Hindi maintindihan ni Ahtisa kung bakit nakaramdam siya ng munting kirot sa puso niya habang isinasalaysay ang mga pangyayari noon kay Apollo. Humugot siya ng hangin at pinuno ang baga at dibdib.
Ang anyo ni Apollo ay lugmok na lugmok. Para itong sinampal ulit sa mukha. Ang reyalisasyon ay tila mga ladrilyong ibinato rito nang sunud-sunod. Basag ang baritono nitong tinig nang muli itong magsalita. “I’m so sorry, Ahtisa.” Gumalaw ang kamay nito at ginagap ang kamay niya. His fingers brushing hers tentatively, as if unsure of her response.
Hindi siya kumibo.
Nagpatuloy si Apollo. “H-hindi ko talaga alam. Sorry dahil hindi ako nagtanong.” Ang mga mata nitong nag-iinit dahil sa samut saring emosyon ay tumitig sa mga mata niya. His gaze dropped to her lips, and his breath hitched. Tila ba
