Kabanata 3
2152 Words
Kabanata 3
Grow
Hinatid ko siya sa boarding house niya. Kahit kinakabahan ako, tinatagan ko pa rin ang sarili na ihatid siya. Ang loko, gusto pa akong papasukin sa loob at kumain daw muna kami. Mabuti nalang at tumawag si papa dahil hinahanap ako. Dahil doon nakauwi ako at nagkaroon ng rason para umalis. Hindi na rin naman siya namilit pa. Bumungtonghininga ako ng pumasok sa bahay namin. Wala ngayon dito si Alrus at Karlmart dahil nasa Manila sila.
Si Alrus nasa dagat dahil sa trabaho, si Karlmart naman ay nag-aaral pa sa kolehiyo. Kaming tatlo lang ang nandito sa bahay kaya ganito kung mag-alala si papa. Yes, he is a strict type of parent. Pero kahit ganoon pa man, hinahangaan ko pa rin siya dahil napagtapos niya kami at nabigyan ng magandang buhay. Sa tulong ng negosyo ng pamilya ni mama, lumago pa ito at iyon ang naging pangkabuhayan namin. Pero dahil sa tumatanda na si papa kaya hindi na niya ito mabantayan ng maayos. As of now, si mama at minsan si Alrus ang nag-aalaga ng negosyo namin.
Buti nalang din at may trabaho na ako, at least kahit papaano’y nakakatulong ako sa pamilya namin sa gastusin. Atsaka may ipon naman si papa para sa pag-aaral ni Karlmart kaya iyon ang ginagamit ng kapatid ko ngayon. Napahinga ako ng malalim, nabungaran si papa na nasa sofa at nanonood ng news. Hindi ko naman nakita si mama, siguro’y nasa kusina para magluto ng pagkain namin. Kinagat ko ang labi, nahihiyang humarap sa ama kong malalim na ang titig sa akin ngayon.
Bakit kaya ganito? Sa tuwing naghahalikan kami si Max pagkatapos nagkakaharap kami ni papa, nahihiya at nakokonsensya ako. Natatakot ako dahil baka mahalata ni papa ang ginagawa kong mali sa istudyante ko. Ayoko pa namang nagagalit si papa. Ayokong isipin niya pa ang problema ko. Malaki na ako at may sariling pag-iisip kaya ayokong problemahin niya pa ang sarili kong problema.
“Mabuti’t nandito ka na. Kumusta ang pagtuturo, Talitha?” he asked gently.
Lumapit ako sa kanya at nagmano, ngumiti kahit pa medyo hindi komportable.
“Maayos naman, papa. Hindi naman na mga bata ang mga istudyante ko kaya hindi na ako nahihirapan pa sa kanila.” sagot ko.
He nodded. Napansin kong tumagal ang titig niya sa leeg ko. Kumunot ang noo ko, nagtataka sa mga titig niya.
“What is that? Kiss mark?” he pin point my neck.
Mabilis na nanlaki ang mga mata ko. Napagtanto ang ginawa sa akin ng lalaking iyon. s**t, bakit niya ako binigyan ng hickey? Oh God!
“Ah? Hehe, h-hindi po papa.” I lied.
Ngumuso siya at tinitigan pa ako ng malalim. Para bang sinusuri ako ng maayos.
“Are you sure? It’s like a kiss mark, Talitha.” seryoso niyang sabi.
Umiling-iling ako tsaka ngumisi ng alanganin. Bwesit! Bakit ba kasi ginawa ‘to ni Max! Mas lalo tuloy akong nagi-guilty dahil kay papa.
“Y-yes, papa. Kagat ng lamok lang po yan.” I reason out.
Tumagal ang pagkunot ng noo niya, hindi tinatantanan ang leeg ko. I tried to keep it using my hair.
“Make sure, Talitha.” he said seriously.
Tumango ako at ngumiti pa rin. Biglang tumunog ang cellphone ko sa bag kaya labis ko ‘yung kinagulat. Bullshit! I know who’s calling! It’s Max! Sana hindi ko nalang siya binigyan ng number ko e! Pasaway talaga ng lalaking iyon!
“Who’s calling?” my father asked.
I smile hesitantly.
“My co-teacher. Siguro nagtatanong tungkol sa syllabus na ginawa ko.” pagdadahilan ko.
He nodded. Maingat akong tumayo at nagpaalam kay papa. Mabilis kong nilakad ang kwarto at ni-lock iyon. Nanggigigil kong kinuha ang cellphone at sinagot ang tawag ng pasaway kong istudyante.
“Hello, ma’am?”
Batid sa boses ang panunuya. Damn him!
“Maximilian! Why did you put me a kiss mark?!”
I heard his damn chuckled.
“Oh, you like it ma’am? Kala ko pa naman hindi pupula kasi ang lambot ng balat mo sa leeg. Effective pala ang ginawa ko.”
Shit! Just f*****g s**t!
“Max, hindi mo dapat ginawa ‘yun! Nakita ni papa at muntik na akong hindi makasagot dahil sa ginawa mo!”
“It’s just a kiss mark, ma’am. Mas Malala pa diyan ang mga gagawin ko sa susunod.”
Umiling-iling ako habang gigil na gigil na nakahiga sa kama.
“Ewan ko sayo! I told you not to put me this kind of thing! Alam mo naman na masyadong konserbatibo si papa pagdating sa mga ganito e!”
He laughed.
“Lalaki ang papa mo, Talitha. I know for sure he made mistake too. Atsaka siguradong nilagyan din niya ng kiss mark ang mama mo noong hindi pa sila mag-asawa. Stop being worried, it’s nothing. Hindi ka naman mabubuntis ng kiss mark ko e, not unless my length get inside in you.”
Umirap ako, umiling-iling sa kabaliwan niya. Siraulo talaga!
“So crazy, Max.”
He chuckled sexily.
“It’s fine. Anyway, nasa kwarto ka na ba?”
“Oo. Bakit?”
“Send lingerie baby.”
Kumunot ang noo ko. What?
“Ano?”
Tumawa siya.
“Magsuot ka ng lingerie mo tapos mag-picture ka at isend mo sa akin. That would complete my night, ma’am.”
Nahihiya kong inilingan ang siraulong ito. Seryoso? Gusto niya akong magsuot ng ganoon tsaka pipicturan ang sarili at ise-send sa kanya. Really?
“Are you f*****g serious, Max?”
“Yes. It would be my imagination s*x with you. I will look at your body while I’m jerking.”
Nanlaki ang mata ko. Oh my goodness!
“No way.”
“Sige na. Ito naman, parang picture lang e. Sabi ko naman sayong dito ka nalang matulog.”
“Max, may panahon para dyan. Wag muna nating gawin ang mga bagay na bago pa sa akin.”
He sighed.
“Okay. I will not force you to do it. Baka ibagsak mo ako sa subject mo e.”
Napahinga ako ng malalim. Mabuti naman at nahimasmasan ‘to sa kalibugan.
“Good. Kumain ka?”
“Not yet. Subuan mo ako please?”
Pabebe niyang sabi. What the heck?
“Oh my goodness, para kang sira dyan Max!”
“Bakit naman? Nagpapasubo lang naman ako sayo ah. What’s wrong with that?”
Kinagat ko ang labi dahil umaatake na naman ang kabaliwan at kakulitan niya. Hindi pa naman ‘to nagpapatalo sa kahit anong bagay!
“Ang laki-laki mo na, Max. Atsaka anong silbi ng mga kamay mo kung magpapasubo ka lang sa akin ah!”
“Tsk. Ang romantic mo rin e.”
Ako naman ngayon ang tumawa. Asar na ‘to, sigurado ako!
“Kumain ka na kasi. Wala ako dyan para subuan ka kaya kain na.”
He sighed. Curious pa talaga ako sa buhay niya. Nasaan ba ang mga magulang niya? May kapatid pa ba siya? O, kamag-anak manlang? Nagtataka kasi ako sa totoo niyang buhay e. Hindi naman sa nagiging pakialamera ako pero kasi gusto ko lang talaga malaman ang buong pagkatao niya.
“Oo na, kakain na ako. Wag ka rin magpuyat sa paggawa ng lesson plan at quizzes. Maaga ako bukas sa university, dadalhan kita ng puto.”
Napahinga ako ng malalim. Salamat naman at dadalhan niya ako ng puto! Paborito ko kasi iyon at tsaka masarap ang gawa niya. Hindi ko nga lubos maisip na siya ang gumagawa ng puto e. Buong akala ko niloloko niya lang ako pero hindi pala. Totoong siya ang nagluluto at masarap talaga. Kaya siya gumagawa ng puto ay dahil para ilako. May mga batang inuutusan siya para ilako ang puto at ang magiging pera nun ay binibigay niya rin sa mga bata.
Tumutulong siya sa mga kapitbahay na minsan walang makain. Kaya nga hanga rin ako sa pagiging mabait niyang lalaki e. Isa ‘yun sa mga good attitude na nalaman ko sa kanya. Malapit siya sa mga bata, iyon ang mas binibigyan niya ng importansya. And it melt my heart.
“Opo. Sige na, kain ka na diyan.”
“Sige. Bye,”
I sighed.
“Bye.”
Narinig ko pa ang maliit niyang binulong ngunit hindi ko naman naintindihan. Umiling-iling ako tsaka binaba ang cellphone. Nilagay ko iyon sa side table, napahinga ng malalim tsaka tumayo para magpalit ng damit. I wore my house clothes, and then slipper. Saktong-sakto dahil tinatawag na ako ni mama kaya lumabas ako ng kwarto. I smile to my mother.
“Kain na tayo. Nagugutom na ang papa mo.” she said softly.
Tumango ako tsaka sumabay sa kanya papunta ng dining area namin. Nakita ko agad si papa na nakapwesto na sa gitna at hinihintay kami. Ngumiti ako sa kanya bago umupo sa pwesto ko. I sighed heavily. Kulang kami ng dalawa which technically ay wala dito.
“Hindi ba tumawag ang kapatid mo sayo, Talitha?” si papa.
Umiling ako.
“Hindi po papa.”
Napabuntong-hininga siya.
“He was supposed to be here. Bakit hindi ‘yun umuwi?” tanong niya ulit.
Nagkibit-balikat ako.
“Maybe he was with his girlfriend.” sagot ko.
“Call him and ask when he will be home.”
I nodded. Nag-aalala ‘to kay Karlmart kaya gustong patawagan sa akin. Paano kasi hindi manlang marunong tumawag ang buang na iyon sa amin. Alam na nga niyang hinahanap siya ni papa, hindi pa nagagawang mangumusta manlang.
“Sige po, pa.” tugon ko.
He sighed. Bago kami kumain, nagdasal muna siya para sa pagkaing nasa harap namin. After the pray, we started to eat. Usual as normal, sobrang formal ang pagkain namin. Tahimik si papa at maging si mama. Nakaugalian na kasi namin na maging formal kapag nasa harap ng hapagkainan lalo na kung may pagkain. Tinapos ko nalang ang pagkain at sinunod ang utos ni papa. I dialed my brother number, it ring several times before he answer it.
“Oh ate?”
I sighed.
“Karlmart, nagtatanong si papa kung bakit hindi ka umuwi ngayon?”
“I’m so busy right now, Talitha. Tsaka hindi pa naman sabado ah!”
I tsked.
“You should at least call papa and tell him that you will not be home today. He was worried about you, Karlmart.”
He sighed.
“I’m sorry. Give him the phone, I’ll talk to him.”
Umiling ako at sinunod nalang din siya. Lumabas ako ng kwarto at pinuntahan si papa na nasa sofa at nanonood ng TV. Umupo ako sa tabi niya, si mama ay nasa kabila at busy na rin sa panonood.
“Pa, si bunso gusto kang kausapin.” pukaw ko sa atensyon niya.
Tumingin sila sa akin, bumuntonghininga si papa bago kunin ang cellphone sa kamay ko. He loud speak the phone where we can hear what they will talking about.
“Oh? Karlmart?”
Si papa ang unang nagsalita. Narinig ko ang buntong-hininga ng kapatid ko sa kabilang linya.
“Pa? Kumusta na po? Pasensya na kung hindi ako nakauwi ngayon. Sobra po kasi akong busy sa pag-aaral e, tsaka sa sabado po ako uuwi.”
My father sighed heavily. I know how much he love my brother. Kaya ganito ang reaksyon niya sa tuwing nakakausap si Karlmart.
“It’s okay, Karlmart. Just always be careful there. Tsaka palagi kayong magkukumustahan ng kuya Alrus mo dyan ah.”
Napangiti ako sa sinabi niya.
“Opo naman, papa.”
He sighed.
“Sige na. Mag-ingat ka nalang kapag umuwi ka sa sabado.”
“Opo pa.”
Tumango si papa bago ibigay sa akin ang cellphone. Huminga ako ng malalim, nagpaalam sa magulang ko para bumalik sa kwarto. Nasa linya pa rin ng tawag si Karlmart kaya binalik ko ang cellphone sa tainga at sinagot ang kapatid.
“Hello?”
“Te?”
“Kumusta naman kayo ni Angel?”
He sighed heavily.
“Still going strong, ate.”
I nodded.
“Good. Wag mo ng pakawalan ang babaeng yan, Karlmart.”
He chuckled.
“Of course. Hinding-hindi talaga!”
Umiling-iling ako sa tuwa.
“Sige na. End the call, bunso.”
“Sure. Goodbye na.”
He ended the call. Napahinga ako ng malalim tsaka nilapag ang cellphone sa side table. Lumapit ako sa wall glass at pinagmasdan ang magandang buwan. Bilog na bilog at nagsisilbing palamuti ang mga bituin doon. Huminga ako ng malalim, iniisip ang lalaking umiikot sa isipan ko ngayon. Sa bawat nakikita ko siya, naghuhuramentado ang puso ko. Sa bawat halik na pinagsasaluhan namin, ramdam na ramdam ko ang kakaibang pusong tumitibok. Sa bawat nakikita ko ang mga magaganda niyang mga mata, hindi ko mapigilan ang sarili na humanga sa kanya.
Totoo na ba ito? Mahal ko na ba siya? Siya na ba? Paano ang career ko? Paano sila mama at papa? Anong gagawin nila kapag malaman na ganito ang mabigat na nararamdaman ko? What should I do? Escape? Or, let this feeling grow?
---
Alexxtott
- Writer
