"BİR EVİN TEK KIZI"
İzmir’in rengârenk çiçeklerle kaplı o geniş bahçeli malikanesinin kapısı açıldığında, Nilüfer içindeki o amca korkusunu ve Trabzon’un soğuk gölgesini hâlâ üstünden atamamıştı. Ancak kapıda onları karşılayan kalabalık aile tablosu, Nilüfer’in beklediği o mesafeli zengin aile soğukluğundan çok uzaktı.
Masa, Ege'ye özgü zeytinyağlılar, taze otlar ve zengin bir kahvaltıyla donatılmıştı. Masanın baş köşesinde emekli komiser Cavid Bey oturuyordu; vakur, otoriter ama gözlerinde merhametli bir bakış vardı. Ancak masanın ve evin asıl hakimi Suzan Hanım’dı.
Suzan Hanım, babasından kalan devasa konserve fabrikası mirasına ve bunca varlığa rağmen mütevazı, anaç ve gözlerinin içi gülen bir kadındı. Dört erkek evlat yetiştirmişti ama hayatı boyunca bir kız çocuk sahibi olmak iç
