Lagunzad Series 3: Owned Me Ma'am

Kabanata 4

Kabanata 4

Tiwala

Napahinga ako ng malalim habang kaharap si Max. Nasa loob kami ng classroom at kaming dalawa lang. Kinabahan ako ng isarado niya ang pinto at i-lock iyon. Hindi ako nakakilos dahil alam kong may gagawin na naman siya. I tried to calm down since I’m used to this but my heart is beating so fast. I know, he will do the same thing he did whenever we locked each other here. Nakaugalian niya na ‘tong gawin kaya dapat sanay ako pero bakit ganito? Bakit kinakabahan pa rin?

Bakit parang first time kong makulong sa kanya? I’ve been into this since I worked here but it’s still fresh to me. He smirked when he look at me. I nipped my lower lip to avoid trembling. Honestly speaking, matagal akong nag-aral ng master degree ko sa Greenland, nakatagpo ng iba’t-ibang klaseng lalaki pero sa lahat ng iyon, siya at siya palang talaga ang nagbibigay kaba sa akin ng ganito. Para bang una palang naming kita, may nabihag na siya. May nakuha na siya sa akin na kaya niyang gamitin para gawin ang mga gusto niya.

Nasabi sa akin ni papa na minahal niya si mama sa maling paraan. Bakit? My father was professional professor and he’s teaching to the university I am right now. Istudyante lang naman niya si mama, pinipilit iwasan dahil alam niyang mali ang mahalin ang isang istudyante pero hindi niya nakaya. Masyadong malakas ang kamandag ni mama na hindi niya kayang talikuran. He was so tamed by my mother beauty and attitude. It must be mistake because he is a teacher and yet…he fell to his student. Pero kahit ganoon pa man, inayos niya pa rin ang mga bagay sa kanila.

Sinuko niya ang propesyon para sa pagmamahalan nila ni mama. Sinuko niya ang mundo kay mama dahil alam niyang wala na siyang takas pa. Sa huli, si mama pa rin ang bagsak niya. Si mama pa rin ang end game niya. So he married my mother and lived happily together. Ngayon ang tanong, paano ko maiiwasan ang lalaking ito? Paano ko iiwasang mahalin ang lalaking ito? May ibang paraan bang makatakas ako mula sa pagkahulog sa kanya? Kaya ko bang iwasan ang tumitibok kong puso para sa kanya?

Paano ang propesyon ko? Ang expectation na binuo ko sa sarili? Paano ang mga taong nakapaligid sa akin? Ano kaya ang magiging reaction nila kapag malaman na naging ganito ako sa isang lalaki. And worst because he was my student. How can I handle it? How can I handle my heart to him? Should I let myself from falling? Or…do something that make him avoid me?

Umatras ako dahil lumalapit na siya sa akin. Ganoon pa rin itsura, nakangisi habang namumungay ang mga mata. Umatras pa ako ng umatras hanggang sa mapatigil ako dahil sa demonstration table na nasa likod ko. Bumuhos ang kaba ko ng makalapit siya sa akin at gitgitin ako sa lamesa. Huminga ako ng malalim, lumunok dahil kabadong-kabado na. Dinala niya ang dalawang kamay sa baywang ko, hinaplos-haplos ako doon sanhi ng pagkakakiliti ko. Kinagat ko ang labi para makontrol ang kabang nararamdaman. Ngumisi pa siya, pinaparamdam ang matigas na bagay sa gitna niya.

“Do you feel it…ma’am?” he said huskily.

Napapikit-mata ako, natuod sa sinabi niya.

“Max, w-we shouldn’t do this—”

“Why? Oh come on, Talitha. You cannot deny me! I know, you like me…or even more! Stop fighting your feeling to me, let it to fall!” he said firmly.

Umiling-iling ako, naduduling na sa lapit naming dalawa. Ang ganda talaga ng mata niya. Ang tangos ng ilong, ang perpekto ng hugis ng mukha at napakasarap ng labi niya. Ngayon sabihin niyo sa akin, paano ko maiiwasan ang ganitong lalaki? Paano ko iiwasan ang ganitong lalaki? Paano?

“Max, we should do this slowly. Ayokong madaliin ang mga bagay na pwedeng makasira sa akin. Let’s take it slow…please?” I said warmly.

He shook his head, not agree with my statement. See? Ang tigas ng ulo niya! Hindi siya marunong makinig sa mga sinasabi ko! Hindi niya manlang naiisip ang mga consequences sa mga ginagawa niyang desisyon. This will make us harm, very risky.

“No. I know what I’m doing! I know what is the best, Talitha. Ginagawa ko ‘to dahil alam kong tama ito! Gusto kita, at higit pa doon! Kaya sana wag mo namang baliwalain ang nararamdaman kong ito.” mariin niyang sabi.

Nagpatuloy siya sa paghaplos sa baywang ko, umiling-iling ako para hindi niya malaman na nadadala ako sa marahan niyang haplos.

“Pero Max—”

Hindi ko na natuloy ang sasabihin ng bigla niyang atakihin ang labi ko. Malalim ang halik, nalulunod na ako. Idagdag pang mariin niyang hawak ang leeg ko habang hinahalikan ako. Kinagat-kagat niya pa ang labi ko, hindi kailanman nakaligtas sa kanya. Hindi pa siya nakuntento, binuhat niya ako paupo sa lamesa at sinentro ang sarili sa gitna ko. Mas lumalim pa ang halikan namin, napapatugon na ako sa kanya dahil sobrang mapang-angkin ang halik niya. Rinig na rinig ko ang bawat tunog ng labi namin, sa gitna ng classroom at sa loob ng university ay ginagawa namin ito.

Bumaba pa ang labi niya sa leeg ko, iyon naman ang pinuntirya niya. He sipped my skin there, feeling so much pleasure to him. I like this! No doubt, I like doing this with him. Hindi ko maikakaila sa sarili na gustong-gusto ko ‘to. Na gusto ko ang labi niya, ang haplos niya at ang ginagawa naming dalawa. Pakiramdam ko, para kaming magnanakaw na pilit tinatago ang masamang ginagawa. Napapaungol ako sa ginagawa niya sa leeg ko, napapaungol ako sa matigas na bagay na pilit sume-sentro sa akin.

“Ahhh—shit.” I moaned.

He smirked when he stop kissing me there.

“See? You like it! You like what were doing. And you like me!” he said matter-of-factly.

I sighed heavily. Wala talaga akong takas sa kanya. Wala talaga akong laban sa kanya. Ang puso ko ay kino-kontrol ang lahat sa akin. Lahat ay nababaling sa kanya. Iwasan ko man, takbuhan ko man wala pa ring kawala. Siya pa rin ang end game. Siya pa rin ang huling laban. Pero paano na ito? Ang trabaho ko? Ang pamilya ko? Si papa? Paano na ako?

“I don’t know, Max. Hindi ko na alam ang gagawin. Masyado na akong naguguluhan, hindi ko na alam ang uunahin. I’m so confused right now.” mahina kong sabi.

He sighed.

“I’m sorry if I’m giving you trouble. I know, you love your profession. I know how much you care for it. But please…give yourself a little happiness. You are focus on the things that other person want you to do. Masyado mong iniisip ang mga bagay na hindi mo naman gustong gawin. You didn’t care for yourself, baby.” he said tenderly.

Namuo ang luha sa mata ko. Damang-dama ang sinabi niya. He’s right! Masyado akong takot na sumubok. Masyado kong binibigay ang sarili sa propesyon. Masyado akong obsessed sa career ko, at hindi ko manlang napapansin ang mga bagay na nagbibigay saya sa akin. There is two type of happiness. Genuine happiness for the love, and genuine happiness for the things that make you doing. Sa dalawang iyan, I belong to the second. Masyado kong mahal ang mga bagay na nakasulat sa isip ko.

Simula ng makilala ko siya, doon ako naguluhan. Doon nawala ang mga bagay na iyon, dahil nakuha niya ang atensyon ko. Dahil may kakaibang bagay ang pumasok sa puso ko. Doon palang, masasabi kong wala talaga akong kaalam-alam sa mga ganitong bagay. Kaya sobra akong inosente pagdating sa halik, haplos at iba pa. Ni hindi ko nga alam tumugon noon e, sadyang inosente ako at kahit mga simpleng bagay na ginagawa niya sa akin ay hindi ko alam.

Para akong nabuhay sa taong sobrang conservative ng tao. Kaya labis ang pagtatawa niya sa akin nung malaman niyang hindi ako marunong humalik. Bakit? Tinuturo ba sa pag-aaral ang paghalik? Kung paano tumugon? Kung paano kumagat pabalik? Tinuturo ba sa pag-aaral ang mga ganoong bagay? Sa tingin ko’y hindi. Hindi kailanman nature ‘yun sa amin, kahit sa master of degree ko ay hindi iyon naisama sa kaalaman namin. Kaya hindi niya ako masisisi kung bakit wala akong karanasan sa mga ganoong bagay.

Liberated siyang lalaki. Western man, with looks and charm. He like doing dirty games that isn’t familiar with me. He f****d, yes! He bedded woman, yes! And now, he is here because I’m new to this era. I am new to the fucker world. New to the new civilization that s*x are just for pleasure…not for respect, ritual and blessed. Kaya iyon ang nagpipigil sa akin na tuluyang mahulog sa kanya. Yes, my heart is beating for him but my doubt still warning me to stop and think better.

“Max, I’m new to this thing. I don’t even know to kiss, remember? Kaya hindi ko maibigay sayo ang buong tiwala ko. You are a liberated man, so much far for my likes but…my heart is tremble whenever I see you, talk you and even kiss you. I know, deep inside, I like you. Pero ayokong magpadalos-dalos sa mga bagay na maaaring makasira sa akin, sa atin. I want to take slow.” marahan kong sabi.

Dumilim ang itsura niya, umiling at ganoon pa rin, hindi sang-ayon. Bumuntonghininga siya, ngumisi bago humiwalay sa akin at umatras palayo. Nanginig ang puso ko ng makita siyang unti-unting lumalayo sa akin, tumulo ang luha sanhi ng pagyuko ko.

“I don’t get you. You are so complicated. Sige, if this is your decision, then I’m out. Good bye!” he said coldly.

Pipigilan ko sana siya sa paglakad ng mahuli ako. Mabilis niyang nabuksan ang pinto at padabog na lumabas. Nagmamadali akong umalis at lumabas para habulin pa siya ngunit natuod ako sa nakita. Mula sa ilang distansya ng pinto, kitang-kita ng mata ko kung paano niya halikan ang isang fourth year education student na may gusto sa kanya. Sumikip ang paghinga ko, namuo ang luha habang nakikita kung paano lumapat ang labi niya sa babaeng iyon. Tumingin siya sa akin habang magkahalikan sila ng babae, ngumisi na para bang pinapamukha sa akin na kaya niya akong palitan.

Tumulo ang luha, yumuko ako at napahinga ng sobrang lalim. Tumalikod ako at lumakad nalang pabalik sa loob para kunin ang mga gamit ko. Nanghihina ang katawan habang pilit kinukuha ang gamit. Umiling-iling ako habang patuloy na tumutulo ang luha sa mata. Kinagat ko ang labi, hindi na napigilan ang sarili na umiyak sa sakit. Oh s**t, this is my first time to feel it! At sobrang sakit!

Pinahid ko ang luha at mabilis na kinuha ang mga gamit. Nang makuha iyon, mabilis akong tumalikod para umalis ngunit dahil sa panghihina ng katawan ko, nabitawan ko ang libro at folder sanhi ng pagkahulog no’n sa sahig. Napahinga ako ng malalim, kinagat ang labi ng paulit-ulit hanggang sa bumalik ang lakas ko na kunin iyon ngunit may ibang kamay na kumuha ng nahulog kong gamit. Napaangat ako ng ulo, bumungad sa akin ang isang istudyante na lalaki. He smiled.

“Ito po, ma’am.” magalang niyang sabi.

Pinilit kong ngumiti kahit alam kong peke ang kalalabasan no’n.

“S-salamat.” I said weakly.

He nodded. Mabilis kong inabot sa kanya ang gamit ko at umalis. Ayokong manatili sa lugar na iyon lalo pa’t masakit ang nakita ko kanina. Mabilis ang bawat hakbang ko, nang makarating sa faculty, nilapag ko sa lamesa ang gamit at umupo sa swivel chair ko.

Napahinga ako ng malalim, muling bumabalik sa isipan ko ang halikan nilang dalawa. See? Ang bilis niyang makahanap diba! Parang isang bagay lang ang babae sa kanya. Hindi niya kasi ako maintindihan e! Hindi niya iniisip ang magiging kalagayan namin sa oras na malaman ‘to ng mga tao. He doesn’t care! Ang gusto niyang gawin ay ang mga bagay na nagpapasaya sa kanya. Wala siyang pakialam sa mga taong nakapaligid sa amin. Sunggab lang ng sunggab.

Paano ko pa maibibigay ang buong tiwala sa kanya kung ganito palang ay nabahiran na naman niya ng dumi ang isip ko? Paano ko hahayaan ang sarili na mahulog sa kanya, sa umpisa palang wala ng tiwala? We are not same, but I am trying to figure out the possibilities when I let myself to fall for him! Pero sa ginawa niyang ito, mas lalo akong lumayo sa tiwala. Mas lalo akong nawalan ng tiwala sa kanya.    

---

Alexxtott