bc

บอดี้การ์ดสุดที่รัก

book_age18+
278
FOLLOW
4.4K
READ
contract marriage
family
HE
brave
drama
sweet
bxg
lighthearted
kicking
city
office/work place
childhood crush
love at the first sight
bodyguard
like
intro-logo
Blurb

***เรื่องบอดี้การ์ดสุดที่รัก เป็นเรื่องราวที่สมมติขึ้น ตัวละคร เหตุการณ์ ไม่ได้มีอยู่จริง***

ดาริน แอชตัน นักข่าวสาวลูกครึ่งไทย-แคนาดา ตัดสินใจบินลัดฟ้าไปใช้ชีวิตในดินแดนเมเปิล ด้วยความหวังว่าจะได้พบบิดาผู้ให้กำเนิดสักครั้งหลังจากสูญเสียมารดาไป เพียงคืนแรกที่ได้เหยียบแผ่นดินแคนาดา ก็เกือบจะโดนข่มขืน ความเข้าใจผิดที่ทำให้ใจหายใจคว่ำ เพราะคนที่คิดว่าเป็นผู้บุกรุกจะเข้ามาข่มขืนนั้น กลับกลายเป็นเจ้าของคอนโด

ราล์ฟ มาร์คัส บอดี้การ์ดหนุ่มชาวแคนาดา อดีตนักกีฬายิงปืนทีมชาติระดับโอลิมปิค รูปหล่อราวกับพระเอกภาพยนตร์จนได้รับโหวตจากบรรดานักข่าวสาวๆ ว่าเป็นชายหนุ่มที่อยากออกเดทด้วยมากที่สุด แต่เขาไม่เคยสนใจสาวใด ราวกับว่ารอคอยอะไรสักอย่างโดยที่ตัวเองก็หาคำตอบไม่ได้ แล้วคำตอบก็พุ่งเข้าหาอย่างจัง เมื่อจู่ๆ สาวผมดำมาอยู่ในห้องพักแขก เจอเขาก็เอาแต่ร้องกรี๊ดๆ นี่เธอเป็นผู้บุกรุกแล้วยังทำร้ายร่างกายเจ้าของคอนโดอีกหรือ

แต่คลื่นหัวใจที่จูนตรงกัน ก่อให้เกิดความรู้สึกดีๆ กับทั้งสอง เมื่อต้นรักเริ่มชูช่อผลิดอก กลับถูกผู้มีอำนาจทำให้หัวใจสองดวงต้องอยู่คนละฝ่าย อุปสรรคที่เกิดขึ้นจะตัดต้นรักจนขาดสะบั้น หรือดอกรักจะเบ่งบานท่ามกลางกระสุนปืน มาช่วยกันลุ้นและเป็นกำลังใจให้กับพวกเขา ว่าจะฝ่าฝันผ่านพ้นไปได้อย่างไร...ใน...บอดี้การ์ดสุดที่รัก

***ดำเนินเรื่องใน แคนาดา*** พระเอกตัวติดกับนางเอกตลอด

เมื่อผลการยื่นขอเป็นพลเมืองประเทศแคนาดาของดารินผ่าน เธอก็สมัครงานกับสำนักข่าวที่นั่นผ่านอินเทอร์เน็ต และหาที่พักจนพบคอนโดให้เช่า เพราะคนประกาศต้องการคนมาสอนภาษาไทย ซึ่งก็คือลีแอนน์น้องสาวของราล์ฟ วันที่เดินทางถึงแคนาดาเป็นวันที่น้องสาวราล์ฟไม่อยู่ ราล์ฟกลับคอนโดฯตอนดึก และแปลกใจที่มีคนในห้องพักแขก กว่าจะคุยกันเข้าใจก็เล่นเอาเหนื่อย เพราะเธอคิดว่าผู้บุกรุกจะถูกข่มขืน ส่วนเขาตอนแรกคิดว่าขโมย แต่พอเห็นว่าเป็นผู้หญิงก็รู้สึกงง จนตอนเช้าจึงโทรถามน้องสาว ทั้งสองต่างก็อยู่กับคนแปลกหน้า แต่ราล์ฟกลับดูแลดารินดีมาก ซ้ำยังพาไปสำนักข่าวที่เธอต้องมาทำงานอีก

ต่อจากนี้ดารินก็เข้าไปทำงานในสำนักข่าวที่มีปัญหากับเลขาของรมต.เฮเลน่า เพราะขุดคุ้ยเรื่องทุจริต และราล์ฟเป็นบอดี้การ์ดให้เฮเลน่า ซึ่งเธอพอใจราล์ฟอยู่มาก พอมีดารินเข้ามาก็เริ่มไม่พอใจ ซึ่งราล์ฟกับดารินก็เกิดชอบกัน แล้วเลขาก็ตามเก็บทั้งเจ้าของสำนักข่าว บก. และแม้กระทั่งดาริน โดยที่ทุกคนต่างเข้าใจไปว่าเป็นฝีมือของเฮเลน่า ราล์ฟไม่สนใจหน้าที่บอดี้การ์ดให้เฮเลน่า เขาพาดารินหนีการถูกตามเก็บ และกลายมาเป็นบอดี้การ์ดให้ ซึ่งตลอดทางที่หนีก็ต้องปลอมตัวและคอยหลบคนที่คอยตามฆ่า ระหว่างหนีก็ให้เพื่อนช่วยสืบว่าความจริง ใครเป็นคนต้องการเอาชีวิตดาริน ทั้งสองหนีไปบนเกาะไปเจอพวกก่อการร้าย และทำให้ราล์ฟกับเพื่อนทำลายพวกก่อการร้ายได้ ระหว่างการตามสืบก็มีคนเสียชีวิตเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เฮเลน่าถูกเพ็งเล็งว่าอยู่เบื้องหลังการสั่งเก็บนักข่าว ขณะที่ดารินหนีไปจนได้พบพ่อโดยบังเอิญ และเป็นจังหวะที่จับคนร้ายตัวจริงได้ก็คือเกรแฮมเลขาของเฮเลน่า เขารักเฮเลน่าจึงทำทุกอย่างเพราะเจ็บแค้นแทนนาย เขาเสียใจมากที่เฮเลน่าไม่เคยสนใจ ทั้งที่ทุ่มเททำงาน แต่เฮเลน่าไม่ได้ต้องการแบบนี้ เธอไม่เคยสั่งไม่ว่าเรื่องทุจริตหรือเรื่องสั่งมือปืนไปเก็บคนที่ขุดคุ้ยอดีตของเธอ การวางแผนจับกุมคนร้ายของราล์ฟที่ร่วมมือกับทางการ ทำให้เขาถูกยิง แต่ดารินไม่รู้ว่าเขาใส่เสื้อกันกระสุน ถึงกระนั้นก็ทำให้กระดูกหัก ไม่มีใครบอกดาริน เพราะราล์ฟถูกนำไปรักษาตัวที่เซฟเฮาส์ของหน่วยลับ ดารินเสียใจมากคิดว่าราล์ฟเสียชีวิต เธอไปอยู่กับพ่อและภรรยาของพ่อ วันหนึ่งเฮเลน่าก็มาหาดารินและขอโทษเธอแทนเกรแฮมที่ทำให้พวกเธอเกือบเอาชีวิตไม่รอด ดารินเข้าใจและมองเห็นเฮเลน่าเมื่อไม่ได้อยู่ในตำแหน่งหน้าที่ เธอก็เป็นแค่สาวใหญ่ธรรมดา จนกระทั่งราล์ฟหายดี เขาก็ปลอมเป็นคนขับแท็กซี่ ดารินเรียกรถไปเที่ยวน้ำตกไนแองการ่า เธอแปลกใจที่คนขับพูดอะไรแปลก ๆ แต่ก็ไม่ได้สนใจ จนกระทั่งลงเดินเที่ยว เขายังตามมาเที่ยว สุดท้ายเธอก็จับได้ว่าเขาคือราล์ฟ ดารินดีใจมาก ทั้งสองปรับความเข้าใจ และสัญญาว่าจะแต่งงานกัน

chap-preview
Free preview
1.บทนำ/1
เรือเฟอร์รี่ลำใหญ่จอดเทียบท่าทางฝั่งตะวันตกของเกาะสมุย นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติพากันเดินขึ้นจากเรือ เจ้าของใบหน้าคมเรียวขาวสะอาด เดินทอดน่องไปตามถนนเลียบชายหาด ดวงตาสีเทาเก็บบรรยากาศร้านอาหารทะเล ร้านขายของที่ระลึก เขาได้ยินเสียงไกด์บอกนักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่ที่เดินตามมาด้านหลังว่า หาดหน้าทอนที่กำลังเดินกันอยู่นี้ เป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการ และแหล่งช้อปปิ้ง... หนุ่มชาวตะวันตกซึ่งเดินทางมาจากอีกซีกโลกหนึ่ง ละความสนใจจากเสียงไกด์ แล้วเดินตรงไปจุดซึ่งมีรถบริการ เขาเหมารถว่าจ้างให้ไปส่งที่โรงแรมชื่อดังของหาดละไม ซึ่งเป็นหาดที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ รถวิ่งไปตามเส้นทาง ลมทะเลปะทะใบหน้าขาว ผมรองทรงยาวสีน้ำตาลปลิวไปตามแรงลม ริมฝีปากยิ้มกว้างสูดอากาศสดชื่นเข้าเต็มปอด ครั้นมาถึงที่หมายและลงจากรถก็เดินตรงเข้าไปยังส่วนต้อนรับของโรงแรม แล้วแจ้งชื่อสกุลที่จองห้องพักไว้ตรงเคาน์เตอร์ “มิสเตอร์เคอร์ติส แอชตัน” ใบหน้าสวยจิ้มลิ้มเจ้าของดวงตากลมโตเงยหน้าขึ้นยิ้มให้ลูกค้าชาวต่างชาติ “กรุณารอสักครู่ค่ะ” เสียงหวานใสสำเนียงภาษาอังกฤษชัดเจน ทำให้เจ้าของเสียงทุ้มหันกลับมามอง ดวงตาสีเทามองรอยยิ้มของพนักงานต้อนรับสาวไทยเพลินจนเธอส่งกุญแจให้แล้ว เขาก็ยังมองค้างไม่รับกุญแจ “คุณคะ กุญแจค่ะ” เธอเรียกอีกครั้ง พร้อมๆ กับพนักงานชายเดินเข้ามาช่วยยกกระเป๋า แม้ไม่ใช่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ แต่เขาก็ส่งกุญแจให้แล้วบอกกับคนยกกระเป๋าว่า “รอเดี๋ยวนะ” เคอร์ติสพูดจบ ก็หันไปหาใบหน้าสวยของคนที่ส่งกุญแจ “ขอโทษนะครับ คุณชื่ออะไร” สิ้นเสียงของชายหนุ่ม เพื่อนของหญิงสาวที่นั่งอยู่ในเคาน์เตอร์เดียวกันก็ส่งเสียงแซวเป็นภาษาไทย “โดนฝรั่งจีบแน่ ยัยดาว” “พูดอะไรบ้าๆ เกิดเขาฟังภาษาไทยออก” คนที่ถูกเพื่อนแซวปรามเบาๆ “ดลยาค่ะ” หันกลับมาตอบมิสเตอร์เคอร์ติสพร้อมส่งยิ้มหวาน “ดนลายา” เจ้าของใบหน้าคมสันทวนชื่อให้เธอฟัง หญิงสาวแค่ยิ้มตอบ “โอว...ชื่อสาวไทยเรียกยากจัง หวังว่าจะได้พบคุณอีกนะครับ” เสียงภาษาอังกฤษบ่นออกมา แล้วเขาก็พาร่างกายสูงใหญ่เดินตามพนักงานขนกระเป๋าไปห้องพักที่ตนเองจองไว้ เช้าวันต่อมา วันรุ่งขึ้นดลยาตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เธอมาเดินออกกำลังกายที่ชายหาด เสร็จแล้วก็มานั่งที่โขดหินชมพระอาทิตย์ขึ้นเหมือนทุกวัน ภาพวงกลมดวงใหญ่สีส้มจัดจนเกือบแดงปริ่มขึ้นจากขอบน้ำทะเล แม้ภาพนี้จะเห็นมาหลายปี แต่เธอเชื่อว่าในแต่ละวันความสวยไม่มีวันซ้ำแบบเดิม “สวัสดีตอนเช้าครับ” เสียงห้าวดังขึ้นด้านหลัง ทำให้ร่างเล็กสะดุ้งหันกลับมามอง “สวัสดีตอนเช้าค่ะ” เธอทักกลับตามมารยาท “ขอนั่งดูดวงอาทิตย์ขึ้นด้วยคนนะครับ” พูดพลางนั่งลงข้างหญิงสาว “อุ๊ย!” ดลยาอุทานเมื่อถูกเบียดจนชิด แล้วเธอก็รีบขยับออกห่าง “ขอโทษครับ” “คุณเป็นคนที่นี่หรือ” เคอร์ติสเอ่ยถามหลังจากนั่งมองหญิงสาวอยู่นาน “เปล่าค่ะ ฉันมาจากกรุงเทพ แล้วคุณล่ะคะมาจากที่ไหน” หันมามองคู่สนทนาเพียงเล็กน้อย แล้วมองไปที่ทะเลเหมือนเดิม “ผมมาจากแคนาดา เอิ่ม...ผมเป็นวิศวกรครับ” “ค่ะ” ตอบสั้นๆ เห็นว่าหญิงสาวไม่คุยต่อ จึงถามขึ้นอีก “คุณทำงานที่นี่นานรึยังครับ” “ประมาณสี่ปีค่ะ จบปริญญาตรีฉันทำงานที่กรุงเทพได้ไม่กี่เดือน ก็ได้งานที่เกาะสมุยนี่” ทั้งสองเริ่มพูดคุยกันถูกคอ หนุ่มแคนาดาพยายามพูดถึงเรื่องตนเอง เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าอยากรู้จักเธอมากกว่านี้ ในที่สุดเขาก็หาทางใกล้ชิดด้วยการขอให้สาวไทยพาไปเที่ยว ความสุภาพของเคอร์ติสทำให้ดลยาตัดสินใจตอบตกลง โดยนัดพาเขาไปเที่ยวในวันหยุดของเธอ ชายหนุ่มขอร้องให้เธอรับค่าจ้างในการพาเที่ยวด้วยทุกครั้ง หญิงสาวยอมรับเงินค่าจ้างพร้อมทั้งขอเอาเพื่อนผู้ชายซึ่งมีรถยนต์เป็นผู้พาเที่ยว เวลาผ่านไปร่วมเดือน ทั้งสองไปเที่ยวด้วยกันทุกวันหยุดของดลยา โดยมีเพื่อนของเธอขับไป ตามโปรแกรมที่วางไว้ ความอ่อนหวานของสาวไทยสร้างความประทับใจให้กับเคอร์ติส ดลยาเองก็รู้สึกสนิทใจเพราะความสุภาพของเขา ความใกล้ชิดที่ได้พบเจอกันบ่อยครั้ง ทำให้ความสัมพันธ์เริ่มพัฒนาจากความสนิทสนมเติบโตเป็นความรัก โดยเฉพาะฝ่ายชายหลงรักหญิงสาวอย่างจริงจัง และหลังจากผ่านเวลาหนึ่งเดือนไป ในระหว่างที่สาวไทยพาหนุ่มแคนาดาไปเที่ยว เจ้าของใบหน้าคมเรียวก็เอ่ยขึ้น “ผมอยากไปพบพ่อกับแม่คุณได้หรือเปล่า” น้ำเสียงจริงจังของเคอร์ติสทำให้ดลยาเงยหน้ามอง พอสบดวงตาก็ต้องรีบก้มหลบ เพราะคำถามของเขากระทบใจเธอจนไม่อยากเงยหน้าสบตา “ทำไมคะ” หญิงสาวถามกลับ “ผมชอบคุณนะ ดอลลี่ อยากจะไปขออนุญาตพ่อแม่ของคุณ พาคุณกลับไปแคนาดาด้วยกัน” เวลาหนึ่งเดือนสั้นๆ อาจจะเร็วไปสำหรับเด็กหนุ่ม แต่เขาวัยสามสิบห้าปีไม่ได้พอใจเพียงฉาบฉวย เคอร์ติสมั่นใจว่าเธอคือรักแรกพบ “ฉันเป็นเด็กกำพร้าค่ะ” สูดหายใจลึกก่อนจะตอบ “ผมขอโทษ” เอ่ยเสียงเศร้า แล้วจ้องมองใบหน้าหวานด้วยความเห็นใจ “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันชินกับการอยู่คนเดียวมานานแล้ว” เงยหน้าจากจานอาหารยิ้มกว้าง

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

แม่หมอแห่งซูโจว

read
7.5K
bc

เชลยรักท่านอ๋องอำมหิต

read
17.0K
bc

คุณหนูสิบเจ็ดตระกูลเจียง

read
10.6K
bc

พันธะร้าย..ดวงใจรัก

read
2.1K
bc

วิญญาณตามรัก

read
1K
bc

รักต้นฉบับ(ไม่ลับ)แม่มดมนตรา

read
1K
bc

หยุดหัวใจไม่รักดี

read
4.4K

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook