บทที่ 29 โจ๊กเกอร์
แคลร์ออกมาซูเปอร์มาร์เก็ตเองแต่เช้า เพื่อจะหาซื้ออะไรเข้าไปแช่ตู้เย็นที่บ้านอองรีบ้าง เธอหยิบของหลายอย่างใส่ในรถเข็นซึ่งต่างจากเมื่อก่อนที่จะซื้ออะไรแต่ละครั้งเป็นต้องคิดแล้วคิดอีก ส่วนครั้งนี้ไม่จำเป็นต้องคิดอะไร เพราะว่าเธอได้เงินจากเขามาต่างหาก คนอย่างนั้นนอกจากซื้อเบียร์กับเหล้าแล้ว ก็หาของมีประโยชน์อื่นเข้าบ้านไม่เป็นทั้งนั้น
“แคลร์!”
“อ้าว เจ มาได้ไง แล้วมาทำอะไรแถวนี้”
เธอเอ่ยทักทายเขาอย่างยิ้มแย้มสดใสเหมือนเคย วันนี้เป็นวันหยุดของเธอก็จริง แต่ไม่ใช่วันหยุดของเขา การมาเจอกันที่นี่จึงน่าแปลกใจมาก
รังของอองรีกับร้านอาหารมันคนละฟากกันเลยนะ เขามาแถวนี้ได้อย่างไรกัน
“ผมลาหยุดน่ะ ที่บ้านมีปัญหานิดหน่อย”
“งะ...งั้นเหรอ ถ้ามีอะไรให้ฉันช่วย บอกได้เลย ฉันยินดี”
มือเล็กแตะเข้าที่ต้นแขนของอีกฝ่าย ด้วยความเป็นห่วงตามประสามิตรภาพ ทุกครั้งที่เห็นเจ เธอจะอดนึกถึงตนเองไม่ไ
