Kidnapped
1383 Words
"I can't believe y'all can do this to me. Jasmine and Anthonette. I treated you as a family. You are my best friend. Paano niyo nagawa sa akin 'to? I did not do something wrong. Puro kabutihan lang 'yung pinapakita ko sa inyo. I even treated you as a sister," I cried so hard habang sinasabi sa kanila 'yun. I can't believe what they did.
"Shut up Arrietty, you don't treat us as a family. You're just bragging all your wealth with us. All this time pinapamukha mo sa amin ni Jasmine na kaya mo bilhin lahat ng gusto mo. You just envy us sa lahat and this is for you," Anthonette slaps me so hard. Patuloy pa rin ako sa pag-iyak.
"I'm sorry if you felt that way but that's not what I mean, I genuinely love the both of you. You're just being jealous. Nabibili mo naman lahat ng gusto mo diba? Why are you even jealous," sabi ko sa kanya.
"Who cares about our feelings Arrietty? Ikaw? Feelings mo lang naman yung importante sayo diba?" she pulls my hair at hinarap yung mukha ko sa kanya.
"That's not true," mahinang sagot ko sa kanya.
"That's bullshit," she slapped my face again at napapikit na lang ako sa sobrang sakit.
"That's enough Anthonette," mahinang sabi ni Jasmine.
"Shut up, Jasmine, wag ka nang makialam," bulyaw ni Anthonette sa kanya.
"Wala naman 'to sa usapan natin," sagot naman ni Jasmine sa kanya.
"I said shut up, kung gusto mo makalabas na 'yung father mo sa hospital at kung gusto mo na makuha 'yung pera mo, manahimik ka," sigaw naman ni Anthonette kay Jasmine. Jasmine just bows her head kita ko sa mukha niya 'yung pagkahiya niya sa sinabi ni Anthonette sa kanya.
"Both of you shut up, wala naman tayo dito para mag-away. Nandito tayo dahil sa kanya," Athena pointed her finger at me.
"Yeah right," simpleng sagot ni Anthonette sa ate niya.
"So what's the deal now? Why are you here? Ano naman ang ginawa ng babae na ito sa iyo," tanong naman ni Athena kay Abigail.
"I don't know why I am here. I thought kakausapin niyo lang siya bakit tayo napunta sa ganito this is so bad really really bad," sagot naman ni Abigail sa akin. Abigail cried at tumakbo siya palabas sa building.
"Come back here you coward," sigaw ni Anthonette kay Abigail na tumatakbo palabas.
"Come down sis you're so ingay, bakit mo naman kasi sinali yung mga duwag? It's also your fault," paninisi naman ni Athena sa kapatid niya.
"I thought she really hated Arrietty, she told me that she's really in love with McKenzie and then she's so mad because McKenzie and Arrietty are going out together," paliwanag ni Anthonette.
"See that? You're such a snake Arrietty, lahat na lang inaagaw mo. You treated Abigail as a friend right so bakit mo inaahas ang taong gusto niya?" baling naman sa akin ni Athena.
"That's not true. Hindi ko inahas si McKay sa kanya. We were just friends," sagot ko sa kanya hindi ako masyadong makapagsalita dahil sa sakit na nararamdaman ko.
"How about me and Kai you didn't also know that we're together? Kahit naman lahat ng tao sa campus alam kung anong nangyari sa amin kaya nandito na ako para balikan siya. You're such a snake at alam ko rin kung ano ang ginawa niyo sa field that night. Huwag mo akong sinusubukan babae ka hindi mo pa alam kung anong kaya kong gawin. Baka nga ngayon hindi ka na makauwing buhay sa inyo," sabi niya sa akin then again she slapped me.
"You are a murderer," I shouted at her, ginamit ko na lahat ng lakas ko para sigawan siya.
After I said that, she slapped me again continuously, dahilan upang dumugo ang baba ko. Pagkatapos nun tumayo siya na para bang walang nangyari. This girl is evil she's crazy. Hindi na din ako makapagsalita dahil nanghihina na ang katawan ko.
"That's what you get for being a snake. And now alam mo na kung saan ka lu-lugar. Piliin mo kasi kung sino ang kakalabanin mo. It's your turn now Daniel do whatever you want to her," then Daniel walking towards me.
"Kilala mo naman ako diba simula ngayon huwag na huwag mo akong kalimutan," and then she punched me in my stomach.
Namimilipit ako sa sobrang sakit ng suntok niya. Kahit naman bakla si Daniel malakas pa rin siyang sumuntok. Nanghina na ako hindi ko na kaya. I felt something between my legs na para bang isang mainit na tubig sa mga hita ko. When I look down, I was bleeding.
"Oh my god Daniel did you kill her?" sigaw ni Anthonette.
"Is she dead?"
"Oh my god," nasambit ni Anthonette, her voice filled with shock and fear.
Hindi ko na masyadong naririnig yung mga sinasabi nila dahil I was focused sa pain na nararamdaman ko.
"Hang on there my bab.........y,"
Nagising ako dahil sa init na tumatama sa mukha ko, I slowly opened my eyes. Puro puti lang yung nakikita ko. Am I dead? Where am I? Hindi ko pa masyadong naidilat yung mga mata ko dahil sa liwanag na tumatama sa akin at sa sakit na nararamdaman ko sa katawan.
"Oh my god baby you're already awake," mahinang sabi ni Mommy sa akin.
"Anak, are you okay?" tanong naman ni Daddy.
"Mom, Dad, where am I?" tanong ko naman sa kanila. Hindi ko alam kung paano ako nakarating dito.
"Mommy, Daddy, I'm sorry. I'm really sorry, sorry, sorry, sorry, sorry," I cried so hard walang ibang lumalabas sa bibig ko kundi sorry lang. They both hug me.
"Mommy, Daddy, I'm really sorry. I'm such a really bad daughter. I wish I could have listened to you from the start," halos hindi na ako makapagsalita dahil sa sobrang iyak ko.
"Anak, don't worry, it happened already. The most important thing right now is your health. And the people who did this to you are now in jail. No one can hurt you now," sabi naman ni Daddy and then he hugged me.
"Mommy, how did you know?" tanong ko sa kanila.
"Your friend told us everything," Mommy said.
"Whose friend?" I asked.
Bigla naman pumasok sa kwarto, it was McKenzie na may dala-dalang bulaklak at mga prutas. He smiled at me. Nilagay niya yung dala niya tsaka lumapit sa akin.
"Anak, we gonna stay outside muna to check something and also you can freely talk here," sabay naman na lumabas sila Mommy and Daddy sa kwarto.
"Here's your phone," abot ni McKay sa akin.
"Bakit nasayo 'to?" I confusedly asked.
"Helllllloooo? Nung time na kinidnap ka diba we're supposed to eat outside kaya lang narinig kong sumisigaw ka sa kabilang linya at puro ulan na lang yung naririnig ko. Kaya nagmamadali akong mag drive papunta sayo. I tried calling your phone so many times at nakita ko lang ito sa daan." McKay really is a nice guy kahit minsan baliw din kaya nagka gusto sa kanya si Abigail dahil sa personality.
"Wow ha, ang helpful mo," biro ko sa kanya. "But really McKay thank you, Ikaw na lang yata yung nag-iisang kaibigan ko," dagdag ko pa.
"And also that time I bumped into Abigail na tumatakbo at iyak ng iyak kaya ayun sinabi niya lahat sa akin. Lahat ng plano nila. Sinamahan niya ako sa hideout nila at dun nakita ka namin na wala ng malay, kaya napunta ka dito," sabi niya.
"Thank you McKay, you're really such a good friend. Oh my God," I started crying again. This can't be.
"What happened Attorney?" pag-aalalang tanong ni McKay. Hindi ko siya masagot dahil iyak na naman ako ng iyak.
"Can you call my parents, please," lumabas naman siya agad para tawagin yung parents ko.
"I have to go na po ma'am and sir," paalam ni McKay. I was just crying.
"Mommy, how was," hindi ko agad masabi yung sasabihin ko dahil sa sobrang iyak. "My baby," I hug my mom.
"Don't worry anak, he's safe, he is a fighter just like his mommy," thanks God, kahit kakaunti naibsan yung sakit na nararamdaman ko. "Stop crying na dahil nakakasama yan, sa apo ko," dagdag pa niya.
"Mommy, I don't want to see them ever again, please bring me to state," I pleaded.
- Writer
