Chapter 20

1149 Words

Mag-e-eleven ng umaga nakarating sa tuktok ng talampas ang team namin. Mabuti na lamang at hindi gaanong matindi ang pagtirik ng araw kaya hindi masakit sa balat. Pagdating sa itaas ng talampas ay mapapa-wow talaga ang sino man sa kakaibang experience. Kahit na may araw at walang masisilungan ay hindi gaanong mararamdaman ang init. Ang mas mararamdaman mo ay ang tila nanunuot na lamig ng hangin. Preskong-presko ang hangin at tunay na nakakawala ng stress. Hindi man kasing-lamig sa Baguio ay hindi naman pahuhuli sa lamig ang tuktok ng talampas nang Anaruta. "Everybody listen!" tawag pansin ni Ma-am Salve sa atensiyon ng lahat nang mga estudyante. "Magtulung-tulong kayo sa pag-ayos ng tent ninyo para may matulugan kayo mamayang gabi. At walang lalapit sa gilid ng bangen dahil sobrang deli

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD