บทที่ 30 เป็นแม่ของลูกฉัน
“แล้วเรื่องพ่อของฉัน นายส่งคนช่วยตามหาหรือยัง”
แคลร์เปิดปากถามทันทีที่อองรีกินอาหารฝีมือเธอจนหมด หญิงสาวเป็นห่วงบิดา ถึงแม้เขาจะไม่ใช่พ่อที่ดีนัก แต่สายสัมพันธ์ทางสายเลือดก็ทำให้เธอตัดขาดอีกฝ่ายไม่ได้
“ส่งแล้ว เดี๋ยวคงได้เรื่อง”
“จริงเหรอ ขอบใจมากนะ”
คนตัวเล็กก้มลงมาหอมแก้มเขาฟอดใหญ่เป็นการขอบคุณ หากโจ
กลับมาอย่างปลอดภัย เธอจะเอาเงินเก็บที่ซ่อนไว้สำหรับหนีกลับไปยังเขตปกครองตนเองมาให้บิดาก่อน เงินนั้นตราบใดที่เธอยังไม่ตายก็สามารถหาใหม่ได้เสมอ แต่ชีวิตของพ่อนี่สิ...
“ขนาดตอนเป็นลูก เธอยังดีแสนดีทั้งที่พ่อทำร้ายแบบนั้น นี่ถ้าได้เป็นแม่คน เธอคงจะเป็นแม่ที่ใจดีและประเสริฐมากเลยสินะ”
“พูดเกินไปแล้ว อย่างฉันจะไปเป็นแม่ของลูกใครได้”
แคลร์พูดอย่างเจียมตัว การแต่งงานมีครอบครัวแสนอบอุ่นเป็นความใฝ่ฝันของลูกผู้หญิงก็จริง แต่มันห่างไกลจากชีวิตของเธอไปหลายขุมเลย
“
