Sunshine's Own Eclipse

Kabanata 6

I arrived at Kale's condo unit. Kagaya nang office niya ay puro itim at puti lang ang makikita mo sa loob noon. Para lang akong nasa isang art gallery dahil sa maraming nakasabit na paintings. May isang painting pa dito sa living room niya na isang ballerina woman. She's beautiful. Her brown eyes is tantalizing and she's so much graceful in her ballerina pose. Nilapitan ko iyon at may nakita ang panagalan at pirma sa ibaba nito. Abegail Legazpi.

" You can choose your room in the second floor, sunshine." while he is busy with his laptop. This scene is familiar to me.

Tumango lang ako at nag tungo sa pinakamalapit na kwarto na nandun sa second floor. Katang-taka na ang kulay nang kwarto na ito ay masyadong feminine. The room is filled with pastel colors. Pinasok ko na ang mga gamit ko.

Not more than a week at naglipat bahay nanaman ako. Kung di lang talaga sa pang b'black mail niya ay baka nagtago na ako kung hindi ay baka umuwi. Such a shame to have a short freedom.

" You can't use this room."

Galit nanaman ba siya. Para siyang laging may pasan na mabigat. One time of his goodness towards me ay napalitan na agad iyon nang sandamakmak na kademonyohan niya. Who does he think he is?

" You let me choose at napili ko to tapos ngayon ay hindi ko pala dapat gamitin ang kwartong ito? Nagpapatawa kaba. Are you really playing me? Mr. Philips" He remained his stoic face. I smirked.

" Branding yourself as my boyfriend does not give you the benefit to just treat me like this Mr. Philips. Plus the fact that I am only here because you are blackmailing me."

Akma siyang lalapit pero hinarang ko agad ang kamay ko. I don't want him near kasi baka ay may halikan nanaman na maganap. I am not here para apihin at maging parausan niya. Heck I am Marques.

" I own you Solana. Don't forget that."

" No one owns me Philips."

" Hm who says?"

Umalis na siya sa kwarto. Pgkalabas niya ay binato ko pa nang unan ang pinto.

"Ahhh Damn youuuuu!"

" I can hear you babe"

" It's meant to heard! Asshole!"

Why does he keep insiting that he owns me. No one owns me. Even my Lolo Emilio does not say that. I don't know what to do anymore. Tiyak ako na may nagbabantay na mga tao sa labas. Gusto kong bisitahin si Kuya Leon. That devil incarnate might have done something already.

Wala din naman akong number niya. I hate to think that my lolo is right. Dapat ay nasa mansion parin sana ako. This world is filled with dangerous beast and monsters.

Kahit parang sasabog na ang utak ko sa inis sa kanya ay kailangan kong bumababa para kumain. Hindi ako magpapagutom dahil lang sa kanya.

"Come on, Solana. Eat with me."

"Kahit hindi mo sabihin ay kakain talaga ako."

"Yes babe, you're free to eat. Sit down." aniya at tinuro ang upuan sa gilid niya.

" Hindi ako aso! Wag mokong utusan!"

Napairap nalang ako at umupo sa may gilid niya. He's table is long. It's a 6 sitters dinning table. Mag isa lang naman siya sa condo niya pero napakahaba naman nang table niya. Tsk.

" Damn. You are really beautiful."

" Alam na alam ko na yan Philips" ani ko na hindi inaalis ang tingin sa kinakain.

Ramdam ko ang bawat titig niya habang kumakain ako nang beef steak. Medium. Alam kong siya ang nagluto nito dahil isang maid lang naman ang nakikita ko at mukhang di naman maalam si manang sa ganitong klase nang cuisine. Tumikhim si Kale at dahilan yun upang mag angat ako nang tingin sa kanya. Nakataas ang kilay. Naghahanda sa bagong sagutan magaganap.

" Here." Nagtataka akong inabot ang silver card na inaabot niya. Just how rich he is? Damn. It's a limitless card. Solana Evangeline Marques.

" Why are you giving me this? Akala ko ay ikukulong mo ako sa dito sa condo mo?" sarcastic ang tono nang boses ko habang nagtatanong kung bakit kailangan niya akong bigyan nito.

" Just use it, sunshine. Pwede ka namang umalis but there are bodyguards. "

Kung kanina ay nakukubli ko pa ang inis ko ngayon ay hindi na. Nagpupuyos na ako sa galit. Pero hindi oo siya deretsong matignan. Nakakalusaw ang titig niya at baka bigla nalamg mawala ang inis ko sa kanya. Ha! Hindi naman ako ganun ka rupok para malusaw agad. Slightly lang.

" Sino kaba talaga sa akala mo? I don't need bodyguards hovering around me whenever I am out. What are you really up to? Sant?" Sumama ang mukha niya dahil sa sinabi ko.

" Call me Kale, sunshine." Abot hanggang langit na siguro ang inis ko sa kanya. Nagmamaktol ako dito pero parang iyon lang na narinig niya.

"I can call you whatever I want. Sant!" napasigaw na ako dahil sa sobrang inis ko. Wala nang mapagsidlin pa yun.

"I don't want any bodyguards and hindi ko kailangan ng pera mo. Ayaw kong magkautang nang loob sayo. Wag mo ding kalimutan ang rason kung bakit ako nandito." Urong nang upuan ang naririnig ko pagkatapos kung tumayo.

I can't stand him anymore. Baka sa sobrang inis ko ay mabato ko siya nang table knife.

" And stop calling me sunshine. Its disgusting coming from you. Piling tao lang ang may karapatang tawagin ako niyan. At hindi ka kabilang dun Mr. Philips. Salamat sa pagkain."

Before living him there. May nakita akong saglit na emosyon sa mata niya. Guilt. Alam kong sinusundan niya ako nang tingin habang papaakyat ako sa kwarto ko dito sa condo niya.

Sa kabila nang inis ko ay pinagsisihan ko ang huling sinabi ko. I never meant it. Its a lie dahil sa tuwing tinatawag niya ako nun. Ay mabilid ang t***k nang puso ko at para bang nakauwi na ako kina lolo. The way he calls me that is familiar and a bit nostalgic. Madaling matunaw ang inis ko pag tinatawag na ganun.

Damn mukhang nahawa na din ako sa pagiging bipolar niya.

May veranda ang kwartong inuukupa ko. The City lights is at its best view here. Naalala ko sina Lolo at Mamang. I wonder what are they doing now. Iniisip din kaya nila ako ngayon. I smiled cause I know that they are. Ngayon ko lang talaga nappreciate yung pagmamahal sakin ni Lolo. Somewhat I miss the manor. I miss how peaceful my life a week ago.

I am sending a message to Kuya Leon. He called.

" Hi kuya, how is everything. Miss ko na po kayo lahat. " I am here for my family. Ayaw kong mapahamak ang isa sa kanila. Hindi ko kakayanin pag nangyare iyon.

" Everything's well here sunshine. Si Lolo ay araw-araw nag aamok. Namimiss ang princessa niya. " natawa ako.

" Lolo will get over it overtime, Kuya. Nandyan naman si Kiya Adrien at Kuya Micheal. I'm sure that two will be enough to stress Lolo out. "

" He will never be able to get over the fact that you're not here. All of us will never. Adrien is not so messy without you here. Di ko alam kung maganda ba yon o masama. " Napangiti ako.

" One of these days. Baka hanapin kana nang mga kumag na ito. We can't really take it that you're being away. Namimiss ka nang lahat dito." Natatawa ako. Dahil naiimagine ko ang mukha nang mga pinsan ko ngayon. Of course they will find me.

" Stay safe Kuya." sabi ko bago magpaalam.

" You too princess. I'll be in touch don't worry. " Tumango kahit hindi niya naman iyon nakikita.

I miss my family so much.

Kinabukasan ay maagang umalis si Kale. Hindi ko na nga siya naabutan. Pero iniwan niya ang card at isang susi nang sasakyan.

Napasimangot ako dun at umupo na sa dining para mag breakfast.

" Manang next time po ay wag na ninyu akong paghandaan nang ganito karami. One viand is enough for me po. And can I have a hot choco please."

"Ngayon lang ata ako kumain nang mag isa sa hapag." bulong ko sa sarili ko.

Dahil nung tumira ako dito sa Manila ay kasabayan ko namang kumain si Sigmund. Kahit nung wala siya ay hindi ako kumakain sa apartment.

" Ibinilin ni Sant iha na kung aalis ka daw ay mag iwan ka nang mensahe sa kanya. " Tumango lang ako kay manang at umalis sa hapag nang mahugas na ang pinagkainan ko.

I am gonna be bored here if wala akong gagawin dahil tulad nang sinabi ko kagabi ay mas gusto kong makulong dito kaysa lumabas nang may mga bodyguards.

Nilibot ko ang paligid. Puro itim ang nakikita ko. May idea sa isip ko at tiyak kong ikakainis ni Kale ito.

" Yes...I want it delivered right away. Yes... Kingston Blg.. Penthouse. Yes, thank youu." Kausap ko yung delivery guy na ounag orderan ko nang mga home decor. Colorful home decor.

Nang dumating na iyon ay agad akong nag umpisa. " Manang can you help me po removed this curtains please."

" Alam mo bang ayaw ni Sant na palitan ito nang ibang kulay. Lahat nang kurtina niya ay itim." Ngumisi lang ako kay Manang.

" Ewan ko ba sa batang iyan kung bakit napakahilig sa itim. Para tuloy may laging burol dito. Buti nalang at naisipan mong palitan ito. "

Maalam si Manang kay Kale. Kwentuhan lang ginawa namin ni Manang habang nagpapalit nang mga kurtina. May mga furnitures din akong inorder. Syempre pera niya ang ginamit ko.

I can imagine Kale's horror seeing this colorful curtains. Pero sawi ang pang-iinis ko nang umuwi siya kinagabihan at wala man lang bakas nang inis sa mukha niya nang makita ang ginawa ko.

" I am glad that you used the card."

Inirapan ko nalang siya dahil sa halip na siya dapat ang maiinis ay ako naman ngayon ang nagpupuyos sa inis.

" Really! Yan lang ang reaction mo?"

Tumaas ang kilay niya. He curiously looked at me as if may nasabi akong kakaiba. Akala ko pa naman ay maiinis siya. Makaganti man lang.

" Yes, is there something else I should say? I like the curtains cause you're the one who put it. Gusto mo naman siguro ang mga iyan diba?"

Of course mang-iinis nalang din ako kaya tumango ako sa huling tanong niya.

" Then I like it there. We can even renovate the whole penthouse, babe. Just tell me."

I don't know if he's being serious or sarcastic. Wala nanamang emosyon ang mukha niya.

" What are you really planning to do with me Sant?"

Natigil siya sa dapat na gagawin. Mukhang magluluto siya nang haponan namin.

" One thing, babe and that is to keep you beside me. I already told you that you are mine." That struck me hard. Keep me beside him. Naglolokohan lang ba talaga kami dito.

" How many times will I tell you that no one owns me."

" If you want s*x and my body. You can have it Sant. Hindi naman siguro lingid sa kaalaman mo na may nararamdaman akong physical na atraksyon sayo." I smirked as I stare on how his face darkened.

" You can have this all Sant." As I wisphered to him.

"Damn." bulong niyang narinig ko naman.

I admit that I am really physically attracted to this man infront me. I can feel my desire and lust bursting. Maybe I am really sexually frustrated kaya ako laging naiinis sa kanya. I am 25 and no s****l experience. Wow diba.

"A woman also have it's needs."

Ako na ang lumapit sa at humalik sa kanya. At first ay hindi niya iyon tinugon. Sinandal niya ako sa kitchen counter. Ang isang kamay niya ay nakahawak sa bewang ko at ang isa ay nasa mukha ko. Hinahaplos yon habang tumatagal ang halikan naming dalawa. He inserted his tongue at ginaya ko ang ginawa niya. Damn every kiss he gives is sensual. Mas lalo lang akong naakit sa paghangkd nang kamay niya nasa bewang ko. Umabot din nang ilang minuto ang halikang iyon.

" You don't own me Sant. But you can have me. All for yourself. I don't want to be own. I want my freedom back. Sant." Magkatagpo ang noo namin kaya ramdam ko ang init nang hininga niya.

" No, babe. You're definitely wrong. You are mine Solana. The moment my eyes laid in you. I owned you right there. No one's aloud to hold you like this. No man can kiss you like how I kiss you, Solana. Not even a strand of your hair. No man can ever touch what is mine. And yes baby you can have your freedom but you can't see any man. You are now living under me." Pinagsiklop niya ang kamay namin at hinalikan iyon. This man is really something.

One day his pissing me off. The next day his branding me. The next is making my heart go wild. Wala na binabawi ko na. Oo ako na narupok pagdating sa isang Kale Sant Philips.

" Are you aware that I might fall into your words, Kale? I cannot let you have your way with me. Yes I just told you that you can bed me. But owning me is different Kale. I am my own person. If I decided to go out and f**k or date any man is my own decision. This is my life Kale. Not yours. And for f!ck sake... You don't own me Kale."

Aalis na sana ako pero hinigit niyaa ang kamay ko at muli iyong hinawakan. Matalim na ang titig niya. If it could kill then maybe I am now dying.

" Yes babe you are your own person. Just don't say that you can f**k and date other man. Hindi mo alam ang kaya kong gawin Solana. Hell will break lose if that will happen, baby. I am sorry."

He hugged me. Maybe now we are both in range but one things for sure pag nagpatuloy pa to ay nanganganib ang buong pagkatao ko. If this continue then this will not be just lust. It can be more than that.

" I am sorry too Kale." narinig ko ang mahinang mura niya.

"Forgiven always babe."

Sobrang sobra na ang emosyon na nabubuhos ko pag siya ang kaharap ko. I am someone else whenever I am with him and danger will be an understatement.

" Now, lets just make up and cuddle. I miss you." aniya at hinigit ako paupo sa hita niya.

" Kale I can feel your thing" ani ko nang maramdaman ko iyon sa pagitan nang pag upo ko.

"Damn. Wala kapang ginagawa niyan sunshine. Nakaupo ka lang." bulong niya.

He licked his lower lip and kissed me. Damn I am really in danger. Mukhang mawawala na ang frustration ko.

" Stop being so pervert."

" Huh! who's p*****t me?" kumunot ang noo niya kalaunan ay ngumisi. " Yes, I am baby. Pero sayo lang naman."

Hindi ko kinakaya ang paglalandi ni Kale sa akin. This is all so new to me kaya para akong nalalagotan nang hininga sa tuwing ginagawa niya sa akin ang mga kalandian niya. Hindi naman kasi ito naituro sa akin sa mansyon.

Wala akong ginawa dito kundi ang kumain,manood at matulog. Paano ko mapapatunayan ang sarili ko kung nandito lang ako sa unit ni Kale at magiging palamunin. Umalis nga ako sa puder nila Lolo dahil gusto ko nang kalaayan pero nandito naman ako sa puder nang isang tigre na hindi ko masyadong kilala. Tigreng malandi na laging nakasimangot pag hindi ako ang kausap.

Nakaubos na ata ako nang isang galon nang ice cream simula nang mapunta ako dito sa puder nang malanding si Kale na iyon. Namimiss ko na din ang amoy nang labas. Hindi na niya ako hinahayaan na lumabas dahil sa hindi ko alam na dahilan. Nabuburo na ako dito. Kung hindi TV ay nasa phone naman ako. Wala naman akong ibang ginawa kundi ang mag IG at t****k. Nastalk ko na din ang mga account nang mga pinsan ko sa IG. Ang popular pala nila. Hindi ko man lang yun alam. Madami din silang followers at mga babae pa ang karamihan.

Napunta ako sa profile ni Kale at mas lalo akong nawindang nang makitang mas madami ang followers niya kaysa sa mga pinsan ko. Sumama ang mukha ko nang makita ang mga comment sa pictures niya na nasa wall niya. Ang gwapo naman kasi talaga nang taong ito. Hindi naman iyon nakakataka pero ang hahalay nang mga comments

"Anakan mo ako Santi. What the hell is wrong with girls nowadays" pagsasalita ko sa sarili ko.

Nakahilig na ako sa sofa at nagpatuloy sa kakascroll nang comments sa photo ni Kale. Naka top dwon polo ito at nakatupi ang sleeves hanggang sa siko. Hindi din naman siya nakatingin sa camera. Nakatingin siya sa hawak na baso na may alak.

"Gusto ko nalang maging baso" same. natawa ako sa nabasa at sa na isip ko.

"Santi willing akong maging maid mo. Basta ikaw ang laging pagsisilbihan."wtf.

"Hah. Sorry girls. Ako ang binabahay at nilalandi nang Santi niyo" naiinis laang ako kaya inexit ko nalang ang profile niya.

Hays ano ba naman itong ginagawa ko sa buhay ko. Hindi ko na alam dahil mukhang nilalamon na ni Kale ang bawat pagkatao ko.