บทที่ 33 เจค็อป 2
กลิ่นอับชื้นและอากาศที่หนาวเย็นปลุกให้แคลร์ตื่นขึ้นมาหลังจากสลบไปนานหลายชั่วโมง ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบ ๆ สถานที่แห่งนี้ไม่คุ้นชินเลยแม้แต่น้อย หากแต่เสียงคลื่นเบา ๆ ทำให้พอเดาได้ว่าเธอคงจะอยู่ภายในโกดังร้างที่ไหนสักแห่งในท่าเรือ
มันเรื่องอะไรกัน จำได้ว่าเธอตั้งใจจะเอาเงินมาช่วยพ่อ เพื่อออกไปจากพวกเจ้าหนี้ แล้วจู่ ๆ ทุกอย่างก็ดับวูบไป
"อีนังลูกโง่ ตื่นสักที รู้ทั้งรู้ว่าต้องมาเจอพวกเจ้าหนี้ของฉัน แล้วทำไมถึงยังกล้ามาคนเดียว! แกนี่โง่ซ้ำโง่ซ้อนจริง ๆ"
โจซึ่งถูกจับมัดมือมัดเท้าเอาไว้อยู่ข้าง ๆ กัน ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงโมโห แคลร์ที่จำได้ว่าเป็นเสียงของพ่อ เธอหันไปมองด้วยความดีใจ
"พ่อ พ่อจ๊ะ พ่อสบายดีใช่มั้ย พ่อเป็นยังไงบ้าง"
"ฉันถามว่าทำไมแกถึงมาคนเดียว ไอ้ที่อยู่ในหัวมันคือสมองแน่หรือเปล่า แกคิดว่าจะเดินเอาเงินมาให้ฉันเฉย ๆ แล้วเดินออกไปจากไอ้พวกนี้ได้อย่างนั้นหรือ!"
ค
