Nagkaroon ng nakakabinging katahimikan sa pagitan namin ni PJ pagkatapos kong magtapat sa kanya.
Hindi ko naman ito pinlano pero kusang nangyari. And now I know there’s no turning back.
Lumabas na ako sa kwarto nila Bobbie. Nasa hallway na kami ni PJ at nakayuko siya sa harapan ko na para bang hindi niya malaman kung anong dapat sabihin. It seemed like he was lost for words which was kind of what I was expecting. Kahit hindi kami matagal nagkasama, alam kong siya ‘yong tipong dinadaan lahat sa galit pero kapag ganitong bagay na ay hirap siyang ipahayag kung anong naiisip at nararamdaman niya.
But I didn’t confess my feelings to pressure him. Gusto ko lang mailabas ito sa dibdib ko. At siya ang gusto kong unang-unang makaalam. Hindi ko naman kailangan ng sagot ngayon, pero syempre ay
