gerçekle hayal
1378 Words
Yaman
Nedim'in sabah gönderdiği maili inceliyordu, yapicaklari dev bir yatırım için önün onayı gerekliydi... büyük bir ciddiyetle işe dalmıştı ki adamlardan biri kapıyı çalmadan içeriye daldı, yaman ayağa kalktı tam azarlicakken adam nefes nefese kalmış bir şekilde lafa girdi.
Koruma:" efendim, Ali Baran bey derhal sizi çağırmami emretti, çok acil bir durum varmış."
Yaman Hemen ceketini aldı ve hızlı adımlarla binadan çıkarken adama " nerde?" diye sordu.
Koruma:" içerde, çalışma odasında sizi bekliyorlar."
Yaman durdu, şu ana kadar konağın içine hiç girmemişti, yani korumalarin hiç birisinin evin içine girmeye izni yoktu.
Bu iş anlaşmasında yazılı bir kuraldi, o yüzden adama döndü ve " emin misin?" diye sordu.
Koruma:" evet efendim, bizzat kendileri emr etti."
Yaman durumun ciddiyetinin farkına vardı, çünkü Ali Baran kerimoğlu kuralları ihlal edicek bir adam değildi, hele kendi kurallarini... Asla....
Içeri girdi, hizmetçiler den biri ona yolu göstermek için kapıda bekliyordu...
Hizmetçi bir kapının önünde durdu ve " burası." Dedi.
Odaya yaklaştıkça bir ağlama sesi duyuluyordu, kapıyı çaldı ve içeri girdi....
Ama....gördüğü manzara karşısında dondu kaldı...
Ömür boyu nefret ettiği, yıkılması için gün saydığı adam.... Bir zavallı gibi yere çökmüş, sanki boğuluyormuş gibi kıpkırmızı olmuştu ....
Belli ki bir kalp krizinin eşiğindeydi...
Odada iki kadın daha vardı, kadınlardan biri hüngür hüngür ağlarken, diğeri Ali Baran in ilacını içirmiş, daha iyi nefes alması için gömleğinin önünü açmıştı...
Biraz sonra adam daha iyi gözüküyordu...
Bütün bunlar olurken sadece kapı önünde durmuş ve olanları izliyordu...
Ali Baran kendine geldikten sonra yanındaki kadının yardımıyla ayağa kalktı ve koltuğa oturdu, diğer kadın hala hiç durmadan ağlıyordu...
Ali Baran:" yaklaş yaman."
Konuştuğunda hala zorlandığı belli oluyordu.
Koltuğa doğru ilerledi, yaklaştığında Ali Baran o anki tüm gücüyle elini tuttu...
Yaman'ın tüm vücudu kaskatı kesildi... Normalde birinin ona dokunmasın dan hiç hoşlanmazdi.... Hele bu kişi Ali Baran kerimoğluysa.... Asla....
Ali Baran:" şimdi... Sana bir görev vericem ... Bütün işlerini birakicaksin ve en kısa zamanda bu görevi yerine getireceksin.... Eğer 24saat zarfında bu işi çozemezsen karşılığında canını alırım."
Gözlerine bakiyordu adam, herzaman ki gibi sert ve acimasiz olmaya çalışıyordu ... Ama yaman gördü... Gözlerindeki o çaresizliği gördü .... Sanki ona bunu yapması için yalvarıyordu gözleriyle...
Çok şaşkındı... Böyle bir adamı ne bu hale getire bilirdi ki!
Ali Baran:" bir kız var ...... Bu evin bir parçası ..... Kayıp .... Ama ö şimdiye kadar bu evden dışarı adımını bile atmadı...... En kısa zamanda bulacaksın........ Buraya getireceksin onu........ Anladın mı?"
Sonrada eliyle odanın bir koşesinde sessiz sessiz ağlayan kadını gösterdi,
Ali Baran:" gerekli tüm detayları nadire hanim sana soylicek."
Başını salladı ve yaşlı kadına döndü.
Yaman:" tam olarak ne olduğunu bana anlatın, en ufak detayları bile bilmek istiyorum, tam olarak ne gördünüz? "
Nadire hanim:" ben..... ben hiçbir şey görmedim.... Biz......biz akşam birlikte uyuduk.... her zaman ki gibi.... ama sabah kalktığımda ö yanımda yoktu ...... Ben ne olduğunu bilmiyorum."
Ağlayarak söylüyordu tüm bunları, sonra yaman'a baktı....
" Oğlum lütfen ..... Lütfen kızımı bana bulun ..... Ö benim torunum .... Annesinin bana emaneti.... Lütfen..... Yalvarıyorum." Sonra dayanamayıp yere yığıldı...
Yaman:" sakin olun .... Kızınızı bulucam, fakat kendi gitmediğine emin misiniz? Belkide çıkıp dolaşmak istemiştir."
Nadire hanim:" Hayır .... Hayır .... Ö böyle bir şey yapmaz..... Ö çok genç .... Bu evden başka bir yer tanımaz ki .... Hem bana söylemeden hiç bir yere gitmez...... Hem bak.... Bak ... "
Elindeki kolyeyi yaman'a gösterdi:" bu kolye onun ...... Şimdiye kadar hiç bir zaman boynundan çıkarmamiştı bunu .... Asla çikarmazdi.....odada yerde buldum bunu ..... O yüzden kesin zorla götürdüler ..... Evet..... Evet kaçırdılar önü.... Biliyorum ..... Şimdi çok korkmuştur..... Yavrum benim .... Kınalı kuzum."
Yaman düşündü, böyle bir şey mümkün değildi, tüm güvenlik önlemlerini bizzat kendi kontrol etmişti dün gece, hiç bir açık yoktu, o zaman ne olmuştu o kıza?
Yaman:" kaldığınız odayı gorebilirmiyim?"
Nadire hanım:" evet.... Tabi Tabi.... Bu taraftan."
Kadınla birlikte aşağı kata indi, gösterdiği kapıyı açtı.....
odaya girer girmez inanilmaz güzel bir koku burnuna doldu ....
Bu çok tanıdık bir kokuydu.... Sanki daha önce hissetmiş gibi.... Sanki hatıraların dan birini öna anımsatır gibi.... Dayanamadı .....
Ciğerlerine daha fazla haps etmek için derin bir nefes çekti ve içi huzurla doldu.
Nadire hanım:" burası ... burda kalıyoruz torunumla."
Yaman etrafa baktı, garip hiç bir şey yoktu, sonra yatağa doğru yöneldi, çünkü o baş döndürücü koku tamda o taraftan geliyordu, yatağın başında durdu ve istemeden gözlerini kapatıp, derin bir nefes daha çekti içine, sonra ne yaptığını farkedince hemen gözlerini açtı, sınırlı bir şekilde kaşlarını çattı, hemen bu odadan çikmaliydi.....
Döndü .... Ama tam kapıdan çıkarken yerde beyaz bir bez gözüne çarptı, eğildi ve bezi alıp kokladı......
Evet.... Tamda tahmin ettiği gibi.... Kızı bayıltıp götürmüşler di , o yüzden yaşlı kadının ruhu bile duymamıştı...
Odada yürüdü ve düşündü, nasıl içeri girmişlerdi, bu mümkün değildi, korumaları atlatamazlardi...
O zaman içerden biri yardım etmişti.... Ya da korumalar dan biri yapmıştı bunu .....
Durdu.....dün geceki şahit olduğu konuşmayı hatırladı....
" Neden bizim olmasın..... Hizmetçiler den birisinin torunuymuş .... Anası yok babası yok ....."
" ONU BİR ELİME GEÇİRSEM VARYA ....."
ALLAH Kahretsin..... Nasıl bunu duşunememişti..... Tahmin etmeliydi....
Nadire hanıma döndü:" siz buranın hizmetkârı misiniz?"
" Evet."
"Kayıp kiz sizin torununuz mu?"
" Evet."
Yaman koşarak evden çıktı ve güvenlik odasına girdi.
Yaman:" dün gecenin bütün görüntülerini istiyorum. Derhal."
Koruma:" emr edersiniz efendim."
Tüm kayıtları kontrol etti ve tamda tahmin ettiği gibiydi, gece saat 4 civarında o iki koruma bir arabayla konaktan çıkmışlardı ve şimdiye kadarda donmemişlerdi, korumalarda içerden oldukları için şüphelenmemişlerdi onlardan ....
Yaman odada dört döndü, hiç zamani yoktu, şimdiye kadar bile o kızın başına bin türlü şey gelmiş olabilirdi, başka çaresi yoktu ...
Hemen cep telefonundan evin etrafındaki adamlarını aradı, konaktan çıkan bütün arabaları ve insanları takip etmeleri emrini vermişti buraya gelmeden önce, o yüzden kendi adamları o kızı nereye götürdüklerini biliyorlardı kesin.
" Emr edin efendim?"
Yaman:" gece dört civarındaki konaktan çıkan beyaz arabayı takip ettiniz mi?"
" Evet efendim, emr ettiğiniz gibi."
Yaman:" tamam, nereye gitti en son?"
" Bir depoya yaman bey."
Yaman:" Allah kahretsin, hemen bana adresini gönder."
" Tamam efendim."
Kısa bir sürede emrindeki tüm korumaları topladı ve aldığı adrese doğru yola çıktılar.....
Çok kısa bir sürede depoya vardılar....
Adamların kaçmaması için korumaları binanın dört bir yanına yerleştirdi ve kendi üç korumayla içeri girdi..
Deponun içinde bir sürü oda vardı, bütün odaları dolaşıp zaman kaybetmek yerine, silahını havaya kaldırdı ve ardı ardına ateş etti, böylece adamlar korkup kendileri teslim olacaktı....
Düşündüğü gibi de oldu ...
Koridorun sonundaki bir odanın kapısı açıldı ve adamlar koşarak diğer tarafa kaçtılar....
Başıyla adamları takip etmeleri emrini verdi korumalara...
Onlarda hemen itaat ettiler...
Şimdi tek başına koca depoda kızı bulmaliydi, muhtemelen adamların çıktığı odada olmalıydı, gözlerini kapattı içinden zamanında yetişmiş olmaları için dua etti, ya geç kaldilarsa? Ya ona dokunmuşlarsa? Yumruğunu sikti, o zaman o adamları diri diri gomerdi, bundan emindi .....
Sakince, ses çıkarmadan odanın önüne geldi, içeride başka bir adamın olma ihtimaline karşı silahını doğrulttu, ve hızlı bir şekilde kapıyı açtı, içeri girdi.
Her tarafa baktı, hiç kimse gözükmüyordu odada ... Başka bir yere götürmüş olmaliydilar kızı.....
Arkasını döndü ve çıkmak istedi ...
Ama tam çikacakken durdu ...
Dikkatlice dinledi.... Sanki bir nefes sesi duyuluyordu....
Evet.... Doğruydu .... Biri kapinin arkasına saklanmişti.....
Onu şaşirtmaliydi.... Silahli biri olabilirdi .... O yüzden önce dışarıya iki adım attı ... Sonra hızlı bir şekilde dönüp.... Kapıyı kapattı ve silahını doğrulttu
Ama ..... Ama..... Bu nasıl olurdu ..... Bu ...... Bu oydu....
O kız..... Rüyalarının kızı.... Yaman'ın meleği .......
Gözlerine inanamiyordu....
Hayal görüyor olmalıydı...
Evet. . . Evet ... Şimdi gözlerini kapatıp açicakti ve uykudan uyanicakti.....
Gözünü yumdu ve hemen açtı ....
Hayır ..... Bu rüya değildi ...
Bu an.....bu kız gerçekti....
Etiyle..... Kemiğiyle..... Canlı bir şekilde karşısında duruyordu....
Çok korkmuş ve ağlamaktan gözleri kızarmıştı.....
Küçük bir kuş gibi titriyordu ama belli etmemek için başını dik tutmuş ve elinde bir odunla ona saldırmak için hazır bekliyordu....
Silahı elinden yere düşmüştü sanki kolları ona sarılmak için hazırlanıyordu ..
Ayakları ona yaklaşmak için ondan bağımsız adım atmıştı..... Sanki havada yürüyordu...
Ama hiç beklemediği bir anda kız odunu havaya kaldırdı ve kafasına vurmak için indirdi ...
Tam o sırada yaman kendine geldi ve kızın havaya kalkmış elini tuttu ...
Gözlerine baktı.... Sanki gözleriyle ona meydan okuyordu.... "Bana yaklaşma" diyordu ....
Bu halde bile öyle güzeldi ki. ..
Yaman hiç bir şey diyemedi..... Sadece zamanı unutup.... Rüyalarını süsleyen güzel meleğinin, Zümrüt gözlerinin derinliklerinde kayboldu ....
Umarım beğenirsiniz.
Yorumlarınızı bekliyorum.
*Arkadaşlar bu hikayede seher 18 ve yaman 30 yaşinda*
- Writer
