“Teka lang! Break muna tayo!” pakiusap ko kay PJ. Kulang na lang ay magtaas ako ng puting bandila bilang simbolo ng pagsuko. Parang wala kasi siyang kapaguran.
“Kakapahinga lang natin kanina. Hindi tayo matatapos kung titigil na naman tayo ngayon,” sabi naman niya pero parang malalagutan na ako ng hininga kapag nagpatuloy pa kami.
“Hindi na talaga ako makahinga. Gusto mo bang ikamatay ko ‘to?” pagpapaawa ko. Nagbabakasakali akong maniniwala pa siya sa akin.
Hindi naman kataasan ang bundok na napili namin akyatin sa Rizal. Sabi pa nga sa mga posts na nakita ko online ay sikat daw ito sa mga beginners. Kaya hindi ko alam kung bakit hapong-hapo agad ako. Marahil dahil ito sa hindi ko naihanda o na-train ang sarili ko bago kami sumabak. Masyado akong nagpadala sa kagustuhan kong makatapos
