Kinagabihan ay agad naman na nakatulog dahil sa pagod ang mga bata, ginising ko ng bahagya si Andrew pero inatake na naman siya ng sumpong at nagpipilit na bumalik sa tulog. Kaya naman sinamahan na lang ako ni Lars sa kanya, dahan-dahan niya itong binuhat habang ginigising ko naman si Karen na napapasimangot pa.
“C’mon baby, we need to go inside now.” Bulong ko, kaya naman kahit labag sa kaniyang kalooban ay lumabas na siya sa kotse, dala ko ang ilang pinamili habang akay-akay si Karen.
“Let’ take the kids in their bed, and I will just get the other things later after.” He suggested. He let Andrew’s head rest on his neck. And turn his back, so I just followed him. Kahit na sino siguro ang makakita sa amin na ganito ang kalagayan ay magpagkakamalan talaga kaming tunay na pamilya. Sayang
