ikiside yaşadıkları benzersiz rahatlama ve boşalmanin etkisiyle birkaç saat hiçbir şeyi düşünmeden, çırılçıplak birbirinin kollarında uyudular....
Bu an ikisi içinde çok özeldi....
Seher'in hayatinin ilk seksi ve Yaman'ın ömrü boyunca yaşadığı en tatlı ve zevkli boşalmaydi...
Çünkü bu sefer bir başına ve acı çekerek değil, sevgilisiyle tutku dolu bir sevişmeden sonra ve onunla birlikte tatmin olmuştu...
Yaman Uykudayken bile karısını birakmamiş ve bir an olsun kendinden uzaklaşmasına müsade etmemişti...
Büyüleyici dokunuşlariyla seher'ini sarhoş edip küçük bedenini kucağında haps ederek, derin bir uykuya dalmasini sağlamıştı....
Güzel bir uyku çektikten sonra, gecenin ortasında seher gözlerini açtığında ilk önce nerede olduğunu hatırlayamadi, ama sonra başını yasladiği geniş göğüs, etrafına dolanan güçlü kollar ve içinde kaybolduğu çıplak teni farkedince, yaşadiklari her şey bir bir gözünün önüne geldi...
Kendine inanamiyordu...
Nasıl öyle kendini kaybetmiş ve tamamen ona teslim olmuştu.....
Gerçekten Bir kaç saat önce, bu dev cüssenin altında hiç bir şeye itiraz etmeden sadece "yaman" diye sayiklayan kız ö muydu?..
Başını kaldırıp Yaman'ın huzurla uyuyan yüzüne baktı....
Böyleyken nasıl da sakin ve tehlikesiz görünuyordu...
Küçük bir çocuk gibi...
Sanki o adamı yok etmek için ant içen, her şeyi yakıp yıkmaya gücü olan Yaman kırımlı değildi...
İlk başta tek derdi onu sakinleştirmek ve dikkatini, aklındaki korkunç düşüncelerden uzaklaştırmakti ...
Ama sonra nasıl olduğunu bilmeden, onun teninin sıcak ve erkeksi kokusunda kaybolmuştu.. nasıl onu sahiplendiğini görünce, kendini güvende hissetmişti .....
Onun her bir dokunuşu ve bakışıyla nasıl sevildiğini hissedip, huzur bulmuştu ...
Kendini kandırıyor olabilirmiydi..?
Ona aşık olan bu adama bir şeyler mi hissediyordu yoksa?
Aklına gelen Bu sorularla şok oldu ve gözünden bir damla yaş süzüldü...
Hayır .... Bu imkansızdı...
Böyle bir şeyi yapamazdi... Yapmamalıydı...
Bu düşüncelerden kurtulması için , hemen bu odadan, bu yataktan ve bu tenden uzaklaşması gerekiyordu....
Bu yüzden Yaman'ın kucağında döndü ve ellerini açıp çıkmayı istedi...
Hareket ettiğinde, Yaman'ın bacak arasına döktüğü kaygan suyunu daha yeni farketti, ayakları birbirine yapışmış ve ıslaktı...
Sirtini çevirir çevirmez yaman'da, sanki ona bağlanmış gibi, onunla birlikte döndü ve kollarını sımsıkı seher'in etrafına sararak , onu kendine kitledi ve küçük bedenini, sıcak ve çiplak tenine haps ederek, bir bacağını onun üzerine attı...
Seherin narin ve zarif cüssesi, onun geniş ve büyük gövdesinde kaybolmuştu, öyle ki eğer biri onları bu halde gorseydi, seheri farketmezdi bile...
Seher, yaman izin vermediği sürece onun kollarindan kurtulamicağini anladı...
Yaman Dudaklarını arkadan boynuna dayayarak, dudak içiyle ufak ama derin öpücükler kondurdu ve burnunu ensesinde gezdirerek seherin mis kokusunda soluklandi...
Küçük ve ıslak öpücüklerin sesi, seherin kulağıni doldururken, yaman boğuk ve uykulu sesiyle, kısık halde konuştu...
Yaman:" nereye?..."
Seher ondan etkilenmemeye çalişalarak cevap verdi...
Seher:" odama donmeliyim...
Nadire annem sabah erkenden beni çağirmaya gelir...."
Yaman:" sabaha kadar seninle uyumayı ve günümün seninle aymasını o kadar çok istiyorum ki ...."
Seher:" ama olmaz biliyorsun...."
Yaman:" biliyorum... bunun için biraz daha sabr edip, beklemeliyim ..."
Seher kalçalarinda, Yaman'ın sertleşmiş ve dikleşmiş erkekliğini hissediyordu...
Artık neden boyle olduğunu biliyordu....
Onun yaninda ve bu kadar yakın oldukları için, tenleri arasında hiç bir mesafe olmadiği için böyle etkilenip, tahrik oluyordu yaman ...
Yaman:" aslında seninle ilgili, bizimle ilgili sabr edip, beklediğim o kadar çok şey var ki ..."
Boynundaki öpücükleri dahada derinleştirerek devam etti...
" Mesela beni kocan olarak kabul etmeni bekliyorum...
Beni sevip, aşık olmanı bekliyorum....
Resmi nikahimizin kiyilmasini bekliyorum..."
Erkekliğini seherin kalçalarının arasına yerleştirip, ona bastırarak arzu ve tutkuyla devam etti...
Yaman:
" kadinim olmanı bekliyorum...
Evimin hanımı olmanı bekliyorum...
Konağımin baş köşesine kurulup, benimle bir fincan kahve içmeni bekliyorum ..."
Arkadan seherin kulak memesini ağzına alıp, emdi ve daha sıkı sarıldı ona...
Yaman:" çocuklarımın annesi olup, bizi hiç bırakmamani bekliyorum..."
Elini çarşafın altına sokarak, seherin göğüslerine dokundu ve sertleşmiş uçlarını farkedince, onunda kendi gibi bu yakinliklarinden etkilendiğini anlayıp gülümsedi....
Yavaşça ve baştan çıkarıcı bir sakinlikle göğüsleriyle oynayıp, avucunda sıkmaya başladı....
Yaman:" seninle ilgili hiç bir beklentimden vazgeçmiceğime söz veriyorum sana ...
hepsini tek tek gerçekleştirecem ...
Tıpkı şimdi en büyük isteğimin gerçekleşmesi gibi...
Bu anı, seninle bu halde olmayı o kadar çok istedim ki...
Bak.... Şimdi kollarimdasin..
Tenin tenimde....
Benimsin.... Karimsin..."
Seherin tüyleri diken diken olmuştu...
onun söyledikleri ve yaptıklarıyla tekrar islandiğini ve inlemek istediğini farketti...
Seher:" yapma bunu yaman...
Bırak... Gitmem gerek ..."
Yaman erkekliğini dahada sehere bastırıp, kalçalarının arasına çekerek ve göğüs uçlarını parmaklarınin arasında sıkarak, diğer elini de çarşafın altına götürdü ve yumuşacık kadinliğina dokunmak istedi....
Yaman:" bırak bu anı doya doya yaşayayım seher ... Lütfen"
Elini seherin kadinliğina yaklaştirdiğinda, orada bıraktığı kendi eseriyle karşılaştı...
Tamamen unutmuştu ...
Endişeyle sehere baktı....
Onun bundan hoşlanmayip, tiksineceğini düşündü ...
Yaman:" seherim seni de kirletmişim... Pardon canım..
Şimdi hemen temizlicem..."
Panikle yatakta oturdu...
Ve ayaklarını yere koydu....
Boxerini bulamayınca, yere düşen pantolonunu alıp giydi ve şaha kalkmış erkekliğini, zorlukla pantolonun içine yerleştirip, fermoarini kapattı...
Ama kumaşın altından bile şişliği ve büyüklüğü farkediliyordu...
Onun kalkmasıyla, seher çarşafı boynunun altına kadar çekti ve sakinleşmeye çalıştı ...
Yaman ayağa kalkıp bir kaç tane peçete çekti ve seher'e yaklaşarak üzerindeki örtüyü açmak istedi...
Ama seher sımsıkı örtüyü tutup, açmasına engel oldu....
Yaman:" seher'im izin ver lütfen ...
Seni temizlemem gerek..."
Ama seher, onun kendini tamamen çırılçiplak görüp, bacak arasına dokunarak tekrar etkilemesini, istemiyordu...
Bakışlarını utanarak onun yüzünden kaydırıp, yere bakmak istedi ama yarı yolda gözü Yaman'ın şişmiş pantolonuna takıldı....
Gözleri korku ve şaşkınlıktan açıldı....
Ona onca zevki yaşatan ve tüm bu zaman boyunca görmesede, teniyle dokunup hissettiği şeyin bu kadar büyük ve korkutucu olmasını beklemiyordu...
Üstelik biraz önce yaşadıkları yakınlaşmadan dolayı tamamen tahrik olmuş ve sanki kumaşı yırtıp, dışarı fırlamak ister gibi bir hali vardı ...
Yaman onun nereye baktığını ve nasıl kızarıp utandığını görünce, bıyık altında sinsice gülümsedi...
Çok hoşuna gidiyordu onun bu tecrübesiz ve şirin halleri...
Yatağın üzerine oturdu, şefkat ve sevgi dolu bir sesle onu ikna etmeye çalıştı...
Yaman:" canım....
Benden Utanip, çekinmene gerek yok ... Biz artık birbirimize aitiz... Sen benimsin, bende senin ... Artık birbirimiz den gizli saklı hiç bir şeyimiz yok ki...."
Elini çarşafa yaklaştırdı:
" o yüzden bırak işimi..."
Ama seher tekrar sarıldı örtüye...
Yaman onun ikna olmadığını görünce, zorlamak istemedi...
Bugün yeterince yeni şeyler yaşamıştı zaten, elbette buna alişacakti, sadece biraz zamana ihtiyacı vardı ...
Bunları düşünerek peçeteyi seher'e uzattı ve ö da hemen alıp, çarşafın altında kendini temizledi....
Yaman yerden seherin külotunu bulup, ona uzattı...
Seher dahada kizararak, ona bakmadan külotunu aldı ve hemen onu da çarşafın altında giydi...
yatakta oturdu ve yere düşen sütyenini alıp, örtüyü önüne tutarak giydi ama kopçasini bağlayamadi...
Yaman onun nasıl eli ayağı birbirine dolandiğini görünce, içi giderek gülümsedi ...
Seher'e sormadan arkasında oturdu, önce omuzuna nazik bir öpücük kondurdu ve sonra sakince kopçayi bağladı ...
Kalkıp yerden pijamalarini aldı ve önünde oturdu...
Yaman:" kiyafetlerini giydirmeme mani olamazsin artık ... Çünkü bunları ben üzerinden çıkarttım ve tekrar ben giydiricem...
bu her zaman böyle olucak....
Seni hep ben soyup, tekrar ben sarıp sarmalicam..."
Seher hiçbir şey demeden yere bakti....
yaman dudaklarını karısının alnına koydu ve gözlerini kapatip koklayarak öptü....
Sonrada tıpkı bir bebek gibi, özenle kıyafetlerini giydirdi ...
Seher yataktan kalkıp, odadaki aynanın karşısında kendine çeki düzen verdi...
Bu sırada yaman'da üstünü giyindi...
Seher'e baktığında, öylece aynanın karşisinda durup düşüncelere daldiği farketti...
Bu anı ve tüm yaşadıklarını kabullenmek, onu için ne kadar zor olduğunu biliyordu...
Bu yüzden daha fazla düşünmesini engellemek için, dolaptan bir hırka alıp, seher'in arkasına geçti ve hırkayı tenine örtüp, kollarını çekmeden karnında birleştirdi ve arkadan sımsıkı karısını sardı...
Başını saçlarına gömüp derin bir soluk aldıktan sonra, çenesini seherin omuzuna dayadı ve aynadan yüzüne bakarak gülümsedi....
Yaman:" dışarısı bu saatte çok eser, karımın üşüyüp hasta olmasini hiç istemem..."
Seher'in dikkatini kendi üzerine görünce devam etti...
Yaman:
" çok teşekkür ederim sevgilim...
Bugün benim hayatımın en mutlu günü ve bunun tek sebebi sensin...
Bundan sonra her şey çok güzel olucak, birlikte çok mutlu olucaz...
Söz veriyorum...."
Seher, kollarını etrafından açarak döndü...
Seher:" gidelim mi?...
Çok geç oldu..."
Yaman, seher'in elini dudaklarına yaklaştırip, parmaklarina narin bir öpücük kondurdu...
Sonra elini sımsıkı tutup
" gidelim" dedi...
***********
Bina dan çikip, biraz yol yürüdükten sonra seher durdu...
yaman'a bakmadan:" geri kalan yolu ben kendim giderim...." dedi...
Elini Yaman'ın elinden çekti... yaman elinin her zerresiyle onu bırakmamak için dirensede, sonunda parmak uçları onun parmaklarından ayrılmak zorunda kaldı...
Seher hiç beklemeden bildiği yolda yürüdü....
Ama yaman öylece arkasından durup baktı....
İçindeki sebepsiz hüznün ne için olduğunu düşünürken, eski bir hatıra aklına geldi....
çocukken Abileriyle oynadıkları bir oyunu öyle kendiliğinden hatırladı....
Totem tutmak....
Sokakta kaldıkları dönem, acılarını katlanir kılabilmek için bu oyun çok etkili bir yoldu...
Şimdide nedensizce, içinden öylesine totem tutmak geldi....
Seher'in arkasından bakarak, kalbi tıka basa onunla doluyken dilinin altında fısıldadı:
" Bakarsa seviyor demektir..."
Baktı....
Baktı...
Baktı....
Ama sevdiği hiç durmadan yürüdüğü yolda devam ediyordu ....
Bu işin sonunun ne olduğunu akli acimasizca haykirsada, kalbi bir umut dur diyordu....
Bekle...
Sabr et...
Ama Git gide Sabir anlamsız bir kavrama dönüşüyordu...
Umudu , rüzgarda terk edilen bir mumun cılız ışığı ğibi, her an sönmeye mahkumdu....
Ama ö ne olursa olsun bu cılız ışıkta yanıp kül olma niyetindeydi.....
O yüzden vazgeçmedi....
Son ana kadar hiç acele etmeden sevgiliye kavuşmayı bekledi...
Ve sonunda tam umudu kesmişken maşuk dönüp, tek bir bakışıyla aşikin karanlik dünyasına, gökte parlayan ay gibi, doğdu....
Yaman gözlerine inanamadan, bu anın muhteşemliğine daldı...
Bu bir kaç saniye bile ona asırlar gibi gelmişti...
Hiç donmicek düşüncesiyle nasıl kahrolup, ömründen ömür gittiğini bir ö biliyordu bir Allah...
Ama artık hiç bir şey imkansız değildi...
Bu Allah'ın ona gönderdiği bir işaretti...
Bir umut...
Bir mucize...
Tıpkı seher'i gibi...
Ve yaman bu umuda sımsıkı tutundu...
Gözlerinde ve yüzünde sevinç dolu bir gülümseme varken, sevdiğine bakarak, inandığı şeyin gerçekleşmesi için kısık sesle kendine söyledi....
Yaman:
" Seviyorrrrrr....."