NAHAGIP NG MGA MATA NI Amari si Alejandra na nakatayo sa labas ng kwarto nito. Nanlaki pa ang mga mata ng huli at tinangka pang magtago. Natawa siya sa ginawa ng kaibigan kaya agad na lumayo si Samael. Nagtatanong ang mga mata nito.
“Alejandra, ven,” tawag niya.
Hindi na ito nangiming lumapit. Diretso itong kumuha ng plato at kutsara.
“Good morning,” sabay na bati nila ni Samael. Nagtinginan pa sila at tumawa ng mahina.
“Good morning din,” si Ale. “Nagkausap na pala kayo.”
Tumango siya. “Ubusin mo na iyan. Wala nang kakain,” bilin niya.
“Bilisan mo, patapos na itong hugasin ko,” sabi ni Samael kay Ale at itinuloy ang paghuhugas ng mga plato.
Bumusangot si Ale. “Wait lang! Ang tagal niyo kasing nagdrama rito, eh. Kanina pa ako naiinip, nakatayo, at nagugutom,” reklamo nito.
“Pase
