STAY IN MY MIND

EP.15

15.

ไอ้แก้วเปิดไอจีกรณ์ให้ดู...

INSTARGRAM - Oh my Gorn

🎧 กำลังฟัง MIYARAP ft.Milli แฟนใหม่หน้าคุ้น

GORN - เหมือนคนที่คุณบอกว่าไม่มีอะไร

ความคิดเห็น

TON- อยากพูดอะไรสักอย่างแต่ไอ้กรณ์ไม่ให้พูด

-พูดเลยค่ะพี่ต้น รอๆ

-เรื่องเงินๆทองๆป่ะ เห็นนางชอบอวดรวย

XXX- แรงมากกกกก

XXX- นางนอกใจกรณ์จริงๆสินะ

XXX- ผู้ใหม่ไฮโซโบว์ใหญ่

XXX- หน้าคุ้นมาก กอดกันออกจากผับไปเลยค่ะ เห็นนะๆ

XXX- อะโหวว มายหรอ แย่อ่ะ

ฉันไม่ได้บล้อคเขานะคะ แค่อันฟอลไปเฉยๆน่ะ แล้วกรณ์เขามาโพสต์แบบมีHintแบบนี้คนก็เดาได้ว่าเขาหมายถึงฉันอ่ะ ไอ้นิว ไอ้แก้วนี่หัวร้อนกันมาก รีบส่งมาให้ดู และแคปเก็บคอมเม้นท์ที่อาจจะฟ้องPDPAได้ ซึ่งการที่กรณ์ทำแบบนี้ก็แสดงว่าเขาเห็นฉันกับอะตอมที่ผับคืนนั้นแน่ๆเลย

แล้วยิ่งพี่ต้น เพื่อนสนิทของกรณ์มาคอมเม้นท์แบบนั้นอีก คนก็ยิ่งเข้าใจผิดไปกันใหญ่ ใหนจะตั้งใจเดินมาชนฉันจนแทบล้ม แล้วเรื่องที่เพื่อนอยากจะพูดอ่ะ พูดเรื่องอะไรคะ? เหมือนพวกเขาพยายามจะทำให้ฉันดูแย่เลย ทั้งๆที่ เห้อออ เลิกกันแล้วทำไมถึงยังตามรังควานฉันอีก

"มันพยายามจะให้คนคิดว่ามึง คบเพราะเงินอ่ะ"

"หะ?"

ฉันหะ ออกมาเมื่อแก้วมันแสดงความคิดเห็นแบบนั้น

"เออ มันพูดเหมือนไอ่พี่กรณ์มันให้มึงทุกอย่าง ซื้อนั่นนี่ให้มึง เหมือนประมาณว่ามึงไปเกาะมัน จนมันไม่ให้มึงก็เลิกไปเอาอะตอม"

"อีบ้าาาา"

ฉันด่าออกมาแบบนั้นเมื่อได้ฟัง มันบ้ามาก มันเอามาจากไหนว่าฉันไปเกาะอ่ะ ผู้หญิงที่ขับปอเช่ต์911 อยู่คอนโดหรูใจกลางเมือง สะพายกระเป๋าใบละเกือบแสน กินไฟน์ไดนิ่งโอมากาเสะทุกสัปดาห์นี่นะ อย่างฉันนี่นะ เรียกว่าเกาะได้หรอ คิดไหม่ได้ไหม คิดอีกนิด คิดให้ดีๆ ถึงฉันจะชอบทำตัวซอมซ่อ ขี้เหล้าเจอได้ตามหน้าฮ้านหมอลำ ชอบกินส้มตำ ซอยจุ๊ข้างทาง ชอบเดินตลาดนัดคลองถม แต่พ่อฉันรวยมาก ทำไมฉันต้องเกาะกรณ์ด้วยล่ะ เขามีอะไรให้ฉันเกาะหรอ

"ไอ้พี่ต้นนี่ก็อยากมีแสงมันบอกว่ามึงไปเอาเงินไอ้พี่กรณ์ไปออกรถอ่ะมาย"

รู้ดีไปหมด รู้เหมือนอยู่ใต้เตียง แล้วเรื่องพี่ต้นคอมเม้นท์ว่าอยากจะพูดอ่ะ พูดได้นะ พูดเลย ฉันจะรอฟัง แล้วพูดให้หมดทุกเรื่องด้วยนะ ส่วนเรื่องรถ ใช่ วันที่ไปดูรถฉันไปกับกรณ์จริง ช่วงนั้น ฉันเครียดมาก ก็เครียดเรื่องกรณ์นั่นแหละ แล้วฉันขับรถแบบแย่มาก ขับชนนั่น ชนนี่ ชนอะตอมด้วย และฉันก็มีความคิดที่จะเปลี่ยนรถใหม่ ก็เลยไปปรึกษากรณ์ซึ่งตอนนั้นเราเป็นแฟนกันอยู่ พอเลิกกัน รถที่จองไว้ ก็ได้พอดี เอาอะไรมาบอกว่าเงินกรณ์อ่ะ ฉันเพิ่งทำบัตรเครดิตมา ก็ไปรูดจองไว้ รถเพิ่งได้เพราะฉันแต่งเพิ่มด้วย และเรื่องเงินตอนที่ฉันกับเขายังคบกัน พวกของใช้ต่างๆที่เขาให้มาตอนที่คบกัน เช่นกำไลแพนเดอร่า แหวนคาเทียร์ หรือแม้แต่กระเป๋าชาแนล ฉันเอาไปคืนเขาหมดแล้ว มันไม่เกี่ยวกับเรื่องเงินทำไมใส่ร้ายฉันแบบนี้ล่ะ กรณ์มันแค้นอะไรฉันอ่ะ คนที่ถูกกระทำคือฉันรึป่าว เขานอกใจฉันนะ

"เขาแค้นอะไรกูวะ"

ฉันถามออกไปแบบไม่เข้าใจจริงๆ ไม่เข้าใจกรณ์เลย คือเขาเป็นไรอะ? ทั้งๆเขาก็มีน้ำหวานอะไรนั่นอยู่จะมาอะไรกับฉันอีก

"กูว่ามึงอย่าไปสนใจเลยมาย กูว่านะ ใครมีความสุขกว่าคนนั้นชนะอ่ะ"

ยัยแก้วพูดขึ้น ขณะที่ขับรถไป ฉันนะมูฟออนจากกรณ์มาไกลมากแล้ว ฉันไม่สนแล้วว่าใครจะยังไง เรื่องฉันกับอะตอมฉันว่าเราก็ไม่ได้ทำอะไรผิดอ่ะ ในเมื่อฉันเลิกกับกรณ์แล้ว จะช้าจะเร็ว ก็คือเลิกแล้ว ฉันจะคุยกับใครก็ได้ป่ะ ฉันว่าฉันกับอะตอมก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดี มันก็เป็นไปตามธรรมชาติ หลังจากคุยกันคืนนั้น นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วล่ะ เห็นแบบนั้นแล้วเซ็งอ่ะ ทำไมต้องว่าฉันแบบนั้นด้วย ไปทำอะไรไห้...

"แล้วมึงยังไงวะ อัพเดตหน่อย ทำไมพี่เขารู้ว่ามึงแรร์"

อีแก้วพูดแบบนั้นฉันก็หันไปมองหน้าเพื่อนสนิทแล้วยิ้มออกมาเขินๆ ก็มีไม่กี่คนนี่นาที่จะรู้ว่ารอยสักตรงนั้นมันเป็นคำว่า rare.

"จะพูดยังไงดีล่ะ มึงว่าเขาเป็นไงวะ"

"เขาหล่อมากมึง แต่เขาก็ดูนิ่งๆอ่ะ"

"โนววว"

ฉันนี่ชี้นิ้วชี้ขึ้นตั้งและกระดิกไปมาเป็นการปฏิเสธคำพูดของเพื่อน เมื่อก่อนฉันก็คิดว่าเขาเป็นคนนิ่งๆนะ แต่พอได้คุยแล้วจะรู้ว่าอะตอมไม่นิ่งเลย มึนมาก

"ทำไมอ่ะ พี่เขาดูเป็นผู้ชายสุขุมออก ในสายตากูนะ"

"ไม่เลยมึง ในความนิ่งของเขา มันจะมีสายตาที่แบบล่อเหยื่ออ่ะ เวลาที่เขามองกูมันจะแบบมีความนุบนิบยุบยิบให้กูคันๆยังไงบอกไม่ถูก"

"ฮ่าๆ มึงคันอะไรอีมาย แต่จริงดิ่ เขามองมึงแบบนั้นหรอ"

"เออ"

"แล้วมึงก็รู้สึกเหมือนมีผีเสื้อบินเล่นในท้อง"

ฉันตบเข่าฉาดทำตาโตชี้หน้ามันเมื่อเพื่อนพูดอะไรที่ตรงกับใจสุดๆ ซึ่งมันถูกต้องมาก ฉันกับเพื่อนค่อนข้างเปิดกว้างนะ มีอะไรเราเลยคุยกันตลอด ด่ากันหยุมกัน ผ่านเรื่องราวชีวิตด้วยกันมาแบบสุดๆ และพวกฉันสามคนเห็นเป็นคนเปรี้ยวๆแซ่บๆแบบนี้พวกเรา เป็นคนที่จริงจังกับความรักและซื่อสัตย์กับคนรักมากๆด้วย และเป็นคนตลกๆกวนๆด้วย เวลาอยู่ด้วยกันชอบช่วยกันขายขำตลอดๆ

"ใช่ มึงว่าเขาชอบกูป่าววะ"

"ฮะฮ่าๆ อีมายมึงก็อย่ามั่น"

ฉันยู่หน้าเมื่อเพื่อนช้อตฟีลมาแบบนั้น

"พี่เขาชอบมึงไหมกูไม่รู้ แต่มึงอ่ะชอบพี่เขามากกกกกกก"

มันลากเสียงคำว่ามากยาวมาก แต่ฉันก็ไหวไหล่เบาๆ

"ก็ไม่ขนาดนั้นป่ะวะมึง"

ฉันพูดน้ำเสียงแบบนั้นและยกมือมาแคะเล็บเล่น ทำหน้านิ่งๆแบบสวยๆ

"แหมมมม อีมายมึงอย่ามา"

อีแก้วมันก็เอามือมาพลั่กหัวฉันเบาๆด้วยความหมั่นใส้ 55555

"นี่ไง คนเขาถึงเมาท์กันว่ามึงนอกใจกรณ์ไปหาอะตอม"

"อีแก้ว แต่เอาจริงๆป่ะ จะบอกอะไรให้นะ ต่อให้ไม่มีตอมอ่ะ กูก็ต้องเลิกกับกรณ์อยู่ดี ถึงเขาไม่ได้นอกใจกู แต่กูก็รู้สึกว่าแบบอยู่กับกรณ์แล้วมันแบบ.."

"อยู่กับผู้ชายแล้วต้องเป๊ะตลอดเวลาแบบนั้นอ่อ"

แก้วมันเดาได้ถูกเพราะเรารู้จักกันดี

"เออประมาณนั้น มันมีครั้งนึงที่กูอยากจะเปลือยหน้าสดใช่ป่ะ คือกูไปกินข้าวกับกรณ์แล้วกูก็ไม่ได้แต่งหน้าแค่แบบทาลิปมัน แค่นั้นเขาก็บ่นกูอ่ะ บ่นนั่นนี่ คือกูรู้สึกว่ากูอยู่กับเขาแล้วกูไม่เป็นตัวเอง"

"แล้วมึงก็เป็นคนที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก พอต้องมาอยู่กับคนที่ระเบียบจัดๆอย่างไอ้พี่กรณ์ก็อึดอัด"

"เออ แล้วพอกูอยู่กับอะตอม กูรู้สึกว่ากูเป็นตัวเองได้เต็มที่ วันนั้นกูกินเบียร์แล้วกูเรอเว้ย เขาก็หันมาบ่นๆนะ แต่ก็ไม่ถึงกับว่าอะไรจริงจังอะ"

"อีมายมึงก็เกินไป"

"ก็กูลืมตัวนี่"

"เชื่อมึงเลย อีนี่นิ่"

ไอ้แก้วมองฉันด้วยหางตาแล้วมันก็หัวเราะ

"อีหวานมันไม่ดีใจระริกระรี้เลยหรอที่กรณ์ยอมเลิกกับมึงแล้วอ่ะ กูเห็นมันพยายามแขวะ พยายามอยากให้มึงรู้ตลอด"

"กูจะไปรู้หรอ ขนาดกูเอาคลิปให้กรณ์ดูมันยังไม่ยอมรับ หาว่าคลิปตัดต่อ"

"มันยังแถอีกหรอ ทำมึงขนาดนี้แล้ว หรือที่มันไปเอาอีนั่นเพราะมึงไม่ยอมมันรึป่าววะมาย"

ฉันจะเล่าเรื่องรักสามเส้าให้ฟังนะ เป็นเรื่องของฉันกับกรณ์และตัวละครลับที่ชื่อหวาน เอาในมุมมองของฉันตามความเข้าใจของฉันหลังจากตามสืบมาหลายเดือน กรณ์กับหวาน เขาสองคนเจอกันที่งานๆนึง ซึ่งเป็นงานของแพลตฟอร์มสื่อบันเทิงแห่งนึง น้ำหวานเป็นตัวตึงเป็นดาวคณะของมหาลัยนั้น(มหาลัยเดียวกับอะตอม)และนางก็เป็นนางงามจากเวทีประกวดเวทีนึงด้วย มีด้อมแฟนคลับ มีผู้ติดตาม แล้วทั้งสองคนกรณ์กับน้ำหวานก็น่าจะชอบพอกันและก็มีอะไรกันลับหลังฉัน ด้วยความที่น้ำหวานเป็นคนดังมีงาน มีค่าย มีเงื่อนไขบางประการ ด้วยเหตุนี้ทั้งสองคนเลยน่าจะคบกันเปิดเผยไม่ได้ ในกรณีนี้ฉันคิดว่าผู้หญิงน่าจะยอม และชอบที่จะอยู่แบบนั้น แล้วก็โพสต์อะไรโง่ๆเพื่อแสดงตัว เพื่อให้ฉันดูโง่ งี่เง่า และลับหลังฉันกรณ์ก็คงไปพูดหรือไปเล่าอะไรเรื่องของฉันให้น้ำหวานฟัง หลายๆแคปชั่น ฉันก็รู้สึกนะว่านางแขวะฉัน แล้วกรณ์เขาก็เป็นนักดนตรีของคณะแถมกรณ์ก็เป็นคนที่มีชื่อเสียงพอตัว ส่วนฉันเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา ที่ผู้ชายให้เกียรติ เปิดเผย ยืดอกรับอย่างภาคภูมิว่าเราเป็นแฟนกัน ทั้งที่จริงๆแล้ว เขามีผู้หญิงอีกคนซ่อนไว้ คนที่เพื่อนๆของเขาก็รู้ว่าใคร แต่ไม่มีใครพูด นอกจากคนในกลุ่ม และคนวงในจริงๆ พอเลิกได้ อะไรๆหลายๆเรื่องที่เขาเคยทำไว้มันก็เผยออกมาจน ...ฉันเกลียดไปเลย และไม่ขอยุ่งเกี่ยวอีก คือกูโง่มามากพอแล้วไง

"นอกใจคือเหี้ยall ไม่ว่าจะเหตุผลส้นตีนอะไร"

ฉันพูดแบบนั้นแล้วเอนหลังพิงเบาะรถ ขอไม่รับเรื่องแฟนเก่าแล้วค่ะ จบคือจบ ที่ฉันเงียบนี่ถือว่าให้เกียรติอยู่นะ เพราะถ้าฉันออกมาแฉ พวกมันไม่มีที่ยืนแน่ๆ

ATOM-อยู่ไหนแล้ว

-ไกล้ถึงแล้ว

-กินไรป่าว ซื้อไปให้

ATOM-ไม่อะ

ATOM-มาแค่ตัวก็พอ

เขาตอบว่า 'มาแค่ตัวก็พอ' หมายความว่าไงอ่ะ 5555 เรื่องคืนนั้นที่เราคุยกัน มันก็ไม่มีอะไรหลังจากนั้นนะคะ นอกจากคุยกันแล้วเข้าใจตรงกัน ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากจูบไปคุยกันไป ทุกอย่างมันก็เป็นไปตามธรรมชาติแบบที่ควรจะเป็นนะ ไม่ได้มีอะไรเกินเลย สถานะตอนนี้ฉันกับอะตอมก็ คุยๆกันอยู่มั้ง ไม่รู้สิ่ >//////////< คือ....

"ตอม...ชอบมายหรอ"

ฉันถามออกไปแล้ว ถามไปแบบที่ก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเองที่แกว่งไปมา แล้วนี่ฉันกำลังคาดหวังคำตอบอะไรจากผู้ชายร้ายๆอย่างอะตอมกันนะ เมื่อเขานิ่งไปแบบไม่มีคำใดหลุดออกจากริมฝีปากนั้นเหมือนทุกๆคำถามที่ฉันถามไปก่อนหน้า พอเขาไม่ตอบสักที ฉันก็เงยหน้าขึ้นพอเห็นสีหน้าเขาแล้ว ฉันก็ต้องรีบก้มลงหลบเหมือนเดิมและจังหวะนั้นเอง เขาก็ใช้ปลายนิ้วดันคางฉันขึ้นมา พร้อมริมฝีปากนุ่มที่ทาบทับมาบนกลีบปากฉันอย่างนุ่มนวล หัวใจฉันเต้นแรงมากเมื่อเขาทำแบบนั้น แต่ก็ไม่เท่ากับคำพูดของเขาที่ตามมาหลังจากจูบฉันแล้ว

"อือ ชอบมาก"

.