Slowly but surely.
Ito ang napagkasunduan namin ni PJ.
Kaya naman kapwa naging mabagal ang takbo ng motor namin pabalik sa bahay nila kung ikukumpara kanina. Naka-convoy kami. Pinauna niya ako, samantalang nasa likod ko siya at nakasunod sa akin kahit sinabi ko namang wala siyang dapat ipag-alala.
Mukhang hindi pa rin naman niya alam na wala talaga akong amnesia. Pinagdududahan pa rin niya kasi ang kakayahan kong mag motorsiklo hanggang ngayon kahit na natalo ko pa nga silang magkakapatid sa karera noon.
Pag-uwi namin sa kanila, nauna siya sa akin sa pinto dahil pinagbuksan niya ako. Kaya naman nakita kong sinalubong siya ni Paul at hindi napigilan ang pagngiti dahil dito. Para kasi kaming may anak na sumalubong sa amin.
Narinig ko rin ang boses ni Kuya MJ habang hinuhubad ko ang
