " Paano ako sasagot kung sunod-sunod din ang tanong mo." Sinamaan niya ako nang tingin dahil sa sagot ko. " Okay but why did you absent today?" " I just want to rest." " You want to rest but you are roaming around the area finding a job." Nahugot ko ang hininga ko at nanlaki ang mata. Pinapasundan ba niya ako. "Paano mo nalaman yun?"Tinaasan ko siya nang kilay. " I have my ways, babe" Malalim nanaman at nakadaup sa table ang mga kamay niya. Kung galit siya mas lalo na ako. How dare he. Parehong matalim ang mata naming dalawa. Walang gusto magpatalo kahit isa. If someone will lose this damn staring contest it is not me. " Are you even aware of the word privacy? Huh Kale? Are you aware that you are being an asshole now?" Still staring at him darkly but his collarbones is expose again because his damn button down polo is open again. Three buttons. " Do you know that lying to your boss will make you lose your job?" napaangat an tingin ko sakanya ang kaninan tingin kong nasa leeg niya ngayon ay nasa madilim na mukha niya nanaman. " Then fire me, sir." He slowly walk towards me. Locking me in his single sofa by having both of his hands of its arm rest. I am cornered by this man with his buttons open and his face darker than a while ago. Hindi niya nagustohan ang sagot ko sa kanya. " Fire you huh, An employee who only last for two days. Alright then, you are fired Ms. Marques." Inalis niya ang kamay niya sa sofa at nag nag cross arms sa harap ko. Mukha parin siyang galit habang umiigting na ang panga niya. Ang mga ugat sa braso niya ay kitang kita ko na rin. " But you are mine sunshine. I am your boyfriend remember? I can't fire you in a relationship so i will just punish you baby." "No you can't own me Philips!" " Damn. Who says?" Then his lips met mine once again. Its not soft. Rough and possessive kind of kiss. His hands caressing my thigh but it didn't last long because his lips left mine at akong tanga ay sinunod pa ang labi niya. He smirked. Held my arms na kahapon lang ay ginamot niya dahil namamaga. Ngayon ay siya na ang dahilan kung bakit iyon mamaga ulit. " You will start to live with me and no buts and no. Hindi ko tatanggapin." I nodded and I don't why I did it but I nodded. Three days in a relationship and we will be living together. I was scared but I didn't let him see it. "If you will not then Joseph will say goodbye to his company, sunshine. I know you are somewhat connected to him." Bigla ay nawala ang tapang ko. Hindi bat kaibigan niya ang pinsan ko. I should have never trusted this man. " Okay." Asshole. Natauhan ako dahil sa naging decision ko. I was supposed to find another job to get away from him. Pero ang nangyari ngayon ay nagiimpake ako nang mga gamit ko para dalhin sa condo niya. I am only with him for three days and here I am packing my clothes dahil pag hindi ko siya sinunod ay babagsak ang company ni Kuya Leon. That handsome jerk just black mail me. Damn him. Galit na nga ako ay ay napupuri ko parin siya. Kung hindi lang siya magaling magluto nako. I was about to go out nang pumasok si Sigmund dala ang bagahi niya. Kumunot ang noo niya at pari narin ako. Akala ko ba ay matagal siyang mawawala. Dalawang araw lang siyang nawala. " What are you doing here?" Mas kumunot pa ang noo niya na naging sanhi para maging mas kamukha niya si Kale. " Sol, this is my house too. And what's with the baggage? Magtatanan kaba?" Sinamaan ko agad siya nang tingin at nilapag muna ang gamit ko para makausap siya nang maayos. There comes his usual smirk. "I'll be living with him." Nawala ang ngiti niya at napalitan iyon nang seryosong pagmumukha. " You only met him for three days Solana!" Kung bakit siya galit ay hindi ko alam. Makapagsalita siya ay para bang matagal ko na siyang kilala. Isang araw lang ang pagitan nilang dalawa. "Kapal mo, bakit kaba sumisigaw. Isang araw lang naman ang lamang mo sa kanya. The man is now waiting for me. Outside. Kung hindi pa ako lilipat ngayong araw ay baka bukas or sa susunod na bukas ay gumuho na ang apartment nato dahil sa kanya. " "Kapal mo Solana, Ayaw ko lang akuin ang 5K na parte mo. Saan ako kukuha nang pambayad next month?" Inirapan ko siya dahil sa sagot niya. I know he is joking. I know both lf them are dangerous but Kale's on the next level. He's bipolar, manipulative and territorial. And I am doing this for Kuya Leon. Not for myself. Naiinis ako sa dalawang to dahil kung hindi ko sila nakilala ay malaya sana ako. Malayaa na sana. Pero papunta nanaman ako sa lugar kung saan wala na akong kalaayan. My family said that I was there sunshine but who will shine bright for me. Lolo Emilio's right. I shouldn't be out here. " I warned you Solana." Nakita kopa ang pagsimangot nang Landlady doon sa loob nang apartment niya dahil marahil nangungulit si Sigmund sa kanya na babaan ang upa dahil siya nalang daw mag-isa. I smirked at pinakita kong wala na kong pake. I get my baggage at nang makababa ako ay naabutan ko ang isang BMW. Sa loob noon ay nandun ang taong ayaw ko sanang makita. Kale. He's smirking while seeing my things with me. Pilit kong nilabanan ang mga titig niya na tinutunaw ako. I can't be lusting this jerk. He's an evil. " Damn. Kahit ang taray mo na ay ang ganda mo parin Solana. How did you do that baby?" umiwas ako nang tingin dahil sa pag init nang pisngi ko. " It's what you called inborn beauty Philips." inirapan ko siya. He licked his lower lip at binuksan na niya ang backseat at inilagay ang mga gamit ko doon. Pagkatapos ay binuksan ang passenger seat. " Now, we'll go home. Hindi ka bagay sa lugar na iyon. At hindi magandang tignan na nakikitira sa iisang kwarto kasama ang lalaki." sumama ang mukha ko sa sinabi niya. " You're a hypocrite Philip." he just smirked. Nagdadalawang isip na ako kung tama va ang decision ko na sumama sa kanya. I might regret it but my throbbing heart says otherwise. Lolo. Nagayuma ata ako nang taong ito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD