Nahampas ko siya sa balikat na ikinagulat niya. “Lumabas ka ng kotse na nakalabas iyang alaga mo?” pinanlakihan ko siya ng mata.
Lumilinga siya sa paligid at ibinalik ulit ang tingin sa akin saka tumango. “Oo? Madilim naman sa parteng ito at walang tao. Puwede nga tayo umisa rito kaso mas maganda kung sa kama para mas komportable ka.” Nakangising sagot niya.
Wow, how genuine para i-consider pang sa kama dapat kami na parang hindi niya ako tinusok-tusok kanina sa daan, bwesit!
“Hindi ka naman siguro maglalakad sa mall na nakalabas iyan ‘no?” kahit anong pigil ko sa sarili na huwag tumingin doon, napapatingin pa rin ako, asar!
“Hindi mo naman siguro gugustuhin na irampa ko ‘to sa madlang people ‘di ba?” umismid ako nang hawakan niya ako sa aking panga. Bago pa niya ako mahalikan, tinamp
