Napaigtad si Ahtisa nang marinig ang sunud-sunod na mga katok sa pinto. Mula sa binabasa niyang libro habang nakaupo sa sofa, ay umangat ang mukha niya at dumako ang tingin sa pinto. “Sino iyan?” tanong niya.
Walang sagot.
Ibinaba niya ang libro sa center table at tumayo. Lumapit siya sa pinto, pero hindi niya binuksan iyon. Inilapit niya lang ang tainga sa dahon ng pinto. “Hindi ko bubuksan ’tong pinto kung hindi ka magpapakilala. Sino ka?” ulit niya sa tanong. Hindi siya tanga para basta na lang i-unlock ang doorknob gayung hindi umiimik ang taong nasa labas ng bahay. Kahit alam niyang nakabantay naman sa kanya si Trinidad ay ayaw pa rin niyang pakampante. Paano kung nalingat saglit ang kaibigan?
“It’s me,” sabi ng taong nakatayo sa tapat ng pinto. His voice was low, like a soft whis
