Belirsin buluşma
Mutfaktaki neşeli sesler, çalan telefonun o uğursuz melodisiyle bir anda kesildi.
Orhan’ın yüzündeki tebessüm, telefon ekranına bakmasıyla birlikte silindi. Ekranda tek bir kelime vardı:
‘’Babam.’’
Bir an telefonu açmadan ekrana baktı. Çenesindeki kaslar gerildi. Sonra Ceyda’ya sessiz olmasını işaret ederek aramayı cevapladı.
“Efendim, baba?”
Telefonun diğer ucundan gelen ses, evin sıcaklığını bir anda buz kestirmeye yetti.
“Ne cehennemdeysen hemen bu eve geliyorsun Orhan!”
Orhan’ın kaşları çatıldı.
“Baba, sakin ol da bir dinle…”
“NE DİNLEYECEĞİM SENİ İT HERİF ?!”
Öyle bir bağırmıştı ki Orhan, telefonu kulağından birkaç santim uzaklaştırmak zorunda kaldı.
“Kaç gündür ne bok yiyorsun sen?! Verdiğim tek bir işi bile beceremedin! Her şeyi eline yüzüne bulaştırdın
