Tears are a sign of weakness.
Ito ang paulit-ulit na itinatak ko sa isip ko bata pa lang ako. Sa tuwing umiiyak kasi ako noon dahil nahihirapan ako sa sakit ko, nakikita kong mas pinapahirapan ko lang ang mga taong nakapaligid sa akin.
Kapag umiyak ako, iiyak din sila.
Walang naitutulong ang luha. Kaya naman natuto akong itago ang sakit. Ako mismo ang nagturo sa sarili kong hindi umiyak. Kahit anong hirap o sakit ang maranasan ko, pilit akong nagpapakatatag. Kung minsan ay itinatawa ko pa nga.
That’s why when PJ gave me permission to cry? I almost did.
But after what I heard now, I’m so glad I didn’t. True enough, what happened wasn’t worth a single tear.
Binalot ng matinding galit ang buong pagkatao ko. Kinuyom ko ang mga palad ko dahil kumukulo ng sobra ang dugo ko. Sapat na
