STAY IN MY MIND

EP.13

13.

"กินอะไรอะ"

"กรีกโยเกิร์ต"

ฉันพูดแล้วเคี้ยวงึบงับแบบมือยังถือแอปเปิ้ลเพ็นไว้และเลื่อนหาดูกล้องที่อยากได้ซื้อมาไว้ถ่ายคอนเท้นท์ในแอปช้อปปิ้ง

"ลดหุ่นหรอ"

เมื่อเขาพูดแบบนั้นฉันก็เลื่อนสายตาไปมองเขา ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่พนักงานเอากาแฟมาเสิร์ฟให้เขา

"ไม่ได้ลดหรอก แต่กินเพื่อสุขภาพ มายไม่ชอบกินข้าวเช้าอ่ะ"

เขาก็ยิ้มบางๆแล้วยกแก้วขึ้นดูดกาแฟ เห็นแบบนั้นฉันก็มองไม่ละสายตา เราเจอกันเมื่อเช้าที่ล้อปบี้ก็เลยชวนกันมานั่งคาเฟต์บรั้นซ์ฝั่งตรงข้ามหน้าคอนโดด้วยกัน ซึ่งคาเฟต์มันก็เป็นค่าเฟต์ในตึกมีสองชั้น ฉันกับอะตอมเลือกที่จะนั่งริมหน้าต่างหันหน้าออกไปทางถนน แล้วบรรยากาศในร้านก็เป็นบรรยากาศแบบcasual หอมกลิ่นกาแฟอบอวล

"ขมป่ะ"

ฉันถามแบบคนที่ไม่เข้าใจในรสชาติของกาแฟเลย

"ลอง"

"ไม่ๆ กินเข้าไปทีไรมันจะขย่อนออกทุกทีเลย"

ฉันน่ะ กินกาแฟไม่เป็นจริงๆ ยิ่งมาเห็นเขาดูดอเมริกาโน่ขมๆแบบนั้นด้วยแล้ว ฉันก็แบบ..ยึ้ยอ่ะ

"มายกินกาแฟไม่เป็นหรอ"

"อือ แต่ก็อยากลองกินเหมือนกัน อยากเข้าใจความรู้สึกของคนที่ติดกาแฟ แบบเห็นคนกินกาแฟแล้วรู้สึกว่าเขาดูมีเอเนอจี้"

"ก็ลองอะไรที่มันง่ายๆก่อนดิ่ เอาไหม สั่งให้"

ไม่รู้เป็นไร ผู้ชายคนนี้ไม่ว่าเขาจะหยิบยื่นอะไรมาให้ ฉันรับไว้ทุกอย่างเลย เขายกมือเรียกพนักงานแล้วเอาเมนูมาเปิดดู ก่อนจะสั่งกาแฟให้ฉัน

"ผมขอเป็น Toffee nut crunch latte แล้วกัน เอาเป็น decaff นะครับ เพราะน้องเขาไม่ทานกาแฟ"

น้องเขา! น้องเขา!! น้องเขา!!! อะตอมเรียกฉันว่าน้องเขา โหวแก อย่าน่ารักมากได้ไหม เราจะหลงไม่ไหวแล้วนะ

"ร้อนหรือเย็นดีคะ"

"เป็นปั่นได้ไหมครับ"

"ปั่นได้ค่ะ รับเป็น ท้อปฟี่นัทครั้นช์ลาเต้ปั่นหนึ่งแก้วนะคะ รอสักครู่ค่ะ"

พนักงานไปแล้ว...เหลือเพียงเขากับฉัน ฉันที่พยายามเก็บกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ด้วยความขวยเขิน การที่มีคนที่มาสั่งอาหารสั่งน้ำให้แบบนี้นี่ มันดีจัง

ไม่นานกาแฟที่เหมาะสำหรับคนไม่กินกาแฟอย่างฉันก็มาถึง และพอดูดไปคำแรกเท่านั้นแหละ ฉันก็ตาโตขึ้นมาและหันไปมองหน้าเขาเพื่อบอกให้คนตรงหน้ารู้ว่ากาแฟที่เขาสั่งให้....มันอร่อยมากกกก มันมีกลิ่นของกาแฟนะแต่ไม่มีความขม หวานน้อยติดปลายลิ้น ที่ชูโรงคือน่าจะเป็นรสชาติของถั่วและนม เฮ้ย! มันอร่อยจริงๆนะ ไม่ได้อวย

"อร่อยแสงออกปากเลยอ่ะ"

ฉันดูดกาแฟและหันไปพูดกับเขาด้วยสีหน้าที่มีความสุขสุดๆ จนคนที่มองมาเห็นท่าทางแฮปปี้ๆของฉันเขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตามแล้วเอามือมาลูบหัวฉันเบาๆ ตอนที่ฉันก้มหน้าดูดน้ำในแก้ว

ถ้าคนสั่งกาแฟให้จะดีขนาดนี้ ต่อให้กาแฟจะขม มากแค่ไหน มายมายมายด์ก็จะกินจนตาแข็งตาค้างไปเล้ย >

"นี่มายจะหันมาเอาดีด้านนี้จริงเหรอ"

เขามองมาที่จอไอแพดฉันแล้วพูดขึ้นเรื่องงานอินฟลูที่ฉันจะทำ

"ทำไมอ่ะ"

"ก็เปล่าหรอก ถามดู"

"ก็มันว่างอ่ะ ตอมก็เห็นมายโดนไล่ออกแล้ว"

เขาหันมามองฉันและยกมุมปากข้างนึงขึ้นยิ้ม >//////

พอทานอาหารเสร็จ ฉันก็ขับรถไปส่งเขาที่มหาลัย แบบที่ขับรถให้เขานั่งเป็นครั้งแรก ขับแบบนุ่มนวลที่สุดในชีวิตจนถึงมหาลัย

"ถ้าจะให้มารับก็ไลน์มานะคะ"

ฉันบอกเขา ในตอนที่เขากำลังจะลงจากรถไป เขาก็ตอบมาเพียงสั้นๆเท่านั้นว่า 'อืม'

หลังจากเราสองคนแยกย้ายกัน จนมาถึงมหาลัยของฉัน ฉันก็ไม่สนใจอะไรเลย นอกจากเรียน เขียน อ่าน ติว ตามงาน และต้องปั่นงานย้อนหลัง เพราะหายหลบไปพักรักษาใจที่เชียงใหม่มาหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ฉันก็ต้องกลับมาตามงานที่มหาลัยจนเสร็จทันการเพราะมีเพื่อนที่ประเสริฐคอยช่วยเหลืออยู่ตลอด

ATOM-ทำไรอยู่

ATOM-ว่างไหม

ATOM-แวะมารับที่มอหน่อย

ฉันดูเวลาแล้วตอนนี้ก็จวนจะค่ำแล้ว มหาลัยอะตอมก็ไกลเหลือเกิน อยากจะพิมพ์ไปบอกว่า นั่งรถเมล์กลับเองได้ไหม แต่ผู้หญิงอย่างฉันจะไม่ปล่อยให้ผู้ชายลำบากแบบนั้นแน่นอน 5555 ไปค่ะ ไปกันเลย แม้ว่างานฉันก็ยังเหลืออยู่อีกเป็นกอง แต่ฉันก็เลือกที่จะละทิ้งทุกอย่างที่กำลังทำอยู่แล้วออกไปหาเขาทันที ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของฉันกับอะตอมจะเป็นไปในลักษณะไหน แต่..เอาจริงๆฉันก็แอบกลัวเพราะฉันก็พอจะดูออกว่า อะตอมเขาก็ลึกลับซับซ้อนซ่อนเงื่อนดูน่าอันตราย และฉันก็มองออกด้วยว่าผู้ชายอย่างเขากำลังต้องการอะไร

มีคนเคยบอกฉันว่าที่อะตอมเขายังไม่มีใครยังไม่คบใครและครองตัวโสด เป็นเพราะเขาชอบมีความสัมพันธ์แบบวันไนท์แสตนกับผู้หญิงที่เขาสนใจ จริงอยู่การที่มีความสัมพันธ์แบบนี้มันก็ไม่ผิดเพราะถือว่าตกลงกันทั้งสองฝ่าย แต่เพราะเขาเป็นแบบนั้น ฉันถึงได้กลัวนี่ไง..และเมื่อคืนเขาก็ไวกับฉันมากด้วย ก็ใช่ที่ฉันยอมเอง แต่บรรยากาศนั้นมันก็พาให้เคลิ้มไปนี่นา

ฉันขับเข้ามาในมหาลัยของเขาแล้ว และจอดรออยู่ที่เดิมที่มาส่งเขาเมื่อเช้า มองออกไปนอกรถฉันก็ยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าเขาเห็นรถPorsche911ป้ายแดงของฉันแล้วและกำลังเดินมาหา อีกนิดเขาก็จะมาถึงรถฉันแล้ว แค่เดินข้ามถนนมาอีกฝั่ง ทว่า...

มีผู้หญิงเดินมาขวางเขาไว้ และกำลังพูดคุยบางอย่างกับเขาด้วยท่าทีที่สนิทสนมกันมาก แบบถึงเนื้อถึงตัว และชอตที่ทำให้ฉันชาวาบไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดตีนก็คงจะเป็นตอนที่ผู้หญิงคนนั้นโน้มคอเขาลงมาแล้ว...

...จูบ

ฉันนั่งมองอยู่ในรถที่ไม่ได้ติดฟิล์มและเห็นชัดว่าตอนที่เขาโดนจูบที่ริมฝีปากนั้นเขากำลังมองมาที่ฉัน!

อ่าา...แล้วฉันต้องรู้สึกยังไงดีล่ะ

เมื่อคืนจูบกับฉัน วันนี้จูบอีกคน จุกๆชาๆดีนะคะ ฉันกลืนน้ำลายลงคอ ทั้งอึ้งทั้งทึ่งและทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความส่งไปให้เขาแบบนั้น

MINE-กลับเองนะ

พิมพ์เสร็จแล้วฉันก็ไม่รอให้เขาตอบอะไรกลับมา โยนมือถือไว้เบาะข้างคนขับ และเข้าเกียร์ถอยหลังรถออกตัวด้วยความเร็วจนเกิดเสียงยางรถเบียดกับพื้นถนนและเสียงเครื่องยนต์ที่ฉันเร่งมันจนดังกระหึ่มเหมือนคนที่กำลังโกรธ ฉันมองไปที่กระจกหลังด้วยหัวใจที่เริ่มรู้สึกหน่วง ก็เห็นว่าเขายังยืนมองอยู่ เขายืนมองฉันขับรถออกมากระทั่งฉันเลี้ยวออกจากมหาลัยของเขา...

Flashback กลับไปยังEP.แรก ฉันก็ขับรถออกมาด้วยความรู้สึกนี้ ความรู้สึกหน่วงที่ดวงใจ และครั้งนี้ฉันเหม่อเลย

"มึงทำบ้าอะไรอยู่วะมาย"

เหมือนเพิ่งรู้ตัว เหมือนเพิ่งได้สติ ฉันหลงมึนงงและสับสน ก่อนจะเกิดความรู้สึกที่เรียกว่าสมเพชตัวเองขึ้นมา ต้องอีกกี่ครั้งถึงจะได้เจอรักดีๆ และที่ฉันทำอยู่ตอนนี้ แม่งโคตรน่าสมเพช เขาให้มาก็มา เขาจะทำอะไรกับฉันก็ได้ทุกอย่าง ไม่เคยยอมให้ใครแต่ต้องมายอมให้เขา งงตัวเองอ่ะ อะตอมมันเป็นใคร ถึงมาทำให้ฉันเป็นได้มากขนาดนี้

ฉันว่าฉันควรที่จะต้องมูฟออนแบบที่มูฟออนจริงๆ

กลับมาเป็นฉันที่ควรจะเป็นมาตั้งแต่แรก ฉันคือมายมายมายด์นะ คนที่โคตรแรร์ ใช่ ฉันกลับมาใช้ชีวิตในแบบของฉัน ตั้งแต่วันนั้นฉันไม่ติดต่ออะตอมอีก ไม่คุย ไม่รับสาย ไม่เจอ ไม่อ่านข้อความด้วย เจอแบบนั้นฉันก็ไม่มีอารมณ์จะมาสานสัมพันธ์ต่อแล้ว ใครจะคุยก็คุย แต่มายไม่คุยแล้ว

วันนี้ฉันถึงมาอยู่ในสถานที่ที่เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ20ปีขึ้นไป และเครื่องดื่มมึนเมา ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงที่ได้สปอนเซอร์จากแบรนด์เสื้อแบรนด์นึง งานอินฟลูมันก็ง่ายดี แต่งตัวสวยๆในชุดที่ทางแบรนด์ส่งมาให้ถ่ายรูปลง โพสต์รูปหนึ่งรูป ก็รับเงินไปแล้ว สามหมื่นถึงห้าหมื่นบาท ไอจีฉันก็พอมีเอ็นเกจเม้นท์อยู่ประมาณนึงแต่ก็ต้องแลกกับการดูแลตัวเอง ทำให้น่าติดตามไม่เหมือนใครและต้องเป็นตัวของตัวเองแบบไม่ฝืน และฉัน...สวยสับไม่หลับใน สุดจัดในย่านนี้อยู่แล้ว

INSTAGRAM - MyMineMind

📍 Milley isc Nigth club

🎧 Denise July : NVMD

MINE - Never mind

ความคิดเห็น

Ninew - ออร่าคนโสด

Keawsai - ราหูออกแล้วสวยฉ่ำ

XXX- พี่เขาน่ารักจังวะ

XXX- 55555 นอกใจก็บอกมา จะมาNever mind หยังสาว

XXX- จะเลิกแซะพี่กรณ์กี่โมง

XXX- สวยอ่ะ

XXX- สวยเกิน

XXX- เดี๋ยวนะ บางทีเขาอาจจะไม่ได้หมายถึงกรณ์ก็ได้นะ หมัมหมีน้องกรณ์ คุณแม่ต้องใจเย็นๆนะคะ

XXX- เที่ยวไหนครับ

YXG entertainment- ติดต่องานได้ทางไหนบ้างคะน้องมาย

XXX- แตกแตน

XXX- ชอบมาก

และรูปนี้ก็แตกแตนมาก มากที่สุดในชีวิตของการเล่นไอจีมาเลย สามแสนไลค์ครั้งแรกในชีวิต ทั้งๆที่ก็เป็นโพสต์ลงงานธรรมดา ชีวิตฉันในช่วงนี้ก็ lucky in game อยู่นะ กราฟการทำงานพุ่งมาก เหมือนมาถูกทางแล้ว

ในช่วงหลายวันมานี้ฉันทั้งเรียนและทำงาน แล้วก็ออกปาร์ตี้กับยัยนิวแทบจะทุกคืน ไม่สิ่ เรียกว่าทุกคืนเลยดีกว่า และฉันอยู่ไม่ติดห้องเลย กลับห้องตีสองตีสาม ไม่นอนบ้านไอ้นิวก็นอนโรงแรม เที่ยวไปด้วยทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยแบบโคตรสุด กลับห้องหกโมง เจ็ดโมงเช้าสามารถไปพีเซ้นท์งานต่อได้ กลางวันคิดคอนเท้นท์ทำงานส่งลูกค้า และคืนนี้ก็ด้วย ฉันไม่เคยปล่อยให้ตัวเองมีเวลาว่างมานั่งคิดถึงใคร เมาเหมือนหมาทุกคืน โสดแล้วฮอทปรอทแตก มีผู้ชายมาขอไลน์เพียบ

I'am_MyMind.Mine

ฉันโสด ฉันจะคุยกับใครก็ได้ จะแจกไลน์ใคร จะคุยหรือไม่คุยกับใครก็ได้ อย่างเช่นตอนนี้ที่ฉันปัดกระดานแชททิ้งหมด ไม่ได้คุยกับใครเลย แม้แต่อะตอมฉันก็ไม่ได้ตอบ ถึงจะปักหมุดของเขาไว้บนสุดก็ตาม ให้เขาอยู่บนสุด ให้เขาอยู่อันดับหนึ่ง แต่ก็ไม่ตอบเขา ไม่แม้จะกดเข้าไปอ่านเลยตั้งแต่วันนั้น มันก็หลายข้อความที่เขาส่งมา อยากรู้เหมือนกันว่าส่งอะไรมา แต่ด้วยอีโก้ ด้วยทิฐิ ทำให้ฉันยังแข็งใจอยู่ ถ้าอ่านแล้วใจอ่อนก็เท่ากับฉันยอมรับที่จะเป็นผู้หญิงในสต้อคคนนึงของเขา ซึ่งคนอย่างฉันไม่มีทางเป็นตัวเลือกของใครแน่ๆ

เอาจริงๆไหม ฉันว่าฉันก็มีดีของฉัน ถึงจะขี้เหล้าไปหน่อย แต่พ่อแม่ก็อบรมสั่งสอน เลี้ยงดูฉันมาอย่างดี ฐานะการศึกษาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร ฉันทั้งสวย ทั้งเก่ง ทำไมฉันต้องยอมหรือต้องง้อ รอแต่ผู้ชายด้วยล่ะ

ฉันกดล้อคและคว่ำหน้าจอก่อนจะนั่งไขว่ห้างทำหน้าเซ็งๆอยู่แบบนั้น จนสายตาเลื่อนไปเห็นอีนิวเอาแต่มองมาแล้วยิ้ม อะไรของมัน

"มึงสวยจังวะมาย"

"อะไรของมึงเนี่ย"

ฉันพูดและขยับตัวยกขาไขว่ห้าง

"เอ้า ก็สวยอ่ะ ออร่าคนโสด สวยฉ่ำ เปร่งปรั่ง แถมเนื้อหอมด้วย"

"มึง..กูเริ่มเลี่ยนแล้วเอาดีๆทำไมมาชมกันเองอ่ะ"

"กูชมไม่ได้รึไง ก็กูรู้สึกแบบนั้นอ่ะ รู้สึกเสียดายมึงแทนผู้ชายคนอื่นๆ"

อีนิวมันต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ ฉันส่ายหัวอย่างไม่อะไรก่อนจะเอาแก้วขึ้นมาจิบเหล้าเบาๆ

"มึงออร่าจริงๆนะมาย ดูดิ่ มีแต่คนมอง"

ฉันเงยหน้ามองไปรอบๆ มันก็รู้สึกมาสักพักแล้ว ว่ามีผู้ชายหลายคนรอบๆ พยายามส่งสายตามาให้ แต่ฉันในอารมณ์นี้ไม่ค่อยจอยสักเท่าไหร่จึงไม่ได้สนใจใคร

"ถามจริง มึงนอยอะไรอยู่ป่ะ?"

ไอ้นิวถาม ช่วงหลังๆมานี้เราอยู่ด้วยกันตลอดมันคงสังเกตได้แล้วฉันก็ไม่ได้เล่าเรื่องที่เจอมาให้เพื่อนฟัง ทั้งๆที่ฉันเองก็อึดอัดใจจะตายอยู่แล้ว

"กูจะนอยด์อะไรล่ะ"

"ก็นอยด์จากพี่คนนั้นไง"

ไอ้นิวพูดแล้วพยักหน้าให้ฉันมองไปทางด้านหลัง ก็เห็นว่าอะตอมกับพี่สองพี่ไนท์กำลังเดินมาทางนี้ ไม่รู้บังเอิญหรืออะไร ปกติฉันชิลล์อยู่ที่ผับย่านรังสิต รังสิตมันร้ายอยู่เป็นอาทิตย์ๆ พอมาแถวนี้ เจอเลย และมันก็ทำฉันยิ่งรู้สึกไม่อยากอยู่ตรงนี้ ฉันพยายามจะหลีกหนีตลอด พยายามจะเมินเฉยแต่ความรู้สึกพวกนั้นกับตามติดแนบแน่นเหมือนเงาตามตัว ฉันไม่อยากยอมรับเลยเพราะกลัวมากๆ ฉันเข็ดจากความรักแย่ๆจากคนแย่ๆมาแล้ว และฉันก็กลัวอยู่

"อ้าว นึกว่าใคร ดาวติ้กต้อกคนดังนี่หว่า"

ไอ้พี่ไนท์เอ่ยปากแซว แต่ฉันไม่ได้มองหน้าพี่มันเลย กำลังสบตากับอีกคน คนที่ไม่อยากเจอ ไม่อยากเห็นหน้า คนที่ฉันไม่ได้เจอมาหลายวัน เพราะฉันแทบอยู่ไม่ติดคอนโดเลยตั้งแต่วันนั้น

"เปลี่ยนร่างสับรางกันเก่งเนอะ ออกเที่ยวกันทุกคืน อยู่มหาลัยร่างนึง อยู่ผับก็เป็นอีกร่างนึง"

อีพี่ไนท์กระแหนะกระแหน รู้ว่าแซะอีนิว แต่มันกระทบฉันด้วยนี่นา

แต่ฉันก็ทำเป็นไม่สนใจ นั่งไขว่ห้างริมโซฟาและหยิบมือถือมากดเล่นแบบไม่สนโลก ไม่สนใคร ไม่อยากจะมองใครด้วยซ้ำ

"นั่งด้วยได้ป่ะ ตรงนี้มีเจ้าของยัง"

"ยังไม่มีแต่ไม่ให้นั่ง!..."

ฉันเงยหน้าขึ้นและรีบพูดยกมือห้ามจนพี่ไนท์ที่กำลังจะทิ้งตัวนั่งโซฟาข้างฉันถึงกลับย่อตัวค้างไว้ ทุกคนที่มองมาก็คงได้แต่สงสัยว่าทำไมฉันถึงเหวี่ยงแรงเกินเบอร์ไปแบบนั้น แต่ก็มีอยู่คนนึงที่มีสีหน้าที่ไม่บ่งบอกความรู้สึกอะไร เขามองมาที่ฉันนิ่งๆแบบนั้น

"ไปนั่งไกลๆเลยนะ"

"เป็นเชี้ยไรมึงเนี่ย? ไปแดกรังแตนที่ไหนมา"

พี่ไนท์พูดกับฉัน ทำให้ฉันเลื่อนสายตาไปมองเขา พอได้สบตาฉันก็รู้สึกโกรธเขาขึ้นมา จนเผลอจ้องหน้าเขาแบบไม่พอใจ จนพี่สองที่มาด้วยกันเห็นแบบนั้นก็มองฉันกับอะตอมสลับกันไปมา รู้ไหมตอนที่มองหน้าเขาฉันก็เห็นแต่ภาพที่ผู้หญิงคนนั้นมาจูบเขา ฉันหนีกรณ์มาเจอใครวะ ยิ่งกว่ากรณ์อีกมั้งนี่ และกับกรณ์ฉันยังไม่รู้สึกขนาดนี้เลย แต่กับคนนี้แค่เห็นหน้าเขาฉันก็เหมือนจะทนไม่ได้แล้วอ่ะ

"แต่โต๊ะนี้พี่ไนท์เป็นคนจองนะมึง"

เมื่อไอ้นิวพูดแบบนั้น ฉันก็เอื้อมมือไปหยิบแก้วเหล้าของตัวเองมาถือไว้

"ก็ได้ อยากนั่งก็นั่ง ....มายไปเอง"

ฉันพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น และลุกขึ้นยืนสบตากับเขานิดหน่อยในขณะที่อะตอมเอาแต่มองมาด้วยแววตาที่ไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ฉันสาวเท้าเดินไปไกล้เขาด้วยใบหน้าเหวี่ยงๆของตัวเอง ก่อนจะจงใจเดินชนไหล่เขาให้เซนิดนึงและรีบเดินสับๆออกมาจากตรงนั้นเลย

-ATOM-

ผมเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มหลังจากคนตัวเล็กจงใจเดินมาชนไหล่ผมและเดินสวนไปแบบนั้น

"แม่งโคตรดื้อ กูล่ะอยากรู้จริงๆใครจะเอามันอยู่วะ"

ไอ้ไนท์พูดขึ้นแบบส่ายหัวและมองตามมายไปจนสุดสายตา เธอย้ายไปนั่งกับเพื่อนอีกกลุ่มข้างล่าง พอไอ้ไนท์พูดแบบนั้นเพื่อนสนิทของมายอย่างนินิวก็ไหวไหล่เบาๆแต่ก็มองมาที่ผมแล้วยิ้มๆให้กัน

"ดูเอาเหอะ ขนาดไอ้กรณ์ที่ตามใจมันชิบหาย ตามใจมันทุกอย่าง มันทิ้งสะหมดสภาพ กูล่ะอยากเห็นหน้าผัวในอนาคตมันเลย"

ไอ้ไนท์มันก็ยังคงพูดต่อเรื่องความดื้อของมาย

"คนนั้นมันโดนทิ้งเพราะมันเหี้ยค่ะ ไม่ได้โดนทิ้งเพราะความดื้อของเพื่อนนิวเนอะ"

เขาว่ากันว่าแก๊งค์นี้อ่ะ รักกันมากเลย เป็นตัวจี๊ดประจำซอย คุณจะมีเรื่องกับใครก็ได้ แต่อย่ามามีเรื่องกับแก๊งค์นี้ แล้วมายนิวแก้วก็รักและห่วงกันมากด้วย ผมได้ยินเขาพูดต่อๆกันมาว่าแก๊งค์นี้แต่ละคนก็แสบไม่ใช่เล่น

"ก็เออนั่นแหละ พี่ก็พูดถึงภาพรวมไงนิว"

"ไม่ต้องพูด"

มันสองคนก็เถียงๆกันไปมา มายบอกผมว่านิวกับไอ้ไนท์มันมีซัมติงกันอยู่ แต่นี่หรอวะคนที่มีซัมติงกันน่ะ

"เออไม่พูดก็ได้ เพื่อนมึงดีที่สุดละนิว ไม่มีใครดีเท่าเพื่อนมึงแล้ว"

"ก็อือ ใช่ ถูกต้องแล้ว เพื่อนนิวดีที่สุด มายมันดีที่สุดในโลกละ แบบไม่มีใครเทียบได้ละ"

"จ้าาา จ้ะ"

ไอ้สองมันยืนยิ้มและมองสองคนเถียงกันไปมา ส่วนผมก็ทิ้งตัวนั่งตรงที่ของมาย หันไปอีกทีก็เห็นไอ้สองมองอยู่สายตาเหมือนมันมีคำถามรอที่จะถามผมอยู่มากมาย แต่ยังไม่มีจังหวะได้คุยกันสักที

และตั้งแต่วันนั้น วันที่มายมารับผมที่มหาลัย ตอนที่ผมเดินไปหาเธอ แอนนี่ก็มาขวางไว้ จังหวะนรกสุดๆ เธอมาหาและอาสาขอเป็นคนไปส่งผม ซึ่งผมก็ปฏิเสธไปแล้ว และผมก็เห็นว่ามายก็จอดรถรออยู่ตรงนั้น กับแอนนี่ผมไม่เถียงหรอกนะว่าเราเคยมีอะไรกัน แต่เราก็ไม่ใช่แฟนกัน ไม่ใช่คนคุย ไม่ใช่คนรัก เราเคยเอากันเฉยๆแค่ครั้งเดียว ซึ่งมันเกิดขึ้นก่อนที่ผมจะได้รู้จักกับมายอีก

และเพราะแถวนั้นมันเป็นที่จอดรถที่ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ จังหวะตอนที่ผมจะไป เขาก็ดึงผมไปจูบ ถ้าสังเกตก็จะเห็นว่าผมไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ แต่นั่นแหละ แม่งโคตรซวยที่มายมาเห็นแบบนั้น

ผมก็พยายามจะส่งข้อความไปพูดคุย โทรหา หรือแม้แต่ดักรอที่ล้อปบี้ก็แล้ว ก็ไม่มีวี่แววของเธอเลย ในเมื่อไม่ฟัง ไม่คุย ผมก็จะไม่พูดแล้วกัน

และไอ้ท่าทางเหวี่ยงๆเมื่อกี้ ดูก็รู้ว่าประชดผม

ไอ้ไนท์บอกมายออกเที่ยวทุกคืน ผู้ชายเข้ามาติดพันเพียบ

โสดแล้ว สาวเจ้าเนื้อหอมสุดๆ แล้วก็สวยขึ้นมากด้วย

ผมเดินไปยืนตรงระเบียงและวางสายตามองไปที่ด้านล่าง จุดเดียวที่ผมโฟกัส คือหญิงสาวชุดแดงแสนร้อนแรงคนนั้น ที่ทำคือได้แต่มองเธอนิ่งๆแบบนั้น ซึ่งเธอก็รู้ตัวนะว่าผมมองอยู่

..ความคิดนับร้อยนับพันวนเวียนอยู่ในหัวผมแบบนั้น มายมันเป็นผู้หญิงที่มีอะไรหลายๆอย่างที่ผมโคตรชอบ แต่เธอก็มีอะไรหลายๆอย่างที่ผมไม่ชอบเหมือนกัน โดยเฉพาะไอ้กิริยาผยศและดื้อด้านเอาแต่ใจแบบนี้ ที่ไม่ชอบมากๆคือไม่ชอบที่เธอเป็นกับผมแบบนี้ ผมไม่เคยโทรหาผู้หญิงคนไหนแล้วไม่รับ ไม่เคยส่งข้อความหาใครแล้วไม่ตอบ ซึ่งมายมันทำกับผมทุกอย่าง ไม่รับ ไม่ตอบ ไม่อ่าน เป็นคนเดียวที่ดื้อด้านกับผมได้ เป็นคนเดียวที่ผมเอาไม่อยู่ ควบคุมไม่ได้ เธอโคตรดื้อ!

.