CHAPTER: 22

1613 Words

“Saan ba tayo pupunta?” Tanong ko sa aking asawa habang nagmamaneho ito. “Just relaxed, may surprised ako sayo.” Kumindat pa ito sa akin, sabay kabig ng aking ulo at hinalikan pa ako sa noo. Hindi ko na ito ginulo at manahimik na lang ako habang lulan kami ng sasakyan. Pero habang umaandar ang kotse, napansin ko, papunta sa bahay ko ang tinatahak naming daan. Lumingon ako sa aking asawa gamit ang mukha na nagtataka at nagtatanong. Huminto kasi kami sa harapan ng hospital. “Pwede ba wag mo ako pakabahin? Sino ang na hospital?” Tanong ko na naman dito. Hindi ito umimik. Mula sa kabilang kalsada, itinuro niya ang kotse na kulay itim na hinahatak ng towing truck. Nagtataka man, di na ako nag tanong pang muli, dahil wala akong makuha na sagot. Dahil kanina pa ngiti lang ang tanging sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD