bad guy ?my candy หวานใจนายบอดี้การ์ด

ณ สนามบินสุวรรณภูมิ แคนดี้ หญิงสาวร่างบางสูงเพียงแค่ 160 เซนติเมตรลากกระเป๋าเดินทางออกมายังประตูทางออก แต่แล้วก็ต้องไปสะดุดตากับผู้ชายคนหนึ่ง ที่ทำท่าค้นกระเป๋าอย่างรีบร้อน  "คุณผู้ชายคะ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า" หญิงสาวเดินเข้าไปถามด้วยความหวังดี "อย่ามายุ่ง!!!" ชายคนนั้นหันมาตอบแบบปัดๆ ก่อนที่จะหันกลับไปค้นกระเป๋าเช่นเดิม   ตุบ!! แล้วของบางสิ่งบางอย่างก็ตกลงมามันคือกระเป๋าสตางค์ หญิงสาวก้มลงเก็บด้วยสัญชาตญาณของพลเมืองดี แต่แล้วก็ต้องเอะใจเพราะบัตรที่อยู่ในกระเป๋ากับเจ้าของที่ค้นกระเป๋าอยู่นั้นคนละคนกัน "อย่าบอกนะว่าขโมยคนอื่นมา" แคนดี้ชูกระเป๋าใบนั้นขึ้นมาพร้อมกับชี้หน้า ทันใดนั้นผู้ชายคนนั้นก็รีบออกวิ่งหนี แต่ช้าไปหญิงสาวยื่นขาไปสกัดจนชายคนนั้นล้มลงไปนอนกลิ้งอยู่บนพื้น "จำไว้ ถ้าแกยังทำอย่างนี้อีกฉันจะแจ้งตำรวจ" แคนดี้ก้มลงกระชากกระเป๋าเป้ที่อยู่ในมือของไอ้หัวขโมย แล้วหันหลังออกเดินไปยังป้อมตำรวจ แต่ก่อนจะถึงเธอกลับไปสะดุดตากับผู้ชายคนหนึ่ง ' โอ้แม่เจ้า!! .... หล่อมั๊ก!! (-,,-) ผิวขาวดุจหนุ่มเจ้าสำอาง ใบหล่อหน้าคมสัน ปากบางสวยรูปกระจับ แต่หน้าคุ้นๆไปไหมอ่ะ .... อ๋อ!! .... '  หญิงสาวยืนพยักหน้าหงึกๆ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าใบหน้าผู้ชายคนนั้นคือหน้าคนที่อยู่ในกระเป๋าสตางค์ แต่ตัวจริงหล่อมากเล่นซะจำแทบจะไม่ได้เลย "คุณคะ นี้กระเป๋าสตางค์ของคุณหรือป่าว" แคนดี้ เดินเข้าไปหาผู้ชายคนนั้นพร้อมกับยื่นกระเป๋าให้ "ไม่ใช่แค่กระเป๋าสตางค์ ทั้งกระเป๋านั้นก็ของฉัน" ผู้ชายคนนั้นชี้ไปยังกระเป๋าเป้ใบใหญ่สีดำ "อ๋อ... " ด้วยความหล่อราวกับเทพบุตร ทำให้แคนดี้รู้สึกเหมือนกันอยู่ในภวังค์ แต่แล้วตื่นขึ้นมาเมื่อสบกับสายตาของเขา แล้วมือนั้นก็ค่อยๆยื่นกระเป๋าเป้ให้แก่เขา "สาวน้อย เธอกล้าดียังไงมาเตะฉัน" ไอ้หัวขโมยวิ่งตามหลังมาพร้อมกับร้องตะโกนด่าเธอ "แล้วแกกล้าดียังไงมาขโมยกระเป๋าคนอื่นห๊ะ!!" แคนดี้หันกลับไปตะโกนด่าคืน ก่อนที่จะก้าวออกเดินตรงไปยังไอ้โจรนั่น ผู้ชายเจ้าของกระเป๋าดึงแขนของเธอไว้ แต่เธอไม่สนใจสะบัดมือนั้นทิ้ง แล้วก้าวเดินเข้าไปหาไอ้หัวขโมย ชายหัวขโมยยกกำปั้นขึ้นมาหมายจะชกหน้าหญิงสาว แต่เธอก้มลงหลบหมัดนั้นได้ก่อนที่จะเหวี่ยงเท้าเตะไปที่เป้ากางเกง จนชายหัวขโมยล้มลงไปนอนดิ้นอยู่กับพื้นอีกครั้ง "ปะ! .. เรารีบหนีกันเถอะคุณ" แคนดี้จับข้อมือของชายหนุ่มแล้วรีบออกวิ่งทันที   ณ ประตูทางออก "เฮ้อออ!! ... คงไม่ตามมาแล้วมั้ง" แคนดี้ถอนหายใจออกมาเพราะความเหนื่อยจากการวิ่ง "ขอบใจ" ผู้ชายคนนั้นเอ่ยออกมาอย่างเรียบๆ และยังคงมีสีหน้าตายด้านอยู่เช่นเดิม "ไม่เป็นไร ลองเช็คดูสิ มีอะไรหายหรือป่าว จะได้แจ้งความ" ผู้ชายคนนั้นยืนนิ่งอยู่ครู่ ก่อนจะเปิดกระเป๋าสตางค์หยิบธนบัตรสีเทาออกมาสามใบแล้วยื่นให้ "สินน้ำใจ" "ไม่อ่ะ ไม่เป็นไรหรอก" แคนดี้พูดยิ้มๆ แล้วดันมือของเขาออกไปให้ห่างจากตัวเธอ "ไม่ได้ ฉันไม่ชอบติดค้างใคร" ผู้ชายคนนั้นจับข้อมือแล้วยัดเงินใส่มือก่อนที่จะกำมือเธอไว้แน่น "ดูปากฉันนะ ... ไม่! .. เอา!" แคนดี้สะบัดมือของเขาแล้วยัดเงินเข้ากระเป๋ากางเกงของชายหนุ่ม "ก็ได้ งั้นฉันเลี้ยงกาแฟ แล้วอย่าปฏิเสธนะ" "o.k" แล้วชายผู้นั้นก็ออกเดินนำหน้า เธอลากกระเป๋าเดินทางตามหลังไปอย่างไม่เกี่ยงงอน เขาลอบชำเลืองมองเธออยู่แว็บหนึ่ง แล้วก็ต้องกระตุกยิ้มเพราะกระเป๋า เสื้อผ้า หน้าผมแลดูเป็นลูกคุณหนู ' มิหน้าเธอถึงไม่เอาเงิน ... บ้านคงรวยอยู่แล้ว งั้นร้านกาแฟจะเอาแบบพื้นๆไม่ได้ starbucks ก็แล้วกัน '   ณ starbucks "รับอะไรดีคะ" "เอาาา ... เอสเพรสโซเย็น 2 ช็อต น้ำแข็งครึ่งแก้วค่ะ" แคนดี้เอ่ยสั่งออกไปอย่างอารมณ์ดี ปกติเธอกินร้านไหนก็ได้ แต่starbucksเป็นร้านโปรดเพราะมาตรฐานการชงคงที่ ไม่ต้องกังวนว่าร้านไหนจะทำหวานเกินหรือเปรี้ยวลิ้น "ปกติเธอกินแบบนี้หรอ? บังเอิญจัง!" เขาหันมาถาม แล้วคำตอบนั้นก็คือการพยักหน้างึกๆ ของหญิงสาว "แล้วคุณจะรับอะไรดีคะ" แคชเชียร์หันมาถามเขาอีกคน "เอาเหมือนกันครับ" "คะ! ทั้งหมด 280 บาท คุณชื่ออะไรคะ" พนักงานแคชเชียร์หันมาถามเขายิ้มๆ "เอาชื่อเธอก็ได้" เขาหันมาชี้ไปที่ฉัน "อ้าว! .. คุณเป็นคนจ่ายเงิน ก็ต้องชื่อคุณสิ!" แคนดี้ตอบ "ชื่อเธอนั่นแหละ" "... ก็ได้ แคนดี้คะ"  เวลาผ่านไปไม่นานเพียงแค่สิบนาที กาแฟทั้งสองแก้วก็เสร็จเรียบร้อย แคนดี้ลุกขึ้นเดินตรงไปหยิบแต่ก่อนที่จะส่งอีกแก้วให้ผู้ชายคนนั้น เขาก็เอ่ยขึ้น "ฉันชื่อ ... ' ซี หยาง ' ยินดีที่ได้รู้จัก" ซีหยางหันมาเอ่ยพูดพร้อมกับยื่นนามบัตรให้หญิงสาว "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันชื่อ ' แคนดี้ ' แล้วนี่...." แคนดี้เอื้อมมือไปหยิบนามบัตรนั้นขึ้นมาดู "เพื่อเป็นการตอบแทนครั้งหน้า หากมีปัญหาอะไรติดต่อฉันมาได้" เมื่อพูดจบซีหยางก็ออกเดินทันที "เดี๋ยวก่อน!! " แคนดี้ร้องเรียกขึ้น "เอานามบัตรคุณกลับไปเหอะ" หญิงสาวรีบวิ่งตามไปแล้วยื่นนามบัตรคืน "ไม่ต้องการ?" ซีหยางเอียงน่าถาม "ไม่ใช่ แต่ฉันจะขอคุณตอนนี้เลยต่างหาก" แคนดี้เอ่ยด้วยรอยยิ้ม "ว่ามาสิ" ซีหยางหันกลับมายืนกอดอด "เอิ่มม!! .. คำขอของฉันไม่ทำให้คุณลำบากหรอกนะ ไม่สิ!! คุณช่วยเป็นจินนี่ประทานพรให้ฉันสัก 3 ข้อได้ไหม" หญิงสาวรีบเดินเข้าไปใกล้ประสานมือทั้งสองเข้ากันแล้วยกขึ้นสูงประมาณอก