Alas syete na ng gabi nang muli akong magising, wala na si Lars sa may upuan katapat ko. Iniisip ko na baka umuwi na siya, nag-inat muna ako bago bumangon, magsasalamin sana ako ng may nakita akong note doon.
“Hey, I left as soon as your body temperature went down a bit. Please rest even this day? I told Alex that you’re still not okay to work for this day. And please don’t worry about your salary, just have a rest today that’s what my mom said. I hope to talk to you soonish!”
-L. Krejberg
Medyo nadissapoint naman ako, pero ayos lang kesa naman nandito siya at ginugulo ako. Naisip kong huwag na munang lumabas upang kumain sana, subalit baka kumakain pa ang buong mag-anak. Nagpunta na ako sa banyo at naligo ng maligamgam na tubig. Tila naman umayos ang pakiramdam ko ng maramdaman ang tu
