Napatindig siya, dahil nagsisimula nang kumabog ang dibdib niya. “Tapos na akong kumain! Papasok na ako!”
“Ihahatid na kita. My car is parked outside.”
“Hindi puwede!”
Napabuntong-hininga si Apollo. “I knew you’d say that.” Ngumiti lang ito sa kanya. “Katukin mo na si Trinidad sa kabilang bahay, para hindi ka ma-late. Pero tingin ko, nasa labas na iyon.”
Tumalikod na siya para sana tumalilis palabas, subalit hinagip ni Apollo ang kamay niya. Napasinghap siya at napaharap dito. Bahagyang nakayuko ang ulo nito, para matitigan siya sa mga mata. “May nakalimutan ka,” anito.
“May nakalimutan ako?”
“Your vitamins. Kailangan mo at ng baby natin ang mga bitamina.”
Hindi siya nakaimik.
“Open your hand,” malumanay na utos sa kanya ni Apollo.
Binukas niya ang palad.
Pinatong ni Apollo roon
